Apologia pauperum.
ſacerdotibꝰ tanqͣꝫ neſciētibꝰ vti. aꝑte cōtrariat̉ veritati. cū ſuꝑ illud Leuitici. vinum ⁊om̄e quod inebriare p̄t ⁊c̄. dicat glo. Filijsaaron tanqͣꝫ ſublimiora adeptꝭ tradit̉ hocmandatū. Inſuꝑ ꝯtra viros ſctōs blaſphemare cōuincit̉. qͦrū nōnulli ſacerdotalis generis ſctītatis pͥuilegio ⁊ ꝓphetie ſpū claruerūt. Mira certe vl̓ potiꝰ mōſtruoſa doctrina. Cū em̄ ſupra p̄miſerit ꝙ viris ꝑfectꝭ cōpetebat ꝯiugiū in veteri lege. et ſcd̓o addiderit. ꝙ aaron tāqͣꝫ vir ꝑfectꝰ fugit. qͣ fronte nunc ſubiūgere pōt ꝙ tāqͣꝫ imꝑfectꝰ abſtinuit. qͣſi ꝯiugij nexus vel fuge p̄ſidiū ſacerdotibꝰ ꝑfectōis gloriā tribuat. ⁊ ſanctitas abſtinētie tollat. Magna etiā abſurditate nō caret ꝙ pͥncipalē cauſam abſtinētiep̄curſoris etatē aſſerit fuiſſe iuuenilē. ſcꝫ ꝓpter adoleſcentiā caſtigandā. ac ſi abſtinentia ſenibꝰ ⁊ ꝑfectis nō cōpetat. Quid igiturſancti ſenes ⁊ ꝑfecti paulꝰ heremita. antonius. hilarion ⁊ clariſſimi illi cenobioꝝ patres abſtinuerūt vſqꝫ ad decrepitā ſenectutem. Quid illi nobiles cenobite de qͥbꝰ dicit Hiero. ad euſtochiū. De cibis vero ⁊ potu taceo. cū etiā languētes monachi aqͣ frigida vix vtant̉. ⁊ coctū aliqͥd accepiſſe luxuria ſit. Quid illa ſacratiſſima paula de quaidem Hiero. Nulla iuuenū puel aꝝ ſano ⁊vegeto corꝑe tante ſe dedit abſtinētie qͣnteip̄a fracto ⁊ ſenili debilitatoqꝫ corpuſculo.Quid etiā venerabil̓ illa tarſilla de qͣ Grego. iiij. dyal̓. Tarſilla inqͥt amita mea interduas alias ſorores ſuas ꝟtute ꝯtinue or̄onis grauitate vite. ſingularitate abſtinētiead culmē ꝑfectōis excreuerat. Quid tandēapl̓us. de qͦ Hiero. ꝯͣ iouinianuꝫ. Paulusapl̓s poſt famē ⁊ ſitim ⁊ ceteros labores ſuos. ⁊ pericula latronū ⁊ ſolitudinis. crebraieiunia enumerat. ⁊ diſcipl̓o thimotheo dolenti ſtomachū. ⁊ infirmitates pl̓imas ſuſtinenti ſuadet vini modicā potionē. qd̓ nonꝯcederet niſi crebre īfirmitates ⁊ dolor ſtomachi poſtulaſſent. Innumera qͦꝫ ad hecexempla ſuppetūt viroꝝ illuſtriū. nō ſolū inchriſtū credentiū. verūetiā gentiliū philoſophorū. ſicut ex varijs hiſtorijs colligi p̄t.⁊ p̄cipue de li. Hieronymi ꝯtra iouinianū.⁊ ex eo quē ꝯſcripſit ambroſiꝰ d̓ vita brachmanarū. Nec horū ꝯtemnēda exēpla. cumHieronymꝰ ad aletā dicat ꝙ iudaica ſuꝑſtitio ex parte facit in reiectiōe quorūdamanimaliū atqꝫ eſcarū. qd̓ indoꝝ brachma-
ne ⁊ egyptioꝝ gymnoſophiſte in polenta ⁊oriza ⁊ pomorū ſolo obſeruāt cibo. cur virgo chriſti nō faciat in toto Si tanti vitruꝫqͣre ⁊ nō maioris ſit margaritū. Hec auteꝫnō idcirco diximꝰ vt abſtinētie laudemꝰ exceſſum. vel vt nr̄i tꝑis homīes de imꝑfection notemꝰ. Fieri em̄ pōt vt ꝓ debilitatecorpoꝝ excuſent̉ nōnulli. iuxta qd̓ diſ. xxiiij.dicit̉. Defectꝰ hoīm nr̄i tꝑis qͥbus nō ſoluꝫmembra ſed etiā corꝑa ip̄a defecerūt nō patitur diſtrictiōis illiꝰ manere cenſurā. Fieri etiaꝫ poteſt vt ad aliqͣ pietatis officia feip̄os exerceāt. que diſtrictionē illā vel in toto vel in parte recōpenſent. Hoc tn̄ p̄cipuacura ſeruandū. vt qͥ tantū vite rigorē ſequinō valent. vl̓ forſitan nolūt. nō p̄ſumptuoſe vilipendāt. ſed religioſe venerent̉. qͣtenꝰſi qͥd in eis ꝓ carnis debilitate ſubtrahiturex mentis hūilitate ſuppleat̉. Hanc piā reuerentie formā ſi is cui reſpondet̉ obſeruare voluiſſet. nequaqͣꝫ hūane carnalitatis viciuꝫ ꝑ carnes qͣs dicit a p̄curſore comeſtastemeraria p̄ſumptiōe foueret. Cui apertecōtrariat̉ euāgelicus textꝰ ⁊ Auguſtinꝰ cōtra fauſtū. vbi ſic ait. Un̄ dictꝰ eſt Iohannes nō māducans neqꝫ bibens. niſi qꝛ illovictu qͦ iudei vtebant̉ ip̄e nō vtebat̉. Cōſtatautē ꝙ iudei carnibꝰ veſcebant̉. niſi forte qͥsita deſipiat. vt dicat Iohānē carnes manducaſſe ī lege ꝓhibitas. Hiero. etiā contraiouinianū. Precurſor dn̄i et preco locuſtisalitur ⁊ ſilueſtri melle. nō carnibꝰ. Et Rabanus ſuꝑ illud Math̓. Eſca eius locuſte ⁊c̄.Habitatori ſolitudinis ꝯgruū erat vt nondelicias ciboꝝ ſed neceſſitatē humane carnis expeteret. Un̄ refert Arnulphꝰ galliarū ep̄s. minimū genꝰ locuſtaꝝ fuiſſe in deſerto iudee qͦ paſtus eſt iohānes baptiſta. ⁊vſqꝫ hodie ibi apparere. q̄ corpuſcul̓ in modū digiti manus exilibꝰ in herbis facile capiunt̉. cocteqꝫ in oleo pauꝑem p̄bēt victuꝫHis itaqꝫ diligēter ꝑſpectis qͥs tā impudens erit vt ꝑ vitā iohanis auſterā et pauperē. ſuā vel alienā defendere audeat carnalitatē. Ceteꝝ qꝛ ſuꝑfluuꝫ eſt his īmoraridiutiꝰ. ad ea veniendū eſt q̄ in qͣſtionis huius diffinitiōe ſubiūgit. Dicit nanqꝫ ꝙ vtriꝑfecti ad vinum ⁊ carnes ſe relaxauerūt p̄pter carnis infirmitatē ꝓpter ſeruandā cōſuetudinē cōmunis vite. et ꝓpter ſcādali vitationem. Que qͣꝫuis vera ſint et a ſanctisaccepta. multa tamē falſa vt aſſolet in eorū