Fo.CCXCV
dis. vel de egeſtionibꝰ. fornicatiōibꝰ et huiuſmodi ſimilibꝰ. laudari aūt ⁊ p̄dicari īueniunt̉. ꝙ in tanta penuria viuere elegerūtꝙ nō habebāt victū neqꝫ veſtimētū. nec habere volebāt tanqͣꝫ diuītes. ſed potiꝰ mēdicare humilit̓ tanqͣꝫ pauꝑes ⁊ deſpecti. ſicutapparet in exēplis ſupra introductꝭ. Namꝙ ad egeſtatē ſequat̉ cōmeſtio filiorū. hͦ eſtcontra ordinē nature. ꝙ ſequat̉ furtum etrapina. hoc eſt cōtra ordinē morū ⁊ iuſticieꝘ aūt ſequat̉ inſinuatio ſue neceſſitatꝭ adproximū. ⁊ poſtulatio ſubſidij ꝓ amore deihoc eſt ẜm ordinē charitatis ⁊ pietatis tamnaturalis qͣꝫ etiā gratuite et ſpūalis. Namom̄is lex mandat ꝓxīm a ꝓximo foueri ⁊ releuari. Quō igit̉ ſimile eſt de hͦ ꝙ ordinemꝑuertit ⁊ eſt ẜm ordinē ꝑuerſum. ad hoc ꝙfit ẜm ordinē rectū. iuſtū ⁊ bonū. charitatiuū ⁊ pium. Laudat̉ igitur romanꝰ monachus. qꝛ ẜm legē charitatis beato bn̄dictoꝓcurabat. ⁊ benedictꝰ qui humillime ſuſcipiebat. Nuſqͣꝫ autē inuenies eū laudatumqꝛ egerebat ⁊ ſtercorizabat. hoc em̄ valdeeſt abominabile in mediuꝫ introducere cūagitur de laudibꝰ ſanctoꝝ. Laudat̉ aūt mēdicans licet curā ſui agat. nō qꝛ hoc facit qͣlitercunqꝫ. ſed qꝛ facit humillime. Unde ſicut ſobrie comedere eſt actꝰ virtutis. licetcomedere ſit curaꝫ ſui agere. ſic ⁊ in ꝓpoſitointelligendū eſt. Un̄ Chryſo. omel̓. iiij. ſuꝑMatth̓. loquēs de pueris ſanctꝭ qͥ erāt inpalacio regis babylonis. ait ſic. Sctī itaqꝫexiſtētes ⁊ iuſti decies milies elegiſſent mēdicare domi ⁊ eis q̄ in templo erant potiribonis. Elegi em̄ ait abiectꝰ eē in domo deimei. magis qͣꝫ habitare in tabernacul̓ peccatorū. Decies milies itaqꝫ elegiſſent abiecti eſſe domi. qͣꝫ regnare in babylonia. Eſtergo in mēdicatiōe humiliatio ⁊ vilificatioſui deo accepta. alioqͥn a ſanctꝭ pueris noneſſet eligenda. Eligit̉ auteꝫ eo ꝙ cura ſit ſuicū hūilitate ſua. Illi aūt qui curam carnisſue agūt in deſiderijs ⁊ ꝯcupiſcētijs. illi ꝓculdubio nō laudant̉. ſicut me retrix que ſeip̄am ꝓſtituit amore pecunie vl̓ feruore libidinis. ſed abſit hoc a fideliū cordibꝰ vt humiliatio viroꝝ ſpūaliū in mēdicatiōe ſit ſimilis vilificatiōi meretricꝭ in ſui ꝓſtitutōeNā mēbra chriſti nō ſunt tollenda vt fiantmēbra meretricꝭ. chriſtꝰ aūt de ſe in formaſerui ⁊ etiaꝫ ꝓ ſuis mēbris dicit. Ego ſummendicꝰ ⁊ pauꝑ. dn̄s aūt ſollicitus eſt mei.
Qd̓ nequaqͣꝫ diceret. niſi eſſe mēdicū ꝓ chriſto adeo placeret deo vt deuꝫ faciat gererecurā nr̄i ſpecialiſſimā. ſicut gerit pr̄ de filijsqd̓ de meretricibꝰ ⁊ meretricātibꝰ ſentire ꝓcul ſit ab auribꝰ ⁊ mētibꝰ chriſtianis.ralia velut dubia. Nā ad illud qd̓ diEuellere nihilominꝰ conat̉ aliquacitur de beato Alexio ꝙ mēdicauit⁊ de Franciſco ꝙ miracul̓ hͦ confirmauit.Rn̄det ꝓba. tāqͣꝫ ad dubia ⁊ incerta. addēsꝙ etiā ſi miracula eſſent facta. non eſſet adhuc certū. qꝛ multi mali miracula faciunt.⁊ ꝙ panibꝰ etiā furtim ſublatis poſſent miracula fieri. nec tn̄ ex hoc ꝯſtaret ꝙ bonumeſſet furari. Dubiū etiā dicit ꝙ romana eccleſia approbauerit mendicationē. qꝛ ſi hͦ faceret errare ꝯuinceret̉. Sil̓r ⁊ ſi imponeretur in penā ſatiſfactiōis erraret. ⁊ hoc dicitnullatenꝰ eſſe credendū. Huic aūt obuiationi ꝑ dubitatōnē ſe ꝓtegenti ſine dubioreſiſtendū eſt. Nā ſi in dubiū reuocet̉ qd̓ legit̉ in legēda ſctī Alexij ⁊ legēda btī Franciſci. pari rōne in dubiū venit qͥcqͥd legit̉ inlegēdis alioꝝ ſctōꝝ. gͦ oīa exempla v̓tutuꝫ ⁊geſta ſctōꝝ iā reuocant̉ in dubiū. Sed dubia imitari vl̓ credere ꝑiculoſum eſt. ac ꝑ hͦperit fides. deuotio et reuerētia q̄ habet̉ inſanctis ſi in dubiū reuocent̉ cetera q̄ narrant̉ de ip̄is. Rurſus ſi miracula q̄ fecerūtnō ſunt teſtimonia efficacia ad ſctītatē eoꝝaſtruendā. ftultizat hodie eccl̓ia. q̄ ꝓpter teſtimonia miraculoꝝ ſctōs canonizat. et catalogo ſctōruꝫ aſcribit. Poſtremo qͥs vnqͣꝫaudiuit ꝙ deꝰ ꝑ furē panē furtim acceptuꝫmultiplicaret ad alioꝝ ſalutē. Audiuimustn̄ ꝑ mendicū pauperē panē quē mēdicando acqͥſierat multiplicit̓ augmētaſſe. Ꝙ ſidicas hͦ ſpeciale fuiſſe pͥuilegiuꝫ ⁊ familiariſctīſpūs ꝯſilio eſſe factū. quō hͦ alijs tradidit in legē ⁊ regulā in qͣ eos ad mēdicatōeꝫinuitat. ſi ſibi loli ꝓ ſe ſolo eſt inſpirata. Sidicas ꝙ exꝓprio capite. nō ꝑ inſpirationeꝫ.quō nō pōt eſſe dānatꝰ qͥ ad actū rep̄henſibilē tanqͣꝫ ad actū moris ⁊ ꝑfectōnis temerarie inuitauit. Quō etiā ſedes romana deꝯſenſu cardinalium hͦ approbauit. Ꝙ ſi dicas hoc nō eſſe credendū ꝙ mēdicitatē alicui imponat ī penā. vel ꝙ approbet ꝓ regula ⁊ vita ſctā. Ꝙ mendicitatē ꝑegrinatiōisimponat habet̉ de pnīa. vbi d̓r de ſacerdote qͥ reuelabat ꝯfeſſiōes ꝙ deponat̉. ⁊ oī tꝑevite ſue ignominioſus ꝑegrinādo ꝑgat. ſed
U 3