De paupertate chriſti.

ſum. dicit glo. Aſſumit iſte ſibi verba dei qͥin p̄cedenti pſalmo hec eadē de ſe dixit. qͣſidiceret. Illi qͥ querūt aīam meā ſunt diuites. ſed ego ſum egenꝰ .i. petēs. et pauꝑ .i. inſufficiens mihi. qꝛ ⁊ mūdanas copias nonhabet. ⁊ intꝰ vbi eſt diues ſꝑ ambit. deſiderat ⁊ accipit. Scd̓m hāc ꝯſtat ꝙ chriſtꝰ fuit egenꝰ ⁊ pauꝑ. et petens vt egenꝰ. nō a pr̄etm̄. tūc em̄ omēs hͦ modo eſſent mendici etnulli diuites etiā hn̄tes copias. qd̓ eſt ꝯtraglo. Preterea chriſtꝰ adhuc petit a pr̄e. angeli petūt ⁊ ſctī cōp̄henſores. ſꝫ tn̄ nō dicūt̉mēdici. Ex qͦ igit̉ teſtimonio tā exp̄ſſo textꝰh̓ dicit. ⁊ glo. ꝯſentit. ⁊ nulla auctoritas ꝯͣdicit. qͣre nō fatebimur ꝙ chriſtꝰ vt mēdicꝰ petierit. Fatemur em̄ eū fuiſſe v̓ginē ⁊ vxorecaruiſſe. licet ſcpͥtura de hͦ nō faciat mētionē. Euāgeliū etiā expͥmit ꝙ petijt ⁊ potuꝫ ⁊hoſpitiū. ⁊ ꝯſtat ꝙ nō ex imꝑio ⁊ dn̄io. ⁊ auctoritate. qꝛ tūc exēplū pauꝑtatis nō dediſſet. falſuꝫ etiā dixiſſet ꝙ non hr̄et vbi caputſuū reclinaret. cū hr̄et ſubditos a qͥbꝰ poſſet ꝓcuratiōes exigere. et minꝰ iuſte egiſſetin hͦ ꝙ p̄dicabat in hierl̓m ⁊ paſcebat̉ in bethania. alibi faciēs fructꝰ ⁊ p̄dicans. ⁊ alibiaccipiēs emolimentū. Sed dices ꝙ petijtex vrbanitate. Sed nūqͥd chriſtus accepitpauꝑtatē ad docendā vrbanitatē. Nunqͥdꝓpter curialitates humanas docēdas fierivoluit egenꝰ ⁊ pauꝑ. Nunqͥd ſe mgr̄m vocat curialitatis. ⁊ nō magꝭ hūilitatis. Diſcite a. me inqͥt Math̓. xj. qꝛ mitis ſum et humil̓ corde. Petijt igit̉ ex hūilitate qd̓ oportunū erat ad releuādū ſuā indigētiā. ac ꝑ hͦvt mendicꝰ ⁊ pauꝑ. Et ꝯſtat ꝙ hāc indigentiam nō habuit niſi qꝛ voluit. nec petijt niſiqꝛ voluit. qꝛ lapides in aurū cū voluit conuertere potuit. ſicut diſcipulꝰ eiꝰ fecit iohānes euāgeliſta illis mēdicare ⁊ egere volentibꝰ ⁊ euāgelizātibꝰ. qͥ ꝯuerſi fuerāt retro.qͥ poſtmodū mendicitatē ⁊ pauꝑtatē gemmis p̄cioſis p̄tulerūt. ac ꝑ hͦ ꝯſtat ꝙ chriſti⁊ eiꝰ ſequaciū eſt volūtarie mēdicare. alioqͥn mīme mererent̉ in hac mendicatione etpauꝑtate. Nā abſurdū eſt dicere ꝙ paupertas ⁊ egeſtas ſint volūtarie. et mēdicatio exip̄a ꝓcedens ſit coacta. Si gͦ in chriſto fiūtex pauꝑtate ⁊ hūilitate. et volūtaria. qͣre nōeſt trahenda ad ꝯſequētiā. cū ip̄e dicat. diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ hūilis corde. Cūvero ceteros volētes ad ſummū apicem ꝑfectionis venire inuitet ad ſequēdū ſe ꝑ hu

iuſmodi pauꝑtateꝫ. Uade inqͥt ⁊ vende ⁊c̄.Et apl̓s dicat. ij. Coꝝ. viij. Scitis gratiaꝫdn̄i nr̄i ieſu chriſti. Et poſtꝯſiliuꝫ dicit glo.vt eiꝰ pauꝑtatē imitemini. cū etiā iſta ſit ꝑfectio q̄ oībꝰ cōiter ꝓponit̉. ⁊ d̓r. qͥ pōt cape capiat. cū Augꝰ. ſuꝑ Ioh̓. dicat Omel̓. xv. Inoībꝰ q̄ chriſtꝰ geſſit vt hō hoībꝰ in ſe credituris p̄bebat exēplū. cū Hiero. dicat ꝙ etiaꝫſi in miraculis nō ſit a nobis imitandus. inhis q̄ hūiliter geſſit imitandꝰ eſt a nob̓. cuꝫetiā ip̄e fuerit vniuerſalis forma virtutū inactibꝰ ſuis. Un̄ Augꝰ. de vera reli. Nulluꝫpctm̄ cōmitti pōt. niſi dū appetunt̉ ea q̄ illeꝯtempſit. aut fugiunt̉ que ille ſuſtinuit. tota itaqꝫ vita eiꝰ in terris ꝑ hoīem quē ſuſcipere dignatꝰ eſt diſciplina moꝝ fuit. Quisigit̉ audeat dicere. ꝙ nō ſit trahenda ad cōſequentiam. niſi qui audet dicere. ꝙ chriſtonō debet̉ imitatio in his q̄ hūiliter geſſit. hͦautē ſi dicimꝰ quicqͥd ſanctitatis. virtutis⁊ ꝑfectiōis eſt. ⁊ religio chriſtiana ꝯfundit̉⁊ ſubuertitur. ⁊ etiā eneruat̉. qꝛ qua rōne d̓hoc dicit̉. eadē rōne ⁊ de alijs exemplis virtutum dici poterit. abſit autē hoc ab omnibus cordibꝰ chriſtianis.Euellere nititur nihilominꝰ aliqͣ ſicut incōſequētia. dicit em̄ ꝙ nō ſeqͥtur ꝙ qͣꝫuis egeſtas ſit ꝯueniēs ꝑfectioni ſanctoꝝ. ꝙ ꝓpter hͦ ⁊ mēdicitas q̄ egeſtatem aliqn̄ cōcomitat̉. ꝙ ſil̓r poſſet arguide manducatiōe filioꝝ. ⁊ de furtꝭ ⁊ rapinisque ex egeſtate et pauꝑtate pluries ſubſequunt̉. Incōſequēs etiā dicit ꝙ licet beatꝰBn̄dictꝰ fuit ꝑfectus. et ꝓpter hͦ accipiendoab illo Romano elemoſynas quotidianasopus egerit ad ꝑfectionē ſpectans. qꝛ ꝑfectus multa facit q̄ ad ꝑfectionē nō ſpectantſic̄ comedere. egerere. ⁊ cetera ꝯſimilia. Inconſequēs etiā dicit. ꝙ licet ſeip̄m vilificare⁊ humiliare ꝓ chriſto ſit bonū ꝙ ꝓpter hͦ humiliare ſe mendicando ſit bonū. qꝛ mendicare nō eſt ſeip̄m humiliare. ſed ſui curamagere. Et iterū meretrix ſeip̄m vilificat ꝓſtituendo. nec tamē in hoc placet dn̄o. parimodo nec vilificatio qua qͥs ſe vilificat mēdicando. Has autē inſtantias fedas. qꝛfeda ꝓponit exta. ⁊ mendicitatē fedare nitit̉.facile eſt ſpirituali viro reſpuere tanqͣꝫ fedas. falſas ⁊ fictas. Inuenimꝰ enim viroschriſtianos ⁊ perfectos in ſuis legēdis nōlaudari de crudelitatibus in manducadishominibꝰ. vel de cupiditatibꝰ in p̄dis agen