Fo.CCLXI X

apparuerit gloria tua. Unū eſt enim bonuꝫquod tibi p̄parauit deꝰ. ſed ī illo bono omne bonū eſt. Unā em̄ refectionē. vnū cibū.vnū ferculū. vnū panē habentē oēm ſaporem. ⁊ oēm dulcedinē ſuauitatis p̄parauitnobis deꝰ. Igit̉ vnū eſt neceſſariū qd̓ verereficit. Qd̓ ibidē ſic ꝓbat dicenſ. Multa inhoc mūdo ſunt. ⁊ illa omīa cor homīs ſatiare nō poſſunt vt exꝑientia docet. Unū aūteſt bonū. ⁊ hoc ſolū cum ꝑcipit̉ ſatietas īuenitur. Nō em̄ in multitudine ſed in vnitateſatietas eſt. Idē verbū Augꝰ. in lib̓. de verbis dn̄i tractās dicit. Multa ſunt diuerſaqꝛ corꝑalia. quia tꝑalia ſunt. p̄ponit̉ auteꝫvnū multis. Nō em̄ a multis vnū. ſed multa ab vno ſunt. Multa diſtrahunt vt martham. ſed vnū colligit vt mariā. que nō dilexit multa ſed multū. Luce. x. Et Richar.in tractatu ſuo de amore violēto dic̄. Unūſolū eſt in qͦ mens hūana qͥeſcit ⁊ reficitur ⁊ſatiat̉. Qd̓ declarat ſic. Perfectꝰ amor omnē aliū affectū excludit. qꝛ nihil p̄ter vnū diligit ⁊ ꝓpter vnū. ideo vnū amat. vnū diligit⁊ vnū ſitit. vnū cōcupiſcit. ad vnū anhelat.vnū ſuſpirat. vno inardeſcit. ⁊ in vno reqͥeſcit. illo vno ſatiat̉. qꝛ nihil ſapit niſi hͦ vnocondiat̉. Hec ille. De iſtius cōuiuij ſatietate Bernardꝰ in ẜmone de om̄ibꝰ ſanctꝭ ammirādo exclamat. dicēs ſic. O felix vere etglorioſa ſatietas. o ſanctū conuiuiū. o deſiderabiles epule. ibi nimirū nulla anxietas.nullū poterit eſſe faſtidiū. ſꝫ ſatietas ſumma. et cū hoc ſummū deſideriū. Et ibidemdicit. Feſtinemꝰ igit̉ ad locū tutioreꝫ. ad agrum vberiorē. ad paſtū ſaniorē. vbi habitemus ſine metu. habūdemus ſine defectuepulemur ſine faſtidio. Hec ille. Septimo ⁊ vltimo. qꝛ dn̄s Luce. xxij. nō dixit ſolum vt ſuꝑ mēſam meā edatis. ſed addidit.⁊ bibatis. Ideo videndū eſt de huiꝰ menſevino dulciſſimo potante ⁊ ſobrie inebriante. qd̓ eſt vinuꝫ puriſſime ⁊ ꝑfecte caritatis.qd̓ tantū regnantibꝰ et cariſſimis ꝓpinat̉ inregno ⁊ menſa chriſti. De hoc vino immixto puriſſime caritatis dicit Bernar. in lib̓.de diligendo deo. parū poſt mediū ſic Cūſcriptura loquat̉ deuꝫ om̄ia feciſſe ꝓpter ſemetip̄m. erit ꝓfecto vt factura ſeſe qn̄qꝫ cōformet ⁊ cōcordet auctori ſuo. ⁊ oportet ꝓinde nos in eundē affectū tranſire caritatꝭqn̄qꝫ. vt quō deus omīa eſſe voluit ꝓpter ſemetip̄m. ſic nos quoqꝫ nec noſip̄os nec ali-

quid fuiſſe vel eſſe velimꝰ niſi eque propterip̄m ob ſolā ip̄ius voluntatē nō noſtrā voluptatem. Sequit̉. Delectabit ſane non tānoſtra vel ſorpta neceſſitas vel ſortita felicitas qͣꝫ ꝙ eius in nobis ⁊ de nobis voluntas adimpleta videbit̉. qd̓ ⁊ quotidie ī oratione poſtulamꝰ. Fiat voluntas tua ſicutin celo ⁊ in terra ⁊c̄. Illa igitur eſt vera ⁊ ſincera caritas. et omino de corde puro et deꝯſcientia bona. et fide nō ficta. qua deuꝫ ſicdiligimꝰ. qua ⁊ ꝓximi bonū vt noſtrū diligimus. Et ibidē dicit Bernardꝰ. Hanc caritatē cōmendādo exclamat dicens. Amorſanctꝰ et caſtus. o dulcis et ſuauis affectiocaritatis. o pura ⁊ defecata intentio voluntatis. eo certe defecatior ⁊ purior quo in eade ꝓprio nil mixtum relinquit̉. eo ſuauior qͦtotū diuinū eſt quod ſentit̉. Sequit̉. Sicaffici deificari eſt. quomō ſtilla aque modica multo infuſa vino puro. a ſe deficere tota videtur. ⁊ ſaporē vini induit ⁊ colorem. ⁊quomō ferrū candens ignituꝫ ſimillimumigni fit priſtina ꝓpriaqꝫ forma exutū. ⁊ quomodo ſolis luce aer perfuſus in eandē trāſformatur luminis claritateꝫ. adeo vt nō tāilluminatus qͣꝫ ipſum lumen eſſe videatur.ſic omnē tunc in ſanctis humanā affectionem quodaꝫ ineffabili modo neceſſe erit aſemetip̄a liqueſcere atqꝫ ī dei penitus trāſfundi voluntatem. alioquin quomō deuserit om̄ia in omnibꝰ ſi in homīe aliquid dehomīe ſuꝑerit. Sequit̉. Manet ſubſtātiaſed in alia forma. alia gloria aliaqꝫ potētia.Et quādo hoc erit. qn̄ veniā ⁊ apparebo ante faciem dn̄i. Sequit̉. Donec igitur abſorpta ſit mors in victoria. et vndiqꝫ noctꝭ terminos lux perennis inuadat et occupet vſqꝫquaqꝫ. quatenus in corꝑibus celeſtꝭ gloria effulgeat. non poſſunt anime ex toto ſeip̄as exponere et tranſire in deuꝫ. Adeptoautem corpore iam quid impedit animama ſeip̄a quodāmodo abire et totum in deum ire. et eo penitus ſibi diſſimilem fieri qͦdeo ſimillimā effici ſe conat̉. Tunc demuꝫad cenā ſapīe admiſſa eſt. ad illaꝫ videlicetde qua legit̉. Et calix meꝰ inebriās qͣꝫ p̄clarus eſt. Et ſequit̉. Quid mirū ſi iā inebriat̉ab vbertate domus dei cum nulla mordente culpa vel cura de proprio ſecura bibit purum et nouum vinum illud cū chriſto in domo patris eiuſ. Rediuiuis igit̉ corporibꝰ reſūptis in vita īmortali inebriant̉