De ſe ꝑtem donis ſpirituſſancti.

⁊ gaudia in illo regno ⁊ eterno ꝯuiuio tammagna ſunt ꝙ nō poſſunt mēſurari. tā multa ſunt ꝙ nō poſſunt numerari. tam copioſa ſunt ꝙ nō poſſūt finiri. tam precioſa ſūtꝙ non poſſunt eſtimari. immo tam excellentia ſunt q̄ p̄parauit deus in iſto cōuiuiodiligentibꝰ ſe. ꝙ ip̄e dominꝰ cōuiuij dicit. ꝙtalia nec oculus vidit. nec aurꝭ audiuit. necin cor homīs aſcendit. vnde nec om̄es ariſmetici mūdi poſſent ea numerare. nec omnes geometici poſſent ea mēſurare. nec omnes rethorici poſſent ea verbis vel ẜmonibus explicare. cū nec plene poſſint excogitari. Tercio videndū eſt de huiꝰ regni ⁊cōuiuij habundātia ⁊ vbertate. de quibusBernardꝰ in ẜmone. xxxiiij. ſuꝑ Canti. dicit. In illo regno ⁊ cōuiuio meridiano eritcandor lucꝭ eſtiualis. amenitas vernalis.habundātia autūnalis. requies hyemalis.īmo deꝰ bonū infinitū cōmunicat ſe om̄ibꝰincolis illiꝰ regni ⁊ cōuinis illius mēſe qͣntum qͥlibet capax eſt. vnde ip̄e implebit ſenſus interiores maximis delectationibus.Erit em̄ deus ſpeculū viſui. cithara auditui. mel guſtui. balſamū olfactui. flos delectabilis tactui. Ibi ſicut dic̄ Augꝰ. laudes⁊ carmina nō deerunt. p̄mia non deficiuntIbi nihil qd̓ amabit̉ deerit. nihil deſiderabitur qd̓ nō aſſit. ibi deus ſine fine videbit̉ſine faſtidio amabit̉. ſine fatigatione laudabitur. Quarto de huiꝰ regni ⁊ cōuiuij lege ⁊ caritate vel ſocietate. Anſelmꝰ in lib. ꝓſologion. ca. xxiiij. dicit ſic. Exiſtētes in regno illo ⁊ cōuiuio diligūt deū plꝰ qͣꝫ ſeip̄os⁊ inuicem tanqͣꝫ ſeip̄os. ⁊ deus diligit illosplus qͣꝫ illi ſeip̄os. qꝛ illi illū. ⁊ ſe. ⁊ inuiceꝫ ꝑillum. ⁊ ille ſe. ⁊ illos ꝑ ſeip̄m. Quare omībꝰerit vna volūtas. qͣi nulla eſſet illis niſi deivoluntas. ideo erit om̄ibꝰ plena concordiaEt ideo ſicut illi nolunt aliud qͣꝫ qd̓ ille. itaille volet quicqͥd volunt illi. ⁊ ideo filij dei ⁊dij vocabunt̉. ⁊ cōſtituet eos deus ſuꝑ omnia bona ſua. Ibi eſt quicqͥd deſideramus⁊ quicqͥd amamus. Hec ille. Quare Augꝰ.libro de corꝑis ⁊ anīe miſeria exclamat dicens. O anīa mea ⁊ caro mea illā vitaꝫ amplecti debuiſtis vbi vita eſt ſine morte. vbiiuuentꝰ ſine ſenectute. vbi lux ſine tenebrisvbi gaudiū ſine triſticia. vbi pax ſine diſcordia. vbi voluntas ſine iniuria. vbi regnumſine cōmutatōne. Hec ille. De hac lege Auguſti. in libro de ſpiritu ⁊ aīa dicit. Lex dei

caritas eſt. lex data eſt vt gratia queratur.gr̄a data eſt vt lex īpleret̉. Hec ille. Quinto de huiꝰ regni ⁊ cōuiuij gaudioſa iocūditate. De hoc gaudio Anſelmꝰ loquēs in libro ꝓſologion ca. xxiiij. dicit ſic. Gaudiū illud quale aut quantū eſt bonū. Certe qͣntum vtiqꝫ quiſqꝫ diligit aliū tātū d̓ eo gaudebit. Sequit̉. Ergo in illa ꝑfecta caritateinnumerabiliū beatoꝝ ſpirituū ſeu angelorū ⁊ hominū. vbi nullus minꝰ diligit alium qͣꝫ ſeip̄m. nō aliter gaudebit quiſqꝫ ꝓ ſingulis alijs qͣꝫ ꝓ ſeip̄o. Et infra dicit. In illaꝑfecta felicitate vnuſqͥſqꝫ plus amabit ſinecōparatione deū qͣꝫ ſeip̄m. ⁊ omēs alios ſecū. ideo ⁊ plus gaudebit abſqꝫ eſtimationede felicitate dei qͣꝫ de ſua ⁊ omniū aliorū ſecum. Sed ſi deū ſic diligunt toto corde. tota mente. et tota anima. vt tamē totuꝫ cor.tota mens. et tota anīa nō ſufficiant dignitati dilectionis. profecto ſic gaudebunt toto corde. tota mente. tota anīa. vt totuꝫ cortota mens tota anīa nō ſufficiant plenitudini gaudij. Nō ergo totū illud gaudiū intrabit in gaudētes. Sequit̉ Deus veraxpeto ⁊ accipiā vt gaudiū meum plenuꝫ ſit.Meditet̉ interim mens mea. loquat̉ indlingua mea. amet illud cor meum. ſermocinetur os meū. eſuriat illud anima mea. ſitiat caro mea. deſideret tota ſubſtantia mea.donec intrem in gaudiū domini qui eſt trinus ⁊ vnus deꝰ benedictus in ſecula amē.Hec ille. Sexto de huiꝰ cōuiuij menſa ⁊ſatietate beata. Cum dominꝰ Luce. xxij. dicat. Suꝑ mēſam meā comedetis ⁊ bibetiſin regno meo. iō illud cōuiuiū tm̄ regnantibus ⁊ cariſſimis p̄paratū eſt. De quo notādū eſt ꝙ Beda ibidē in glola dicit ſic. Mēſa ꝓpoſita om̄ibꝰ ſanctis ad fruendū. eſt gloria celeſtis vite. qua qui eſuriūt ⁊ ſit iūt iuſticiam ſaturabunt̉. fruendo deſiderato gaudio veri boni. Uerū autem bonum ſolumeſt in quo ratio om̄is boni eſt. qd̓ ſolus deus eſt. qui eſſentialiter bonus eſt. Et ideoin illo ſolo perfecta ſatietas eſt. De hac mēſa beata et ſatietate Hugo cōmētator Dioniſij loquens. vij. angelice ierarchie. paruꝫante finem. ⁊ exponens illud. diuīo alimēto repleta dicit. Una eſt refectio et vnumalimentum. Ergo inquit Hugo. in menſa domini non eſt niſi vnū ferculum quodapponitur. Sed noli contemnere. ſatietasmulta eſt. Satiabor inqͥt Pſalmiſta cum