CCCVFo.
ſcipionis eſt mentē ſupra metū periculi erigere. ⁊ nihil niſi turpia formidare. Quodvtiqꝫ ꝑfectiꝰ facit fortitudo vt donuꝫ eſt. vtptꝫ Actuū. v. in apl̓is vbi dicit̉. ꝙ gaudētesibant a ꝯſpectu ꝯcilij. gaudiuꝫ autē cauſatſerenitatē mentis .i. lucē. De hoc pōt exponi illud Psͣ. Mane aſtabo tibi ⁊c̄. Secundo donū fortitudinis facit meridiē diei ſpūalis. qn̄ ſe extendit ad gradū fortitudinis ꝓut eſt viriꝰ purgatoria. Fortitudoaūt purgatoria vt dicit Macrobiꝰ ibideꝫ.eſt aīam nō terreri corꝑe patiēte. Qd̓ vtiqꝫꝯfectius facit fortitudo vt donū eſt. vt patꝫꝑ ſanctū andream. qͥ toto corde gaudēs deſiderabat penā crucis. Et agatha qͣſi ad epulas inuitata ⁊c̄. Hi cuꝫ ſponſa deſiderabant chriſtū ſequi ad cubitū crucis in meridie .i. in feruore charitatis. Canticorum .j.Tercio donū fortitudinis facit horā veſpertinā diei ſpūalis. qn̄ ſe extendit ad graduꝫ fortitudinis ꝓut eſt purgati animi virtus. Fortitudo aut purgati animi vt dicitMacrobiꝰ ibidē. eſt paſſiōes non vincere.ſed om̄ino ignorare. Qd̓ vtiqꝫ ꝑfectiꝰ facitfortitudo vt donū eſt. vt ptꝫ in illis qui pn̄tdicere cū beato Iob. Donec deficiā nō recedam ab innocētia mea. Neqꝫ em̄ rep̄hendit me cor meū in om̄i vita mea. Iob. xxvijqd̓ on̄dit fortitudinis ꝯſummationē. Factū eſt igit̉ veſꝑe ⁊ mane dies quartꝰ Ge. j.Capitulū III.Arcio videndū eſt quō donū fortitudinis menti humane ī die ſuo cōuiuiū ſpirituale p̄paret. ⁊ cōuiuantes diſponat ad oēm veritatē. De qͦ notandū eſt ꝙ ſicut Grego. lib̓. j. moral̓. dicit. Fortitudo in die ſuo cōuiuiū facit. qꝛ dū aduerſa nō metuit. trepidāti menti cibos ꝯfidentie apponit. Neceſſitatē huiꝰ refectiōis oſtēdit glo. Matth̓. vj. que videt̉ accepta de libro Augꝰ. de ẜmo. dn̄i in monte. vbi dicit̉.Quia nōdū dei viſione fruimur cibꝰ in viaeſt nobis neceſſariꝰ. vt qn̄qꝫ ad patriaꝫ veniamꝰ. ⁊ ideo panē petimꝰ ad quē nemo ꝑuenit ſine ſpūſancto in dono fortitudinis.qꝛ vbi fortitudo. ibi ē eſuries iuſticie. Eternus em̄ cibꝰ anīe plenitudo eſt iuſticie. ⁊ qͦtidianus cū qͦtidie illā eſuriētes implemꝰ.Hec ille. Igit̉ videmꝰ qͣliter donū fortitudinis in mētali cōuiuio operet̉ ⁊ reficiatvires cōuiuātes. De qͦ ſciendū eſt ꝙ ſicutdicit Tulliꝰ pͥmo lib̓. rethorice. Fortitudi-
nis vt eſt virtꝰ humana qͣttuor ſūt partes.ſcꝫ fidentia. magnificētia. patiētia et ꝑſeuerantia. Fidentia ſiue fiducia cōuiuātesde ꝯuiuio inchoato vſqꝫ in finē certa ſpe aſſecurat. Magnificētia vero in ꝯuiuio vtdecet āminiſtrat. Perſeuerātia ꝯuiuantes ad ſtabilē manſionē inuitat. Patientia autē ꝯuiuātes cōfortat ⁊ qͥetat. Fidentia igit̉ vt eſt virtꝰ hūana cōuiuātes deꝯuiuio hic aſſecurat. hic inchoat amicabiliter. ⁊ de fine ꝯſūmādo hic tꝑaliter ⁊ delectabiliter aſſecurat. Un̄ Tulliꝰ vbi ſupra dic̄.Fidentia eſt certa ſpes animi ꝑducēdi ī finem rem inchoataꝫ. Sed fidentia vt eſt exdono fortitudinis qd̓ eſt donū ſpūſſctī cōuiuantes deꝯuiuio tꝑalit̓ inchoato. aſſecurat de fine ꝯſummādo felicit̓ ⁊ poſſidendoeternalit̓. De hac fidentia Petrꝰ .j. canonica ſua .j. ca. dicit. Benedictꝰ deus ⁊ pr̄ domini nr̄i ieſu chriſti qͥ ẜm magnā miſcd̓iaꝫ ſuāregenerauit nos in ſpem viuā ꝑ reſurrectionē ieſu chriſti ex mortuis in hereditatē incorruptibilē. incōtaminatā ⁊ īmarceſſibilē.ꝯſeruatā in celis ⁊c̄. Hec fidētia cōuiuātesdulciter reficit. qꝛ ſecura mens eſt qͣſi iugecōuiuiū. Prouerb̓. xv. Hec ꝯfidētia expellit a cōuiuātibꝰ oēm diffidentiaꝫ. Psͣ. Quiꝯfidunt in dn̄o ſicut mons ⁊c̄. Magnificentia vero vt eſt virtꝰ hūana in cōuiuiomagnifice mīſtrat ⁊ ſplēdide vt decet. Und̓Tulliꝰ dicit ibidē. Magnificētia ē magnarū rerū ſplēdida āminiſtratio. Sꝫ magnificentia vt eſt ex dono fortitudinis ꝯuiuātes magnifice ditat ⁊ ꝯſolat̉ ⁊ exaltat. Unde Psͣ. dicit. Magnificauit dn̄s facere nobiſcū. facti ſumꝰ letātes. Grego. viij. moraliū dicit. Deꝰ hoīem magnificat. qꝛ largitate rōnis ditat. qꝛ infuſione gr̄e viſitat. quiahonore collate ꝟtutis exaltat. quibꝰ aīa maxime reficit̉. qͥa magno anīo ⁊ rōnali nihil ēmagnū. nec ſatiat eū niſi ſolus deꝰ. qͥ eſt immēſus. Un̄ Macrobiꝰ dicit. Nihil eſt magnū p̄ter animū magnū. nec tibi magno aliqͥd eſt magnū. Hec igit̉ ꝟtus q̄ homīem ſicmagnificat excludit viciū oppoſitū .ſ. ꝑuificentiā qd̓ a magnificentia debita ⁊ recta facit deficere. Un̄ opes ⁊ ſumptꝰ ꝯuiuij nonpn̄t mēſurari. Qd̓ in tā excellēti ⁊ ſolēni cōuiuio fieri nō licet. Patiētia aūt ꝯuiuantes ꝯfortat. vt eſt ꝟtus hūana. ne ꝓpter difficultatē imminentiū ꝑiculoꝝ huiꝰ vite frangant̉. Un̄ Tulliꝰ ibidē dicit. Patientia eſt
O 3