Fo.CCCIIII
hylarat. ẜm Psͣ. Deinde audacem reddit.qn̄ ꝑ mundiciā ꝯſciētie fiduciā p̄ſtat. De inde vires auget. qꝛ fortis eſt vt leo qͥ cōfiditin dn̄o. Obliuionē quoqꝫ generat. qꝛ dumtotā intentionē ad deſideriū eternorū trahit oīm franſeuntiū memoriā ab anīa funditꝰ euellit. ⁊ inſenſibilē reddit. qꝛ dū mentem ꝑ internā dulcedinē medullituſ repletquicqͥd exteriꝰ amari infert̉ cōtemnit qͣi nōſentiat. Hec ille. De hac ebrietate dono ſeptimo. ca. vij. Suprapoſita exempla nemo ꝯtemnat. qꝛ donū ſciētie in om̄ibꝰ ſenſibilibꝰ diuīos radios lucere maīfeſtat. Un̄Dioniſiꝰ in epl̓a ad Thimo. dicit. Nō ſolūſenſibilia ſigna ſcripturaꝝ ſꝫ ⁊ totꝰ iſte mūdus ſenſibilis ẜm quālibet ſui partē eſt qͣſippoſitio ſignās diuina inuiſibilia. iuxta illd̓ad Roman̄. j. Inuiſibilia dei ⁊c̄. Hi aūt radij nō reuelant̉ immūdis. ſed ſolū amatoribus ſanctitatꝭ. qͥ ſtudendo vere ſapīe ī ſanctis ſignis rerū materialiū. abolita om̄i inepta ⁊ fantaſtica expoſitiōe. ꝑ intelligentiāpure veritatꝭ. et amorē vere bonitatꝭ. ꝑ donū ſcientie trāſeunt ad ꝯtemplationeꝫ ſimplicis ⁊ pure veritatꝭ. Ad quā nos ꝑducatqͥ eſt deꝰ bn̄dictꝰ ineternū. Amē. Hec ille.apitulum I.Uartu donunſpūſſancti eſt donum fortitudinis qd̓ immediate ſequit̉ donūſcientie. Qd̓ Anſelmꝰ on̄dit in lib̓. de ſil̓i. dicens. Spūſſanctꝰ donū fortitudinis ſuꝑimponit dono ſcīe. Cuiꝰ rō eſt. Dum enimmens pauida timēs atqꝫ dono pietatis cōpatiens. ⁊ iā qͥd agere debeat dono ſcīe ſciens. oportet vt dono ſpūſſancti ſit fortꝭ adoꝑandū q̄ didicit. ⁊ quibꝰ ſe ſaluari poſſe cōfidat. Quia ſic̄ dicit Hugo ſuꝑ. vij. angelice ierarchie. ꝑfectuꝫ nō facit agnitio ſeu cognitio veritatꝭ in mēte. niſi ſubſequat̉ habitus veritatꝭ in oꝑatiōe. Et veritas Ioh̓isxiij. dicit. Si hec ſcitꝭ beati eritis ſi feceritis. ideo fortitudinis donū ſequit̉ donū ſcientie. Circa hoc donū fortitudīs ſūt notanda tria. Primo q̄ fortitudo donū ſpirituſſancti dicat̉. Scd̓o qͣliter ꝑ hoc donuꝫdies ſpūalis in aīa oriat̉. Tercio qͣle conuiuiū ꝑ hoc donū anīe p̄paret̉. Circa pͥmūſciendū ꝙ duplex eſt fortitudo. vna que eſtvirtꝰ alia q̄ eſt donū ſpūſſctī. De fortitudine q̄ eſt virtꝰ multa dicit Ph̓us in. iij. ethi-
coꝝ. inter q̄ dicit. ꝙ fortꝭ eſt qͥ nō timet terribilia. ⁊ ſuſtinet vt oportet boni gratia. EtPaulinꝰ in epl̓a ad Hiero. dicit. Qui verefortis eſt nec temere audet nec incōſulte timet. Et hec fortitudo ſe hꝫ reſpectu ardui⁊ mali pene ẜm dictamē naturaliū pͥncipiorū. Et tali fortitudine ſuſtinet hō ꝑicula etleſiones ꝓpter bonū virtutis. Un̄ Augꝰ. inlibro .j. de ciuitate dei. ca. xvj. narrat ꝙ multi vtilitatē reipublice ꝓprie vite p̄ponebantEt Tulliꝰ lib̓. j. de officijs dicit. ꝙ duo erātp̄cepta platōnis volentibꝰ reipublice prodeſſe. Primū vt vtilitatē ciuiū ſic tueant̉ vtquecūqꝫ agunt ad eā referant. obliti cōmodoꝝ ſuoꝝ. Scd̓m preceptuꝫ fuit. vt totumcorpꝰ reipublice curēt pͥncipaliter. ne dumaliquā partē tueant̉ reliquas deſerāt. et iōhec fortitudo ordinat hominē ad finē qͥ eſtinfra limites nature. vt ptꝫ. Eſt alia fortitudo q̄ eſt donū ſpūſſancti. que ſe habꝫ reſpectu illius pene ẜm dictamen ſuꝑnaturaliū principioꝝ legꝭ eterne. ſequēdo ſpūſſancti ſpecialē inſpirationē. vel inſtinctū qͦ mouent̉ aliqui ad vltro ſe offerendū ad ſuſtinētiam pene p̄dicte. Ex qͦ patet ꝙ donū fortitudinis eſt habitꝰ exiſtēs ſicut in ſubiecto īvoluntate inquātū negociat̉ circa ardua qͦvolnntas habilitat̉ ad volendū morteꝫ ſuſtinere ꝓ defenſione ſeu ꝓmotione veritatꝭfidei vel morū. ẜm dictamen legꝭ eterne ſequēdo ſpūſſancti motiuā inſpirationē. Exꝯſequēti tn̄ ꝑ ip̄m donū fortitudinis beneſe habet volūtas reſpectu cuiuſlibꝫ alteriꝰardue pene. ⁊ melius qͣꝫ ꝑ aliquā moralē veritatē. Et ideo ꝑ iſtā fortitudinē ſancti fecerunt oꝑa fortitudinis ſuꝑhumano modo.ſuſtinēdo talia cū gaudio ⁊ exultatiōe. vt patet Actū. v. vbi dicit̉. Ibāt apl̓i gaudentes⁊c̄. Et iſta fortitudo ordinat ⁊ diſponit adfinē ſuꝑnaturalē. De hac fortitudine dicitGrego. in quadā Omelia ſic. Fortes factiſunt ſctī. tortores domāt. ſpiritū roborant.virtutibꝰ coruſcāt. terrena deſpiciunt. celeſtia appetunt. occidi pn̄t. flecti aūt nequeūt.nec ſuſtinere flagella ꝑ infirmitatē metuūtnec leſi vnqͣꝫ a veritate ꝯticeſcūt. Hec etiaꝫfortitudo inſtigatiōes ad malū fortiter retundit ⁊ repellit. ſicut dicit Augꝰ. ſuꝑ marcū. ⁊ Grego. in omelia. Apl̓i mundi huiꝰ poteſtatibꝰ ꝯtraire nō p̄ſumerent niſi eos ſanctiſpūs fortitudo ſolidaſſet. exemplificādode petro. qͥ magna auctoritate rn̄dit. Obe-
Q 2