De ſeptem donis ſpirituſſancti

languoris cōcupiſcibilis. Secūdo ad proceſſum in bono ꝑtinēt due beatitudines .ſ.eſuries iuſticie. ⁊ affectꝰ miſericordie. Tertōad ſtatū optimū ꝑtinet limpida cognitio ettranquilla refectio. Mūdicia cordis valetad videndū. Pax vltima beatitudo mentisvalet ad ꝑfecte fruendū. Sunt ⁊ alie rationes huiꝰ numeri ⁊ ordinis. vt infra patebitDe hac pace dicit beatꝰ Auguſtinꝰ in librode verbis dn̄i. ca. lviij. ſic. Pax eſt ſerenitasmētis. trāquillitas animi. ſimplicitas cordvinculū amoris. cōſortiū charitatiſ. Hec eſtque ſingularitates tollit. bella cōpeſcit. irascōprimit. ſuꝑbos calcat. hūiles amat. diſcordes ſedat. inimicos cōcordat. Cūctis ē placida. neſcit extolli. neſcit inflari. Hanc qͥ accipit teneat. qui ꝑdit repetat. qui amiſerit exquirat. quoniā qui in eadē nō fuerit vl̓ eritinuentus. a patre abdicat̉. a filio exhereditatur. ⁊ nihilominꝰ a ſpirituſancto alienus efficitur. nec ad hęreditatē dn̄i peruenit qͥ teſtamentū pacis obſeruare noluit. Hec Auguſtinus. Hac igit̉ pace habita quid ſequitur niſi ſuꝑabundans delectatio ſpiritualiſque cōſequit̉ opera ꝑfecta. Dicit em̄ Origenes ſuꝑ cātica. De natura boni oꝑis eſt ꝙad ipſiꝰ multiplicationē multiplicat̉ delectatio. ⁊ quaſi quoddā cōdimentū cibi ſpiritualis eſt hilaritas bn̄ operātis. Et Gregorius libro pͥmo moraliū dicit. Comedere anime eſt bonis oꝑbꝰ ſatiari. Bonū em̄ operatum fert ſecū dulcedinē in guſtu. ⁊ gaudiū īcorde. Cū igit̉ in beatitudinibꝰ p̄dictis ſintoꝑationes ꝑfectiſſime. neceſſe eſt vt dulcedines dulciſſimas generēt in habente illas.Ad has beatitudines igit̉ ꝓpter ſuam plenitudinē ⁊ ꝑfectionē duodecim fructꝰ ſpiritus. ⁊ qͥnqꝫ ſenſus ſpūales cōſequunt̉. Quinō dicūt nouos habitꝰ. ſed ſtatꝰ delectationum ⁊ cōſolationū. quibꝰ cōſolant̉ ſpiritꝰ iuſtorum viroꝝ. Cōtinet̉ autē numerꝰ iſtorūfructuū in duodenario. ꝓpter inſinuandamſuꝑabundantiā delectatōnū. Eſt em̄ numerus duodenariꝰ abundās. in quo inſinuat̉ſpiritualiū chariſmatū exuberatia. quibusfruitur ⁊ delectat̉ anima ſancta. Fructꝰ autem ſunt hi. Charitas. Gaudiū. Pax. Patientia. Lōganimitas. Bonitas. Benignitas. Manſuetudo. Fides. Modeſtia. Cōtinentia. ⁊ caſtitas. Qui dicūt delectatiōescōſequentes oꝑa ꝑfecta. Per ſenſus autēſpirituales qui dicūt ꝑceptiones vel experi

entias mētales ꝑcipit anima ſpūalia fructuum oblectamēta. Sed notādum eſt ꝙ ſicut dicit̉ in libro de ſpū ⁊ aīma. duo ſunt ſenſus in homine. vnꝰ exterior. alter interior. ⁊vterqꝫ ſuū bonū habet quo reficit̉. Senſuiexterior reficit̉ cōtemplatiōe humanitatꝭ. ſꝫſenſus interior cōtemplatione diuinitatis.Propterea deꝰ factꝰ eſt homo vt totū hominē beatificaret. ⁊ tota ꝯuerſio hoīs ⁊ dilectōeſſet ad ip̄m. Hoc em̄ totū bonū hoīs eratvt ſiue egrederet̉ ſiue ingrederet̉ ī ſuo factore paſcua inueniret Cōſtat em̄ homo ex carne ⁊ anima. Et in carne ſunt qͥnqꝫ ſenſus .ſ.viſus. auditꝰ. olfactus. guſtꝰ. ⁊ tactus. quostamē nō mouet abſqꝫ aīe ſocietate. Ita aīaſimili mō habet qͥnqꝫ ſenſus ſpūales. Quiaſpūales res nō corꝑalibus ſenſibꝰ ſed ſpūalibus rimāde ſunt. Et ſequit̉ ibidē. Un̄ diuina vox in Deuteronomio. Uidete ꝙ egoſum dn̄s ſolꝰ. Ecce viſus ſpiritualis. Et inApocal̓. c. ij. Qui habet aures audiēdi audiat. qͥd ſpūs dicat eccl̓ijs. Ecce auditꝰ ſpūalis. Et in pͣs. Guſtate ⁊ videte quoniā ſuauis eſt dn̄s. Ecce guſtꝰ ſpiritualis. Et apoſtolus. ij. Chorinth̓. ij. Bonꝰ odor xp̄i ſumꝰEcce odor xp̄i ſpūalis vel olfactꝰ. Et ī euāgelio. fide mulierē ſe tetigiſſe magꝭ qͣꝫ corꝑeon̄dit dicēs. Quis me tetigit. Ecce tactꝰ ſpiritualis. Et ſequit̉. Sic cū om̄i cautela obſeruandum eſt qͥd ad corꝑis ſenſus. ⁊ qͥd adaīme dignitatē ꝑtineat. Hec ille. Hos ſenſꝰſpūales ⁊ eoꝝ exꝑientiā videt̉ Augꝰ habuiſſe. qui lib̓. x. ꝯfeſſionū ait ſic. Quid amo cumdeū meū amo. certe non exteriora. ſed amoquandā lucē. ⁊ qͣndam vocē. ⁊ quendā odorem. ⁊ quendā cibū. ⁊ quendā amplexū interioris homīs mei. vbi fulget aīme mee lum̄qd̓ nō capit locꝰ. vbi ſonat verbū qd̓ non capit tempꝰ. vbi olet odor quē nō ſpargit flat̉ꝰvbi cibus quē nō minuit edacitaſ. vbi heretamplexꝰ quē nō diuellit ſocietas. Hec amocum deū meū amo Hec Auguſtinꝰ. Ex hisaliqualiter apparet vel apparere poteſt diſtictio ⁊ differētia p̄dictoꝝ habituū. vel magiſgraduū ⁊ intēſionū perfectionalium. Dehis ſenſibus ſpiritualibꝰ plenius dicitur intractatu de itineribus eternitatis. capituloſexto.Capitulum IIIIErtio videndū eſt que vtilitas ī iſtꝭſeptē donis ſpirituſſancti cōferaturCirca quod notandū eſt ꝙ ſpirituſ