Druckschrift 
1 (1495)
Entstehung
Seite
CCXXXVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Fo.CCXXXVIII

Idē. Inſpicite vulnera pendētis. cicatrices reſurgētis. ſanguinē moriētis. p̄ciū credentis. cōmertiū redimētis. hec qͣnti valeātcogitate. hec in ſtatera charitatꝭ appenditeqͥcqͥd amoris nuptijs veſtris impēdēdū habeatis illi rependite. Idē de bono ꝯiugIlla ꝟgo ꝯiugate merito p̄ponit̉. nec mulritudini ſe amandū p̄ponit. amorē vniuſex multitudine inqͥrit. nec ſe vni componit.(vno inuēto) cogitās que mūdi ſūt quōplaceat viro ſꝫ ſpecioſū forma filijs hoīmſic amauit. vt qꝛ ſicut maria ꝯciꝑe carne poſſet. ei corde ꝯcepto etiā carnē ītegraꝫcuſtodiret. Idē. Quid inqͥunt ſi om̄es velint ab om̄i ꝯcubitu ꝯtinere. vn̄ ſubſiſtit genus humanū. vtinā omēs vellēt dūtaxatin charitate de corde puro ꝯſciētia bonafide ficta. multo citiꝰ dei ciuitas compleretur acceleraret̉ terminꝰ ſeculi. Quid em̄aliud hortari apparet apoſtolū vbi ait inde loqueret̉. vellē om̄es hoīes eſſe ſicut me.Bern̄. in epl̓a. Caſtitas ſine charitatepas ſine oleo eſt. ſubtrahe oleū lāpas lucet. tolle charitatē caſtitas placet. Sꝫ oqͣꝫ pulcra eſt (ſapiēs clamat) caſta generatō charitate Idē ſuꝑ cātica. Quomō claritas vt aiūt lune non niſi a ſole eſt. ſic abſqꝫcharitate ſeu iuſticia ꝯtinētie meritū nulluꝫeſt. De ꝯtinētia humilitate Gregorius in moral̓. Sic mentē neceſſe eſt mūdiciam erigi vt tamē ſolicite debeat in humilitate ſuſtineri Idē. Per humilitatis cuſtodiā ſeruāda eſt mūdicia caſtitatis. ſi em̄ pieſpūs ſub deo p̄mit̉ caro illicite ſuꝑ ſpm̄ nonleuat̉. Auguſtinꝰ de virgi. Sapiētes virgines eſſe decet ne lampades eaꝝ extinguātur. quō ſapiētes niſi alta ſapiētes ſꝫ humilibꝰ cōſentiētes. Idē. Quia ꝑpetuatinētia maxime v̓ginitas magnū bonū eſtin ſanctis dei. vigilātiſſime cauenduꝫ eſt neſuꝑbia corrumpat̉. Idē. Faciliꝰ ſequunt̉agnū ſi quocūqꝫ ierit certe quouſqꝫ potuerint ꝯiugati humiles qͣꝫ ſuꝑbiētes virgines. Idē. Neqꝫ ſimulare debet ꝟgo hūilitatē. ſed exhibere. ſimulatio humilitatis maior ſuꝑbia eſt. Idē ſuꝑ Ioh̓. Melior eſtquidē ꝟginalis ſanctitas qͣꝫ pudicicia ꝯiugalis. qͥs dubitet. tn̄ ſi tu tenueris ſuꝑbiam. ettua mater humilitatē melior mater eritqͣꝫ filia. dubito p̄ferre humilē mulierē ſuꝑbeꝟgini. Amb̓. ſuꝑ Lucā. Decet vt qͣnto cattior virgo tāto humilior ſit. nouerit defer-

re ſenioribꝰ. ſit magiſtra eiꝰ humilitas ī quaeſt ꝓfeſſio caſtitatis. Bern̄. ſuꝑ MiſſusPulcra cōmixtio ꝟ̓ginitatꝭ humilitatꝭ. necmediocriter placet deo illa aīma in humilitas cōmendat ꝟginitatē. ꝟ̓ginitas exornat humilitatē. Idē. Potes ſine virginitate ſaluari. potes ſine humilitate. poteſtinqͣꝫ placere humilitas virginitatē deplorat amiſſam. ſine humilitate aūt audeo dicere necꝟ̓ginitas marie placuiſſet Idē ſuper cātic̄. Cōtinētia habet meritū apuddeū que gl̓iam reqͥrit humanā. Iōqꝫ maxīeopꝰ eſt etiā puritate intētōis qua ſoli d̓o mēſnoſtra placere appetat valeat inherereDe actiōe ꝯtemplatōe Gregoriꝰ ſuꝑEzech̓. Actiua in neceſſitate. cōtēplatiua involūtate eſt. illa in ſeruitute. iſta in libertateIdē. Sicut bonꝰ eſt ordo viuendi vt abactiua in ꝯtemplatiuā tendat̉. ita plerūqꝫ aꝯtemplatiua animꝰ ad actiuā reflectit̉. vthoc ꝯtemplatiua mentē accēderit. ꝑfectius actiua teneat̉. Idē. Amor dei adꝯtemplatiuā. amor ꝟo ꝓximi ꝑtinet ad actiuam.Idē. Cōtemplatiua maior eſt Supraguſtū. Idē in moral̓. Marthe cura reprehendit̉ Marie ꝟo laudat̉ quia magnaſunt actiue merita. ſꝫ cōtemplatiue potiora.vnde nec auferri vnqͣꝫ marie pars dicit̉. qͥaactiue vite oꝑa corꝑe tranſeūt. cōtemplatiue aūt gaudia meliꝰ ex fine ꝯualeſcūt. IdēHumani generis. Supra libro pͥmo dedicatoribꝰ bonis. Idē. Qui culmē apprehēdere ꝑfectiōis nitunt̉ cōtemplatōnisarcē tenere deſiderāt. pͥus ſe in cāpo oꝑisexercitiū ꝓbāt. Iſidorꝰ de ſum. bo. Actiua vita mūdanis bn̄ vtit̉. ꝯtemplatiua necmūdo renūciās ſoli deo viuere delectaturIdē. Qui pͥus. Supra de aſcenſione.Augꝰ de ciui. dei. Ex tribꝰ illis vite generibꝰ .ſ. ocioſo. actuoſo. ex vtroqꝫ compoſitoqͣꝫuis ſalua fide qͥſqꝫ poſſit in qͦlibet eoꝝ vi ducere. ad ſempit̓na p̄mia ꝑuenire. ītereſt tn̄ qͥd amore teneat ꝟitatꝭ. qͥd officio charitatis impendat. nec ſic eſſe dꝫ vnuſquiſqꝫocioſus vt in eodē ocio vtilitatē cogitetpximi. nec ſic actuoſus vt ꝯtemplatōemreqͥrat dei. Idē. Ociū ſanctū q̄rit caritasveritatꝭ. negociū iuſtū ſuſcipit neceſſitas caritatis. quā ſarcinā ſi nullꝰ imponit. ꝑcipiende atqꝫ intuēde vacandū ē ꝟitati. Bern̄. īapolo. Nec iacob niſi cognita pͥus Lya deſideratos rachel̓ amplexꝰ meruit obtinere.