Fo.CCXXXII
entꝭ viſio eſt intelligētia. guſtus ſapīa.illa ꝯtēplat̉. iſta delectat̉. Bern̄. de. xij. gͣPrimꝰ cibꝰ eſt hūilitatꝭ purgatoriꝰ cū amaritudine. ſcd̓us charitatꝭ ꝯſolatoriꝰ cū dulcedine. terciꝰ ꝯtemplatiōis ſolidus cū forritudine. Ideꝫ de dili. deo. Ex occaſiōefreq̄ntiū neceſſitatū crebris neceſſe eſt interpellatiōibꝰ deū ab hoīe freq̄ntari. freq̄ntando guſtari. guſtādo ꝓbari. qm̄ ſuauis ēdn̄s. Idē de amore dei. Stans ī domoſolitudinis qͣſi onager ſolitariꝰ. ⁊ habitaculum hn̄s ī terra ſalſuginis. ⁊ attrahēs ventū amoris mei. os meū aperio ad te dn̄e. etattraho ſpirituꝫ. ⁊ nōnunqͣꝫ dn̄e qͣſi clauſisoculis ad te inhianti mittis mihi ī os cordis qd̓ nō licet mihi ſcire qͥd ſit. ſaporeꝫ qͥdem ſentio dulcedinē adeo ꝯfortantē vt ſiꝑficeret̉ in me nihil vltra quererē. Ideꝫſuꝑ Canti. Si quē forte nr̄m aliqͣ hora ſicrapi ⁊ ſic abſcondi ꝯtigerit vt minime auocet aut ꝑturbet. aut ſenſus egens vel curapungēs vl̓ culpa mordens. vl̓ certe ea quedifficiliꝰ amouent̉ irruētia imaginationuꝫcorporeaꝝ phantaſmata. poterit qͥdeꝫ hiccū ad nos redierit gl̓iari ⁊ dicere. introduxit me rex in cubiculū ſuū. Idē. A mandatꝭ tuis intellexi inqͥt vt ſcias niſi obedientie mādatoꝝ ꝯtēplatiōis guſtū penitusnō deberi. Nō gͦ putes de ꝓprio amore qͥetſancte obediētie actibꝰ ſenioꝝ ve traditiōibus p̄iudiciū vllatenꝰ faciendū. Idē inepl̓a. Funes ceciderūt mihi in p̄clarꝭ. celeſtiſqꝫ hereditas p̄clara eſt mihi. et terrenaadulat̉ ꝓmiſſio. blandit̉ ꝯſolatio carniſ. guſtato ſpū neceſſe eſt deſiꝑe carnē. affectanticeleſtia terrena nō ſapiūt. eternis inhiantifaſtidio ſunt trāſitoria. Ideꝫ in ſer. Beati qui lugēt. qm̄ ip̄i cōſolabunt̉. qͥd aliud eſthec ꝯſolatio qͣꝫ ꝓcedēs de ſpe venie gr̄a deuotiōis. ⁊ ſuauiſſima delectatio boni. ⁊ guſtus ſapīe licet exiguus. quibꝰ interim benignus dn̄s afflictā refrigerat aīam. At guſtus ille nihil aliud eſt qͣꝫ irritamentū deſiderij ⁊ incentiuū amoris. ſicut ſcriptuꝫ eſt.qͥedūt me adhuc eſuriēt ⁊c̄. Idē. Ubi ſane ī ſpūali. Supra de ꝓficiētibꝰ lib. j. Seneca in epl̓a. Tūc animꝰ nr̄ habebit qͦ gratulet̉ ſibi. cū emiſſus his tenebris in qͥbꝰ volutat̉ nō tenui viſu clara ꝓſpexerit. ſꝫ totuꝫdie admiſerit. ⁊ redditꝰ celo ſuo fuerit. cumreceperit locū quē occupauit ſorte naſcēdiſurſum. illū vocāt initia ſua. erit auteꝫ illic
etiā anteqͣꝫ hac cuſtodia exoluat̉. cum viciadeuicerit. puruſqꝫ ac leuis in cogitatōes diuinas emicuerit. Idem. Ph̓ia animū aterrenis admittit ad diuīa. hec libertas eiꝰeſt. hec euagatio ſubducit interim ſe cuſtodie in qua tenet̉. ⁊ celo reficit̉.De conſolatione.Capitulū XXX.Rego. in regiſ. In ſumma tribulatione poſitꝭ. ſola eſt ꝯſolatio miſericordia creatoris. Idē. In dei cauſis occupatꝰ ꝯſolatiōe fulciri debet. nō amaritudine reprimi. Ideꝫ. Eſt mihi bone vir hͦex dei munere ī magna ꝯſolatione. ꝙ opusſanctū quod in me non habeo diligo in te.Idē. Facilis erit ꝯſolatio ſi inter flagella que patimur. q̄ fecimuſ. que facimus admemoriā delicta reuocamꝰ. atqꝫ hec nō flagella ſed dona cognoſcimꝰ. Idē de quodam ep̄o. Ualde ꝯtriſtabar ꝙ de illo quedam ſuꝑba cognouerā. ſed qꝛ mores ſuosip̄e correxit. meā triſticiā ſimul meip̄m vincendo ꝯſolatꝰ ſum Idem in mora. Magna ꝯſolatio in rerū amiſſiōe eſt illa tꝑa admentē reducere. quibꝰ nos ꝯtigit res quasꝑdidimus nō habuiſſe. Idē. Magna ēꝯſolatio ī eo qd̓ diſplicet. ꝙ illo ordināte erga nos agit̉. cui nō niſi iuſtū placet. IdēLaborantē ꝯſolari ē parit̓ in labore ꝑſiſte.re. qꝛ ſubleuatio laborꝭ eſt viſio collaborātis. Ideꝫ. Minꝰ tentat ꝓbatio qͣꝫ remuneratio ꝯſolat̉. Ideꝫ. Grauis meror. Infra de dolore. Idē. Feſtina ꝯſolatio bonorū eſt ꝯſideratio finis maloꝝ. qꝛ dum exeoꝝ interitu cōſpiciūt malū qd̓ euadūt. leue eſtimant qͥcqͥd ī hac vita patiunt̉ aduerſum. Idē in paſto. Nō flendo flere. eſt ſicexteriora aduerſa plangere. vt tn̄ mens nouerit de eterne ſpei conſolatiōe gaudere.Iſido. de ſum. bo. Qui vite future p̄miadiligent̓ excogitat. mala oīa vite pn̄tis eqͣnimiter portat. qm̄ ex illiꝰ dulcedine huiꝰamaritudinē tēperat. Ideꝫ in ſyno. Intende miſerias eorū qͥbꝰ acerbe aliqͥd accidit. dū aliena ꝑicula mēoras. mitiꝰ tua portas. alioꝝ em̄ exēpla dolorē releuāt. alieniſmalis faciliꝰ cōſolat̉ hō. Amb̓. de vidui.Paratꝰ meſtitudini animi fletꝰ oculoꝝ miſeriā ꝯciliat. laborē minuit. dolorē alleuiatpudorem ſeruat. nec iam miſeria ſibi videt̉que ꝯſolationē in lachrymis habꝫ. Ber̄.ſuꝑ qͥ habitat. In quo hoꝝ omniū ſperas