Liber tertius Pharetre

flagitiū ꝑſuadere conat̉. Bonū male loquitur qui qd̓cūqꝫ rectū arrogāter p̄dicare ſentitur. Malū bene loquit̉ qui aliqd̓ narrando viciū deteſtat̉. vt ab eo homīes auertantur. Augꝰ. ſuꝑ cano. Iacobi. Lingua facilitatē habet motꝰ. in vdo poſita eſt. facile īlubrico labit̉. qͣnto illa citius ⁊ facilius mouetur. tanto tu aduerſus illā fixus eſto.De multiloquio. Gregorius in moral̓. Certū eſt ꝙ verboſus vir iuſtificari neq̄at. Idē. Mentis iuſticia deſolat̉ quādoab immoderata locutiōe nō parcit̉. Idēin paſtoral̓. Quia murū ſilentij non habet.patet inimici iaculis ciuitas mētis. ⁊ cū ſe ꝑmulta verba extra ſemetip̄am eijcit. apertaꝫſe totā aduerſario oſtendit quā ille tāto ſinelabore ſuperat. quāto ⁊ hec eadē que vincit̉contra ſemetip̄am per multiloquiū pugnatProuerb̓ xxv. Sicut vrbs patens ⁊ abſqꝫmurorū ambitu. ita vir qui nō poteſt in loquendo cohibere ſpiritu ſuū. Idē ſuperEzechielē. Ualde difficile eſt vt qui multaloquitur nō etiā mentiat̉. Iſid̓. in ſynon̄.Loqui multū ſtulticia eſt. ⁊ vox inſipientisin multiplicatione ſermonis.Idē. Multiloquiū non declinat peccatū. fluuiꝰ em̄ exundans cito colligit lutū.De nugis.Gregoriꝰ in moral̓. Ocioſum verbuꝫ eſtquod aut ratiōe iuſte neceſſitatis. aut intentione pie vtilitatis caret.Idē. Qui ꝟba.Supra eodē. Ambroſiꝰ ſuꝑ Beati īmaculati. Non mediocre periculū eſt cū habeas tanta eloquia dei ⁊ opera que fecit ī Geneſi. in Exodo. in Leuitico. Numeri. Deuteronomio. Ieſu naue. Iudicū li. Regū atqꝫ Eſdre. ⁊ que dixit ⁊ que fecit in euangelioin actibꝰ apoſtoloꝝ. ſi illis p̄termiſſis loquaris que ſeculi ſunt. audias que vana ſunt ⁊ocioſa. Iſidorꝰ in ſyno. Sermo vanꝰ vane cōſcientie index eſt. Mores em̄ hominiſlingua pandit. ⁊ qualis ſermo oſtēdit̉. talis⁊ animꝰ cōprobat̉. Idē de ſum. bo. Uani ſermones in ore chriſtiani nō debēt inueniri Nā ſicut malos mores bona colloquiacorrigūt. ita praua colloquia bonos morecorrumpūt. Ioh̓. Chry. ſuper Matthe.Omis ſermo vanꝰ qui dicit̉. immūdo ſpiritu dictāte ꝓfertur. Hieronymꝰ in epiſtola. Quicquid nō edificat audiētes in periculum vertit̉ loquentiū Bernardꝰ in apologia. Uobis cōuenientibꝰ in vnū (vt apoſtoli verbis vtar) iam nō eſt dominicā cenam

manducare. panē quippe celeſtē nemo ē ꝙrequirat. nemo qui tribuat. nihil de ſcripris ſacris quiſqͣꝫ loquit̉. nihil de ſalute agit̉animaꝝ. ſed nuge ⁊ riſus ⁊ verba multa ꝓferunt̉ in ventū Idē de p̄cep. ⁊ diſ. Stultiloqͥa ⁊ vaniloqͥa nūqͣꝫ niſi cōtra mādata deivſurpant̉. peccata quippe ſunt. ⁊ deus prohibet om̄e peccatū. ⁊ tamē venialia non criminalia reputant̉ excepto ꝙ cū per cōtemptuꝫvertunt̉ in vſum ⁊ cōſuetudinē. ⁊ tūc nō peccati ſpecies. ſed peccātis intentio penſatur.Idē de cōſidera. Fugiēda ocioſitas mater nugaꝝ. nouerca virtutū. Inter ſecularetquippe. nuge nuge ſunt. ī ore ſacerdotꝭ blaſphemie. interdū tamē ſi incidāt ferende fortaſſis. referēde nunqͣꝫ. magis interueniēdūcaute ⁊ prudēter nugacitati. Idē. Conſicraſti os tuū euāgelio. nugis igit̉ iā os aperire illicitū eſt. aſſueſcere vero nugas loqͥ ſacrilegū eſt. Labia ſacerdotis ait prophetacuſtodiūt ſcientiā. ⁊ ex ore eius requirunt legē. nō nugas aut fabulas Idē. Verbumſcurrile ab ore ꝓcul ſit. ⁊ ꝓcul ab aure relegādum eſt. Fede em̄ ad cachinnos moueris.ſed fedius alios moues. De iactantia.Gregoriꝰ in moral̓. Procaces quiqꝫ etiānota iactātes ꝓferunt. vt loquētes docti videant̉. Idē. Eoip̄o ſuperbiēs ab intestate ſalutis corruit. quo iactātia cuiuſlibvirtutis intumeſcit. Idē. Arrogātes ſi n̄inueniūt voces hominū quas inhiant̓ expectant. ip̄i ſcientiā ſuam laudātes p̄dicantIdem in paſtoral̓. Eligit patiēs quilibetmala ꝑpeti. qͣꝫ ꝑ oſtētatiōis viciū bona ſuaocculta foris publice cognoſci. at ꝯtra eligitarrogās bona de ſe vel falſa iactare ne mala poſſit vel minima ꝑpeti. Iſi. de ſū. bo.Culpabiliter manꝰ ad dn̄m expādit qͥ factaſua iactāter ꝓdit. Bern̄. de duodecim ḡdibus. Monachꝰ iactator aūt loquet̉ autrumpet̉. Plenꝰ eſt em̄ ſermonibꝰ. ⁊ coarteū ſpūs vteri ſui ꝓpterea ſitit ⁊ eſurit auditres quibꝰ ſuas iactet vanitates De excuſatione. Gregoriꝰ in omel̓. Sunt ml̓tiprauitatē ſuā ex alienis prauitatibꝰ tuetuqꝛ em̄ alios talia feciſſe cōſiderāt. ſe hͦ facerelicent̓ putāt. Idē in mora. Uſitatū hini generꝭ viciū eſt. ⁊ libēdo pctm̄ cōmitte⁊ cōmiſſum negādo abſcōdere. ⁊ ꝯuiciū defendendo multiplicare Idē. Sūt nōnūli qͥ nequaqͣꝫ deflēt qd̓ faciūt. ſed etiā laudre ⁊ defendere n̄ deſiſtūt. ⁊ nimiꝝ cū d̓fendit̉