Fo.CCVIII

Idē de cathezi. rud̓. In hac vita homines magnis laboribꝰ requiē querunt ⁊ ſecūritatē. ſed prauis cupiditatibus ſeducti nōinueniūt. volūt enim requieſcere in rebus īquietis. nam ſi in diuitijs velit homo requieſcere. magis ſuperbꝰ efficit̉ qͣꝫ ſecurꝰ Idēde verbis domini. Deꝰ amiſſus mors aīmeeſt. anima amiſſa mors corꝑis eſt. mors cornoris neceſſaria. mors anime voluntaria.Ioh̓es Chryſoſtomꝰ de militia ſpirituali. Scito qꝛ te nō vincet natura corporꝭ. neqꝫ ſtrangulabit inuitū. neqꝫ em̄ te obnoxiū⁊ ſeruū faciet ex libero niſi volūtaria tua declinatio. Idē ſuper Ioh̓em. Electionis⁊ ꝓprie voluntatis eſt omis malicia homīs.Bernardꝰ ſuper Cātica. Si in die ieiunij mei inuenit̉ volūtas mea. non tale ieiunium elegit ſpōſus. nec ſapit illi ieiuniū meum. quod nō liliū obedientie. ſed viciū proprie volūtatis decoxit. Ego ergo non ſoluꝫde ieiunio. ſed de ſilentio. de vigilijs. de oratione. de lectiōe. de opere manuū. poſtremode om̄i obſeruatōne monachi. vbi inuenit̉volūtas ſua in ea ⁊ non obediētia magiſtri.idipſum ſentio Idem de libero arbitrio.Duo ſunt que iniuſtā cōprobāt voluntatē.vel cū peccare vel cū impune peccaſſe libet.Idē in ſermone. Quid odit aut quid punit deus p̄ter ꝓpriam voluntatē. ceſſet volūtas propria ⁊ infernꝰ iam nō erit. in quē em̄ignis ille deſeuiet niſi in voluntatē propriā.Idē. Unde ſunt ſcandala ⁊ vnde perturbatio niſi ꝙ propriā ſequimur voluntatē. ettenere quod voluerit. ipſa in corde noſtrodiffinientes ſi quomodo id prohiberi contingat cōtinuo in impatientiā ⁊ murmurationē ⁊ ſcandalum proni ſumus.De remorſioneCapitulum IIRegoriꝰ in moral̓. Duꝫ nulla bonorum opeꝝ cōfidentia fulcit̉. intueriſumma mēs trepidat. quia ip̄am cōſcientia accuſat Idē. Quiſquis a p̄ceptisdn̄icis diſcordat opere. quotiēs ea audit vl̓legit. corde ſuo reprehendit̉ atqꝫ cōfundit̉.quia id qd̓ non fecit memorat̉. Nam in quoſe erraſſe cōſiderat. ipſa ſe latenter cōſciētiaaccuſat. Idē ſuper Ezechielē. Scriptura ſacra ei ſuauis eſt ad loquendū. cui interius impreſſa ad viuendū fuerit. Nā ſermodulcedinē nō habet. quē vita reproba intracōſcientiā remordet Iſidorꝰ in ſyno. Nul

la pena grauior mala cōſcientia. vis autemnunqͣꝫ eſſe triſtis bene viue. Idē de ſum.bono. Om̄ia fugere poterit homo p̄ter corſuum. nō em̄ poteſt a ſe quiſqͣꝫ recedere. vbicūqꝫ em̄ abierit reatus ſui cōſcientia illū nōderelinqͥt. Idē. Abyſſum abyſſum inuocare. eſt de iudicio ſue cōſcientie ire ad iudicium dānatiōis eterne. Ambroſiꝰ de offi.Que pena grauior qͣꝫ interioris vulnꝰ conſcientie. Nonne hͦ magis fugiendū qͣꝫ morsqͣꝫ diſpendiū. qͣꝫ exiliū. qͣꝫ debilitas. qͣꝫ doloreſt. Bernardꝰ de cōſidera. Uicioſus viciorum cōſcientias nō refugit. ⁊ vbi om̄es ſordent vniꝰ fetor minime ſentit̉ Idē. An nōinflationes. Supra libro ſcd̓o de intelligētia. Idē in ſermone. Quis magis mortuus eo qui portat ignē in ſinu. peccatū in cōſcientia. nec ſentit. nec excutit. nec expaueſcitIdē. Qui cōſcientias. Infra de mutabilitate. Seneca ī epl̓a. Quid prodeſt recōdere ſe. ⁊ oculos hominū aureſqꝫ vitare. bona cōſcientia turbā aduocat. mala etiā in ſolitudine anxia atqꝫ ſolicita eſt. ſi honeſta ſūtque facis omnes ſciāt. ſi turpia quid refertneminē ſcire cū tu ſcias. o miſerū ſi contemnis hunc teſtem.De ſtultiloquio. Capitulū IIIRegoriꝰ in moral̓. Stulte cōtra deum loquitur. qui īter diuine animꝰaduerſionis flagella poſitus iuſtificare ſemetip̄m conat̉. Idem. Duo ſūt genera locutōnū importuna valde ⁊ noxia generi humano. Unū quod curat etiā ꝑuerſa laudare. aliud quod ſtudet ſemꝑ etiam recta corrigere. Idem. Sicut pleriqꝫ reticent. Infra de credulitate. Idem. Apudhomines cor ex verbis. apud deū vero verba penſant̉ ex corde. Idem. Qui v̓ba ſuametiri neſciūt. proculdubio ad ocioſa dictadilabunt̉. in quibꝰ ſi ſe minime reprehēdūt.ſtatim ad noxia ⁊ cōtumelioſa proſiliuntIdem in dyalogo. Loquendo cū ſecularibus fit. vt ab ocioſis ad noxia. a leuibꝰ adgrauiora veniamus. ⁊ os noſtrū ab omnipotēte domino tāto minus exaudiat̉ in prece. quanto amplius inquinatur ſtulta locutōe. Iſidorus de ſummo bono. Quadripartita eſt loquendi ratio. quia vel bonumbene. vel malū male. ſeu bonū male. ſeu malum bene profert̉. Bonum quippe bene loquitur qui ea que recta ſunt humilit̓ annūciare videt̉. Malū male loquit̉. qui qd̓libet

G 4