Fo.CCIV
Talis em̄ oratio ponit lachrymas in ꝯſpectu dei ⁊ gemitꝰ noſter nō eſt abſcōditꝰ ab eoIdē. Qui oīa ꝑ v̓bū ꝯdidit. in orōibꝰ etiam humana vba nō q̄rit. Idē. Qui didicerūt a dn̄o Ih̓u xp̄o mites eſſe ⁊ humiles.corde plꝰ cogitādo ⁊ orādo ꝓficiūt qͣꝫ legendo ⁊ audiēdo. Idē inſermone. Dicimꝰ.nanē noſtꝝ quotidianū da nobis hodie. oſapiētia ꝟa ⁊ diuina ꝓuidētia que docuit etnanē ſolū petere ⁊ hodie noīare. hͦ em̄ dicto⁊ auiditas cū auaricia tollit̉. ⁊ humane viteinſinuat̉ incertū. Idē. Quid eſt oratio niſi aſcēſio aīe de terreſtribꝰ ad celeſtia. inquiſitio ſuꝑnoꝝ. inuiſibiliū deſideriū. Idē inmedita. Obſecro dn̄e amaricatū eſt cor meum ſua deſolatōe. indulcora illud tua cōſolatiōe. Obſecro dn̄e qm̄ eſuriēs incepi q̄rere te. nō deſinā ieiunꝰ. ad te famelicꝰ acceſſine recedā impaſtꝰ. pauꝑ veni ad diuitē. miſer ad miſericordē. ne redeā vacuꝰ ⁊ ꝯtēptꝰ.⁊ ſi anteqͣꝫ comedā ſuſpiro. da vel poſt ſuſpiria qd̓ comedā. Idē de ciui. dei. Ꝙͣto eſtquiſqꝫ ſanctior ⁊ deſiderij ſancti plenior. tāto eſt eiꝰ in orādo fletꝰ vberior. Idē d̓ eocle. dogma. Nullū credimꝰ ad ſalutē niſi d̓oinuitate venire. nullū inuitatū ſalutē ſuā niſi auxiliāte deo oꝑari. nullū niſi orantē auxilium ꝓmereri. Ioh̓. Chryẜ. ſuꝑ Matth̓.Sicut thimiamata bn̄ cōfecta delectāt hominē odorantē. ſic orō iuſta ſuauis eſt an̄ deum. Uis aūt ſcire dignitatē eiꝰ. Mox vt deoreꝓceſſerit ſuſcipiūt eā angeli manibꝰ ſuis⁊ offerūt ante deū. Ambroſiꝰ ſuꝑ Btī immaculati. Pernoctabat ī oratōe dn̄s Ih̓usnō indigēs p̄catiōis auxilio. ſꝫ ſtatuens tibiimitatiōis exemplū. Idē. Media nocteait ꝓpheta. ſurgebā ad ꝯfitendū tibi. ſuꝑ iudicia iuſtificatiōis tue. ⁊ tu ſurge vel medianocte ſi nō potes tota nocte vigilare Iſidorꝰ in ſyno. Pernocta in orōne ⁊ p̄ce. incūbe nocturnis vigilijs ad modicū clauẜoculis rurſum ora. Idē. Om̄ibꝰ malis p̄ualet oratio. Idē de ſum. bo. Fidei ſymbolum ⁊ dn̄ica orō ꝑ tota lege ꝑuulis eccīe adceloꝝ regna ſufficit capeſcēda. om̄is em̄ latitudo ſcripturaꝝ in eadē orōne dn̄ica ⁊ ſymboli breuitate cōcludit̉. Idē. Frequensoratio vicioꝝ impugnatōꝫ extinguit IdēOratio cordis eſt nō labiorū. neqꝫ em̄ v̓badep̄cantis deꝰ intēdit. ſꝫ orātis cor aſpic̄. ꝙli tacite cor orat ⁊ vox ſileat qͣꝫuis hoīes lateat. deū latere nō poteſt qͥ p̄ſens eſt Idē.
Nunqͣꝫ orandū eſt ſine gemitū Idē. Quivult cū deo ſemꝑ eſſe. frequēter debet orarefrequēter ⁊ legere. Nā cū oramꝰ ip̄i cuꝫ deolo qͥmur. cū vero legimꝰ deꝰ nobiſcū loquit̉.Idē. Oratio pͥuatis locis oportuniꝰ fundit̉. magiſqꝫ obtentū impetrat dū deo tātūteſte depromit̉ Ioh̓. damaſ. in li. ſuo. Orōeſt aſcēſus intellectꝰ ad deū vel petitio decētium a deo. Bern̄. in epl̓a. Orō eſt hominis deo adherētis affectio ⁊ familiaris quedā ⁊ pia allocutio ⁊ ſtatio illuminate mētisad fruendū deo qͣꝫdiu licet. Idē. Dū manibꝰ pectora. genibꝰ pauimēta tundunt̉. votis ⁊ deuotis p̄cibꝰ altaria cumulant̉. dumſordēt gene lachrymis. gemitibꝰ atqꝫ ſuſpirijs mugiūt colla. ⁊ ꝓ forenſibꝰ cauſis canticis ſpūalibꝰ ſacra tecta reſultāt nil ſuꝑnis ciuibꝰ magis ſpectare libet. nil regi ſūmo iocundiꝰ exhibet̉. Idē. Et ſi vocis virtꝰ ſitopꝰ ⁊ oꝑi tn̄ ⁊ voci gr̄am ⁊ efficaciaꝫ ꝓmeret̉oratio Idē ſuꝑ cantica. Credimꝰ angl̓osſanctos aſtare orātibꝰ ⁊ offerre deo preces ⁊vota hoīm. vbi tn̄ ſine ira ⁊ diſceptatōe leuari puras manꝰ ꝓſpexerint. Idē. Orādobibit̉ vinū ſpūale letificās cor hoīs. vinumſcꝫ ſpūſſancti qd̓ inebriat mentē. ⁊ carnaliuꝫvoluptatū infundit obliuionē. humectās īteriora arētis cōſcientie. eſcas bonoꝝ actuum digerit ⁊ deducit ꝑ quedā aīe mēbra. fidem roborās. ſpem ꝯfortās. vegetās ordinanſqꝫ charitatē ⁊ īpinguās mores IdēUnicū in dubijs remediū ſeu refugiū oratio eſt. ⁊ frequēs gemitꝰ ad deū. ⁊ vt qͥd qn̄ ⁊qͣliter facere nos velit deꝰ aſſidue nob̓ monſtrare dignet̉. Idē in ẜmone. Milia milium miniſtrabāt ei. ⁊ decieſ milies cētena milia aſſiſtebāt ei. qͣnta gͦ cū reuerētia qͣnto timore. qͣnta illuc humilitate debet accederea palude ſua ꝓcedens ranūcula. Idē. Inom̄ībꝰ actiōibꝰ noſtris ⁊ obſeruātijs multaopꝰ eſt animi vigilātia. ſꝫ p̄cipue in oratiōe.Idē. Licet omī hora ⁊ om̄i loco oculi domini ſuꝑ nos ſpeculent̉. maxime tn̄ in orōelicet em̄ ſꝑ videamur. ſꝫ tūc etiā p̄ſentamusnos ⁊ oſtēdimꝰ quaſi facie ad faciē cū dominō colloquētes. Glo. ſuꝑ illud Mattheixxvj. Et orauit tertio eūdē ſermonē ⁊c̄. Tribus vicibꝰ xp̄s orauit vt ⁊ nos a peccatis p̄teritis veniā ⁊ a p̄ſentibꝰ malis tutelā. ⁊ futuris ꝑiculis cautelā a dn̄o oremꝰ Senecain epl̓a. Sic viue cū hoībꝰ tāqͣꝫ deꝰ videat.ſic loquere cū deo tanqͣꝫ homines audiant.