Liber ſecundus pharetre
obedientie. inherere ſibi debēt ꝓpugnaculapatientie. Idē. Redde reuerentiā ⁊ obedientiaꝫ p̄lato. qͣrum altera cordis. alteracorꝑis eſt. nec em̄ ſufficit exteriꝰ obtemꝑare maioribꝰ nr̄is. niſi ex intimo cordis affectu ſublimit̉ ſentiamꝰ de eis. Bn̄dictꝰ inregula. Obediētia tūc acceptabil̓ erit deo⁊ dulcꝭ hoībꝰ. ſi qd̓ iubet̉ nō trepide. nō tarde. nō tepide. aut cū murmure. aut cū rn̄ſonolentꝭ efficiat̉. qꝛ obediētia q̄ maioribꝰ prebet̉ deo exhibet̉. Idē. Obedientie bonūnō ſolū abbati exhibendū ē ab oībꝰ. ſꝫ etiāſibijnuicē obediāt frēs. ſcientes ꝑ hāc obedientie viā ſe ituros ad deū. Interl̓. gen̄.xvij. Obedientia eſt cōplenda ſine mora ⁊obſeruāda. De obedientia inaccepta.Capitulū XLIIII.Rego. in regiſ. Apud nolētꝭ animūqͣꝫuis ſit euidēs rō nō parendi. tn̄ hͦip̄m qd̓ nō vult obſtaculū obedientie eſſe ſolet. Idē in mora. Ille pͥmus inobediens mox vt ſuꝑbiendo peccauit pudenda ꝯtexit. qꝛ em̄ ꝯtumeliā ſpūs deo intulit. mox ꝯtumeliā carnis īuenit. IdēCū huiꝰ md̓i ſucceſſus p̄cipit̉. cū locꝰ ſuperior imperat̉. is qͥ ad ꝑcipienda hec obedit.obedientie ſibi ꝟtute euacuat. ſi ad hec etiāexꝓprio deſiderio anhelat. Idem. Ad detrimentū obediētia ducit̉. cū menteꝫ ad ſuſcipienda ꝓbra huiꝰ ſecl̓i nequaqͣꝫ ex partealiqͣ etiā ſua vota comitantur. Idē. Dignū ꝓfecto eſt vt a dei bn̄ficijs ſit extraneꝰ.cuiꝰ nimiꝝ iuſſionibꝰ nō vult eſſe ſubiectꝰ.Ioh̓. Chryſo. ſuꝑ ioh̓. Quāto leuiora ſt̄p̄cepta. tanto maiꝰ ſuppliciū his qͥ nō obediunt. Augꝰ. de ꝯfeẜ. Nemo inuitꝰ benefacit. etiā ſi bonū eſt qd̓ facit. Bern̄. in epl̓aFacere malū quolibet etiā iubente cōſtatnō eſſe obedientiā. ſed potiꝰ inobedientiā.Ideꝫ. Extorta ſeu coacta licētia. licentianō eſt. ſed violētia. Idē. Nō vos felices.Sup̄ de p̄latis bonis. Idē ſuꝑ Cantic̄.Nō dabit inobedienti copiā ſui tantꝰ obedientie amator. vt mori qͣꝫ nō obedire maluerit. ſed neqꝫ approbat tue ꝯtēplatōis inane ociū. qͥ dicit ꝑꝓphetam. Laboraui ſuſtinens. Idē. Si in die ieiunij. li. iij. de volūtate. Idē. A mādatꝭ tuis ītellexi. Infra li. iiij. de guſtū Idē de p̄cep. ⁊ diſ. Imꝑfecti cordis ⁊ infirme prorſus volūtatꝭ indiciū eſt ſtatuta ſenioꝝ ſtudioſiꝰ diſcutere.heſitare ad ſingula q̄ iniungunt̉. exigere de
qͥbuſqꝫ rōnem. ⁊ male ſuſpicari de om̄i p̄cepto cuiꝰ cauſa latuerit. nec vnqͣꝫ libent̓ obedire niſi cū audire ꝯtigerit qd̓ forte libuerit. aut cū nō aliter licere ſeu expedire monſtrauerit. vel aꝑta ratio vel indubitata auctoritas. Idē. Si iubente ſeniore vt ſileam v̓bū mihi forte ꝑ obliuionē elabit̉ reum me fateor inobediētie. ſed venialit̓. Siex ꝯtemptu ſciens ⁊ deliberās ſponte ī verba ꝓrupero. ⁊ rupero ſilētij legē. p̄uaricatorē me ꝯſtituo. ⁊ crimīaliter. etſi impenitensꝑſeuero vſqꝫ ad mortē peccaui etiā dānabiliter. Ideꝫ in ſer. Sic ꝓfecto. ſic multorū vſqꝫ hodie puſillanimitas et ꝑuerſitasexigit. vt ab eis queri oporteat. qͥd vis vt faciā tibi. nō ip̄i querūt. dn̄e qͥd me vis facereConſiderare nēpe neceſſe hꝫ miniſter ⁊ vicarius chriſti qͥd ſibi p̄cipi velint. nō ip̄iderant q̄ ſit voluntas p̄ceptoris. IdeQui vel aꝑte vel occulte ſatagit vt qd̓ vip̄e. hͦ ei p̄latus iniūgat. ip̄e ſe ſeducit. ⁊ fruſtra ſibi blandit̉ de obedientia. nō em̄ in eare ip̄e p̄lato. ſed magis ei p̄latus obedit.Sene. in epl̓a. Qui imperia libens excipit partē acerbiſſimā ſeruitutꝭ effugit .ſ. facere qd̓ nolit. Non qͥ iuſſus aliqͥd facit miſer eſt. ſed qͥ inuitꝰ facit. Multa infra li. iij.de ſtultiloquio in murmure.De oratione accepta.Capitulū XLV.¶¶Rego. ī dyal. Obtineri p oronē.quaqͣꝫ poſſunt q̄ p̄deſtinata nō fuerunt.ea q̄ ſancti viri orādo efficiūt ita p̄deſtita ſunt vt p̄cibꝰ obtineant̉. Ideꝫ in regiſ.Dn̄ico die a labore terreno ceſſandū eſt. atqꝫ om̄i modo or̄onibꝰ inſiſtendū. vtnegligentie ꝑ ſex dies agit̉. ꝑ diē ſepteſt reſurrectiōis dn̄ice p̄cibꝰ expiet̉. Idēin mora. Ueraciter orare eſt amaros in cōpūctione gemitꝰ nō cōpoſita v̓ba reſonareIdē. Differre ſolet. Infra li. iiij. de deſiderio. Idē. Uirtꝰ vere or̄onis eſt celſitudo charitatꝭ. ⁊ tūc qͥſqꝫ qd̓ recte petit adipſcitur. cū eiꝰ animꝰ in petitione nec ininodio fuſcat̉. Augꝰ. ī epl̓a. Abſit ab or̄multa locutio. ſed nō deſit multa p̄catio ſiferuens ꝑſeuerat intentio. Nā multuꝫ ſocin orādo. eſt rem neceſſariā ſuꝑffuis agereꝟbis. Multū aūt p̄cari eſt ad deū quē p̄camur diuturna ⁊ pia cordis excitatiōe pulſare. Nā plerūqꝫ hoc negociū plus gemitibus qͣꝫ ſermonibꝰ agit̉. plus fletu qͣꝫ affatu.