Liber ſecundus pharetre
trahant. ſed ne rapiētes nō ſua ſemetip̄osꝑdāt. Amb̓. de offi. Nec curſim ambulare honeſtū arbitror. niſi cū cā exigit alicuiꝰꝑiculi vl̓ iuſta neceſſitas. Idē. Magnavirtꝰ modeſtia. q̄ cū ſit etiā ſui iurꝭ remiſſiornihil ſibi vſurpas. nihil ſibi vēdicās. ⁊ qͦdmodo intra ſuas vires ꝯtractior diues eſtapud deū. Idē. In modeſtia maxīe trāqͥllitas animi. ſtudiū māſuetudinis. moderatiōis gr̄a. honeſtatꝭ cura. decoris ꝯſideratio ſpectat̉ ⁊ q̄rit̉. Augꝰ. in regl̓a. In inceſſu. ſtatu. habitu. ⁊ in oībꝰ motibꝰ vr̄is nihil fiat qd̓ cuiuſqͣꝫ offendat aſpectū. ſed qd̓r̄am deceat ſanctitatē. Idē de vita btāHodeſtia dicta eſt a mō. ſic̄ a tēperie tēperātia. vbi aūt modꝰ eſt atqꝫ tēperies nec plꝰeſt qͥcqͣꝫ nec minꝰ. Ileꝫ. Illud p̄clarū eſt⁊ nō īmerito diffamat̉. ne qͥd minꝰ nec quidampliꝰ. ⁊ hͦ apprime vtile eſt ī vita. Iſi. inſyno. Profeſſionē tuā ⁊ habitu ⁊ inceſſu demonſtra. ſit in greſſu tuo ſimplicitas. ī motu puritas. in geſtu gͣuitas. in inceſſu honeſtas. Bern̄. ſuꝑ canti. Honeſtū in qͦ anīedecorē locandū cenſuimꝰ diffiniat̉ mentisingenuitas. ſolicita ẜuare cū ꝯſcīa bona fame integritatē. vl̓ iuxta apl̓m ꝓuidere bona nō tm̄ corā deo ſꝫ etiā corā hoībꝰ Sene. in epl̓a. Uita nō eſt imꝑfecta ſi eſt honeſta. Idē. Nihil honeſtuꝫ eſt qd̓ ab inuitocoactoqꝫ fit. Om̄e honeſtū voluntariū eſt.Admiſce illi pigriciā. q̄relā. tergiuerſationē. metū. qd̓ hꝫ in ſe optimum ꝑdit totum.Idē. Om̄e honeſtū iniuſſum incoactūqꝫ eſt ſincerū ⁊ nullo mō mixtū.De iuſticia.Capitulū XLiII.Rego. ſuꝑ Ezech̓. Quilibet pctōrꝯuerſus in fletibꝰ iā iuſtꝰ eſſe inchoat cū ceꝑit accuſare qd̓ fecit. Cur em̄ iuſtuſnō ſit qͥ ꝯtra ſuā iniuſticiaꝫ iā ꝑ lachrymasſeuit. Ideꝫ in regi. Turpe eſt defendereqd̓ mihi pͥus nō ꝯſtiterit iuſtuꝫ eſſe. qꝛ egohoīes ꝓpter iuſticiā diligo. nō aūt iuſticiā ꝓpter hoīes poſtpono. Idē. Iuſtuꝫ eſt vtviſitatores illic ꝯſeqͣnt̉ ſtipendiū. qͦ ꝓ chriſto ſuū ꝯmodare reꝑiunt̉ obſequiū Idēin omel̓. Uera iuſticia cōpaſſioneꝫ hꝫ. falſaꝟo dedignationē. qͣꝫuis etiā iuſti ſoleāt recte pctōribꝰ indignari. Sꝫ aliud ē qd̓ agit̉typo ſuꝑbie. aliud qd̓ zelo diſcipline. Augꝰ. de mirabilibꝰ ſacre ſcript̉e. Perfecta iuſticia hec ē. ſacerdotiū. ꝟginitas ⁊ martyriū
q̄ triplex iuſticia in abel pͥmo fuit. qͥ ⁊ munera deo placita obtulit. ꝓſapiā ſui generꝭ inſeculo nō reliqͥt. ⁊ martyrij coronā ſanguīseffuſiōe ꝓmeruit. Ideꝫ. Quātū mihi videt̉. Sup̄ li. j. de ꝑfectꝭ. Idē. de ha relicione. Hec eſt ꝑfecta iuſticia q̄ potiꝰ potiora⁊ minꝰ minora diligimꝰ. Ideꝫ de ci dei.Hec in vnoqͦꝫ iuſticia eſt. vt deꝰ obedientihoī. animꝰ corꝑi. rō vicijs etiā repugnātibꝰimperet. vl̓ ſubigēdo vl̓ reſiſtēdo atqꝫ vt abip̄o deo petat̉. ⁊ meriti gr̄a ⁊ venia delicto/rū. ac de acceptꝭ donis grāꝝactio ꝑſoluat̉.Amb̓. de ꝟgi. Iuſticia in alto qͦdā ſeceſſulocata. videt exploratqꝫ oīa q̄ alijs potiꝰ nōta qͣꝫ ſibi. nō tam ſuas vtilitates qͣꝫ publicaemolimēta rimat̉. Bern̄. de ꝯſide. Iuſticia nec factura ē vtiqꝫ alteri qd̓ ſibi fieri nolit. nec qd̓ ſibi fieri velit alteri negatura. inhis nēpe duobꝰ liq̄t integꝝ eē iuſticie ſtatūIdē in epl̓a. Nūqͣꝫ iuſtꝰ arbitrat̉ ſe cōprehendiſſe. nec vnqͣꝫ dicit ſatꝭ eſt. ſꝫ ſꝑ eſuritſititqꝫ iuſticiā. ita vt ſi ſꝑ viueret. ſꝑ qͣntūſe eſt iuſtior eē ꝯtēderet. ſꝑqꝫ de bono inlius ꝓficere totꝭ viribꝰ ſuis conaret̉ Idēde ꝯtēp. Panis aīe iuſticia eſt. ⁊ ſoli btī quieſuriūt illū. qm̄ illi ſaturabunt̉. Nimiꝝ adimaginē dei facta eſt aīa rōnal̓. ⁊ ceterꝭ qͥdēoībꝰ rebꝰ occupari p̄t. repleri oīno non pōtIdeꝫ in ſer. Iuſticia virtꝰ eſt qd̓ ſuuꝫ eſtvnicuiqꝫ tribuēs. Tribue gͦ tribꝰ q̄ ſuredde ſuꝑiori. redde inferiori. reddeecuiqꝫ qd̓ debes. Idē. Habemꝰ em̄ antenos pͥores. poſt nos iuniores. a dextrꝭ acos. a ſiniſtris inimicos. Reddamꝰ gͦſlis qd̓ ſuū eſt. prioribꝰ obediētiā. iuniodoctrinā. amicꝭ leticiā. inimicꝭ patientiam.Glo. Mat. v. Iuſticia ē ſua vnicuiqꝫ recdere. ſibi ⁊ ꝓximis ⁊ deo. Tulliꝰ ī rheto.Iuſticia eſt habitꝰ animi cōi vtilitate ꝯſeruata ſuā cuiqꝫ tribuens dignitatē.De obedientia bo. Capl̓m. XLIIIRego. ī moral̓. Sola obediētia ē q̄fidei meritū poſſidet. ſine qͣ infidel̓quiſqꝫ cōuincit̉. etiā ſi fidelis eſſe videatur. Idē. Per obedientiaꝫ voluntasꝓpria mactatur. tanto igitur qͥſqꝫ deū citiusplacat quanto ante eius ꝯſpectū rep̄ſſa arbitrij ſui ſuꝑbia gladio p̄cepti ſe immolatIdē. Nunqͣꝫ ꝑ obedientiā malū fieri debet. aliqn̄ aūt debet ꝑ obedientiaꝫ bonumqd̓ agitur intermitti. neqꝫ enim mala inperadiſo arbor extitit quā deꝰ homī ne ꝯtui