Liber ſecundus pharetre

verba declinant̉ criminoſa. ſed nunqͣꝫ declinari poterunt inutilia atqꝫ ocioſa. de quibꝰratio erit in futuro reddenda. tenēdus eſtergo modus in loquēdo. atqꝫ ab ip̄is nonnunqͣꝫ vtilibꝰ verbis parcenduꝫ. Luxuria dicit. Cur te in voluptate tua modo nōdilatas. cum te quid ſequat̉ ignoras. Acceptū tp̄s in deſiderijs ꝑdere non debes. qͥaqͣꝫcitius ꝑtrāſeat neſcis. Si em̄ deꝰ miſceri hominē in voluptate carnis nollet. ī ip̄ohumani generis exordio maſculuꝫ ⁊ feminā nō feciſſet. Carnis mundicia rn̄det.Nolo vt ignorare te fingas qͥd poſt hāc vitam recipias. Si em̄ pie ⁊ caſte vixeris. ſine fine gaudebis. Si aūt impie ⁊ luxurioſe. eternis incendijs ſubiacebis. Inde aūtmagis caſte viuere debes. vn̄ qͣꝫcitiꝰ tempꝰacceptū trāſeat ignorare te dicis. Et infra.O qͣꝫ parua eſt ꝯcubitꝰ hora. qua ꝑdit̉ vitafutura. Iſi. de ſum. bo. Interdū vicia cūvirtutibꝰ ad vtilitatē confligūt. vt ip̄o certamine vel mens exerceat̉. vel ab elatiōe ꝯcuſſus animꝰ reſtringat̉.De gratia.Capitulū XVI.Rego. in mora. Quia de gr̄a debemus ſuꝑna p̄ſumere. vt nō ſimꝰ negligentes in or̄one vel oꝑe. voce veritatis exprimit̉. Oportet ſemꝑ orare et nōdeficere. Petamꝰ ergo orādo. q̄ramꝰ legerdo. pulſemꝰ oꝑando. Idē. Quelibet occulta loca ſine dei gr̄a aīam ſaluare nō pn̄t.Qd̓ aliqn̄ in ip̄is quoqꝫ erratibꝰ cōſpicimꝰelectorū. Nam loth in ꝑuerſa ciuitate iuſtꝰfuit in monte peccauit. Idem. in mora.Cū mentē nr̄aꝫ elatio erigit. a nob̓ ſummiꝓtinus cōpunctio amoris recedit. cū ꝟo ſuperna nos gr̄a viſitat. ſtatim ꝑ lachrymasad ſua deſideria inſtigat. Idem. Quātoqͥſqꝫ ſe minꝰ videt. tanto ſibi minꝰ diſplicꝫ.⁊ quāto maioris gr̄e lumē ꝑcipit. tanto amplius rep̄henſibilē ſe cognoſcit. Idē. Iuſti anīam gr̄a vocat. tentatio interrogat.Idē. Quia ꝑ occultā grāꝫ ad amorē deitemꝑata deſuꝑ menſura ꝓficimꝰ. qͣnto ī nobis qͣtidie de dei ſpiritu virtꝰ creſcit. tantonoſter ſpūs deficit. Idē. Unūquēqꝫ electum ſuū diuīa gr̄a tunc magꝭ erudiēdo cuſtodit cū eū qͣſi ꝑcutiens deſerit. Idem.Miles dei ſuꝑne gr̄e fretus auxilio ſic vulnera infirmitatꝭ ſue curat. vt aliena nō deſerat. Idē. Bonū qd̓ agimꝰ ⁊ dei eſt ⁊ nr̄m.

Dei ꝑ p̄uenientē gratiā. Noſtrū ꝑ obfequtem liberā voluntateꝫ. Idē ſuꝑ Ezech̓.Siue hi qui electi in teſtamēto veteri fuerunt. ſiue hi qͥ in teſtamēto nouo ſecuti ſūt.nimirū ꝯſtat. qꝛ om̄es ex amore trinitatiaccenſi ſunt. neqꝫ em̄ vnū deū diligerent. ſieiuſdē trinitatꝭ que deꝰ eſt gr̄am nō accepiſſent. Idē. Sunt quidā qui ꝑ donuꝫ gr̄e⁊ ip̄a intelligūt. que exponi a doctoribꝰ nōaudierūt. Iſi. de ſum. bo. Homīs meritum ſuꝑna gr̄a vt inueniat p̄uenit. ⁊ poſtqͣꝫp̄uenerit ꝑficit. atqꝫ ad indignā mentē veniens facit in ea meritum qd̓ remuneret. quſolū inuenerat qd̓ puniret. Idē in ſyno.In om̄i oꝑe tuo dei auxiliū poſce. om̄ia diuine gr̄e diuīo dono aſeribe. nihil meritistuis tribuas. in ꝟtute tua nihil preſumas.Augꝰ. de ꝯfeẜ. Gr̄e tue deputo ⁊ miſericordie tue dn̄e. ꝙ pctā mea tanqͣꝫ glaciē ſoluiſti. gr̄e tue deputo ⁊ q̄cunqꝫ nō feci malIdeꝫ de natura ⁊ gr̄a. Chriſti gr̄a ſine c̄nec īfantes nec etate grādes ſalui fieri pn̄t.nō meritis reddit̉. ſed gratꝭ dat̉. ꝓpt̓ qd̓ gr̄anoīat̉. Idē de correptione ⁊ gra. Deſiderare auxiliū gr̄e. initiū gr̄e eſt. Idē. Gr̄aſola hoīes liberant̉ a malo. ſine qua nullūprorſus ſiue cogitādo ſiue volendo ⁊ amādo ſiue agendo faciūt bonū. Idē. Uolūtas hūana nō libertate ꝯſequit̉ gr̄am. ſꝫ exgr̄a potius libertatē. ⁊ vt ꝑſeueret delectabilem ꝑpe tuitatē. ⁊ inſuꝑabilē fortitudinē.Idē de qͥnqꝫ rn̄ſionibꝰ. Oꝑa liberi arbitrij bona q̄ vt fiant p̄parant̉ ꝑ gr̄e p̄uentū.nullis liberi arbitrij meritꝭ. ⁊ ip̄a faciēte gubernante et ꝑficiente vt abundēt in liberoarbitrio nō dānamꝰ. qꝛ ex his vl̓ hmōi homines dei iuſtificati ſunt iuſtificant̉ ⁊ iuſtificabunt̉ in xp̄o. Idē de gr̄a ⁊ li. ar. Chariſſimi vita nr̄a bona nil eſt aliud qͣꝫ d̓i gr̄a.⁊ vita eterna q̄ bone vite reddit̉ dei gra eſt.⁊ ip̄a em̄ gratꝭ dat̉. Idē ibidē. Gratia dinos facit legis dilectores. lex vero ip̄a ſinegr̄a nō niſi p̄uaricatores. Idē ꝯtra iulianū. Quia caro ꝯcupiſcit aduerſuſſpm̄. etiābaptizatis ſanctꝭ ingerit pugnandi neceſſitatē. ꝯtra quid. niſi ꝯtra malū. nō ꝯͣ ſubſtatiā ſed ſub̓e viciū. dei gr̄a regenerāte nō imputandū. dei gr̄a adiuuāte frenādū. d̓i graremunerāte ſanandū. Idē de. v. q̄ſtio bSalus religiōis huiꝰ ꝑ quā ſolā ſalꝰ veraveraciter ꝓmittit̉ nulli vnqͣꝫ defuit qͥ digfuit. ⁊ cui defuit dignus nō fuit. ab exordis