Fo.CLXXXI

denteꝫ. incipientē ſapientē. in cella diu poſſe ꝯſiſtere. in ꝯgregatiōe poſſe durare īpoſſibile eſt. Idē. Docēdus eſt nouitius ſichr̄e corpus ſuū ſicut egruꝫ cōmendatū. cuietiā multū volenti inutilia negāda ſunt. vtilia vero etiā nolenti ingerēda. ſic de corpore ſuo agere ſicut de nō ſuo. ſed eiꝰ a quo p̄cio magno empti ſumꝰ. vt glorificemꝰ eumin corꝑe noſtro. Idem ſuꝑ Qui habitat.Obſecro vos nouelle plantatiōes dei. vosqui nōdū exercitatos habetꝭ ſenſus ad diſcretionē bōi ⁊ mali. nolite ſequi cordis vr̄iiudiciū. nolite abundare in ſenſu veſtro nevos tanqͣꝫ rudes adhuc verſutus ille venator decipiat. Ideꝫ ſuꝑ Cantica. Placentfateor in nouitijs quantuꝫ ad ea q̄ in facieſunt neglectior vtiqꝫ is qͥ foris apparet corporū cultus ⁊ veſtiū minor cura. ſermo rarior. vultꝰ hylarior. aſpectus verecundior.inceſſus maturior. Idē in ſer. Ante omnia timor nouitijs neceſſariꝰ eſt. quo nimirū peccata p̄terita poſſint delere. cauere futura. Timor em̄ dn̄i vt ait ſcriptura expellit pctm̄. ſiue quod admiſſum eſt. ſiue quodtentat intrare. expellit hͦ penitēdo. illud reDe iuuenibuſiſtendo.Capitulū XXXRegorius in regiſ. Eſto ſollicitꝰ vtpueri ad ſacros ordines nullatenꝰadmittant̉. ne tanto ꝑiculoſiꝰ cadātquāto citiꝰ alta ꝯſcendere feſtināt. Ideꝫin moral̓. Immēſa ſuꝑbia iuuenū eſt a ſeniore ſibi reuerentiā exigere. ⁊ ſilentiū imperare meliori. Ideꝫ in paſto. Iuuenesplerūqꝫ ſeueritas admonitiōis ad ꝓfectuꝫdirigit. ſenes vero ad meliora oꝑa deprecatio blanda cōponit. Idē ſupra in capitulo. De vſurpantibꝰ p̄dicationē. Iohannes Chryſo. de cōpunctiōe. Non canicieslaudabilis. neqꝫ iuuentꝰ culpabilis exiſtit.multi qͥppe ⁊ in iuuētute philoſophiam demonſtrarūt. ⁊ in ſenectute lapſi ſunt. Canicies ſapiētie. nō capilli candidi cōmēdant̉.Cyprianꝰ de. xij. abuſionibꝰ. Sicut ī ſenibꝰ ſobrietas ⁊ morū ꝑfectio requirit̉. itaadoleſcentibꝰ ⁊ iuuenibꝰ obſequiū ⁊ ſubiectio ⁊ obediētia rite debet̉ Ambro. de offi. Pulchra virtꝰ adoleſcentū verecūdia etſuauis gr̄a. que nō ſolū in factis. ſed etiā inip̄is ſpectat̉ ſermonibꝰ. Idē. Ut in ſenibus grauitas. in iuuenibꝰ alacritas. ita inaaoleſcentibꝰ verecūdia velut quadā dote

cōmendat̉. Idē de virginitate. Etiaꝫ cūfides tua tuta ſit. iuuētus tamē ſuſpecta eſtBern̄. ſuꝑ Canti. Quid amabiliꝰ verecundo adoleſcēte. qͣꝫ pulchra hec ⁊ qͣꝫ ſplendida gēma morū in vita ⁊ vultū adoleſcentis. qͣꝫ vere ⁊ mīme dubia bone nūcia ſpei.bone indolis index. Idē de cōſideratione. Uerboſulū adoleſcentē ⁊ ſtudentē eloquentie. cū ſapiētie ſit inanis. nō aliud qͣꝫ iuſticie hoſtē reputes. ⁊ ꝓ huiuſmōi falſis fratribꝰ dicit ille magiſter diſcipline. Manusnemini cito impoſuerꝭ. Idem de amoredei. Sapiētes latent ⁊ deliteſcūt. pueri regnant ⁊ principant̉. et fiunt pͥncipes qͥ mane comedunt. ⁊ ve terre illi. Idē infra libro. iij. in capl̓o de leticia mala. Eya letare.Anẜ. de ſimilitū. In iuuene tria notant̉qͥbꝰ ad ꝓbitatē vēturꝰ p̄noſcit̉. hec aūt ſunttaciturnitas corꝑis ꝯtinentia ⁊ verecūdia.De monachis bonis.Capitulū XXXI.Regorius in regiſ. ad quendaꝫ abbateꝫ. Huiꝰ te precepti ſerie cōmonemus. vt neqꝫ mulieres ī monaſterio tuo deinceps qualibet occaſione ꝑmittas aſcēdere. neqꝫ monachos tuos ſibi cōmatres facere. Idem in omel̓. Monachus reuerentiā ſui habitꝰ in actu. in locutione. in cogitatiōe ſemꝑ circūſpiciat. ⁊ ea q̄mūdi ſunt ꝑfecte deſerat. ⁊ quod oſtendithumanis oculis habitu. hoc ante dei oculos moribꝰ p̄tendat. Iſido. de ſūmo bono. Summa monachi virtus humilitas.ſummū viciū eius ſuperbia. Idem. Tūcautē ſe quiſqꝫ monachuꝫ iudicet qādo ſeminimū omniū exiſtimauerit. etiā ſi operamaiora virtutū geſſerit Iohānes Chryſoſt. de cōpunctione. Monachus nō ſoluꝫꝓpterea dicit̉ monachus quia vxorē nō habet. ſed quia religioni dei ⁊ ſeruitio ipſiusmancipatus eſt. et cura illi eſt quēadmodūdeo. non ſeculo placeat. et qui magis eligitcaſtitatē. que deo chara eſt et ſpirituſſanctihabitatio. Hierony. in epiſtola. Humilitatē veſtiū tumēti anīo nō appetas. ſeculariū et maxime potentū cōſortia deuita. qͥdtibi neceſſe eſt ea videre ſepius. quorū contemptu monachꝰ eſſe cepiſti. Idē. Monachus nō docentis ſed plangentis habꝫofficiū. qui vel ſe vel monachū lugeat. ⁊ domini ſui ſemꝑ pauidus preſtoletur aduentum. qui ſciens imbecillitatem ſuaꝫ et vas