Fo.CCIX

parte tunc autē cognoſcā ſicut et cognitusſum. Hec facies ſumme luminoſa eſt. finisomniū ſtudiorū Sūme gratioſa. finis omniū deſiderioꝝ. Summe ꝟtuoſa. finis omniū ſacramentoꝝ. Sufficiētiſſime copioſaeſt. finis omniū laboꝝ ⁊ dolorū. De hacfacie Augꝰ. ait in libro de ciuitate dei. xxij. qxxviij. Facies dei manifeſtatio eiꝰ intelligeda eſt. Hanc optabat cognoſcere ille mitiſſimus Moyſes Exo. xxxiij. dicēs. Si īueni gratiā in ꝯſpectu tuo oſtende mihi faciētua vt ſciam te. Ad hanc faciē ꝑuenire eſt finis ſine fine. Ad quā finē om̄ia finiētē nosꝑducat bonitas infinita. pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctꝰ beata trinitas vnꝰ deus. Qui eſt benedictus in ſecula ſeculoꝝ. Amen.Finit confeſſionale.Incipit tractatꝰ doctoris ſeraphici ſancti Bonauēture (vt teſtatur cancellarius pariſien̄. in tractatu decognitione caſtitatis) de modo ꝯfitendi ⁊de puritate ꝯſcientie.Uonia funda.mentū ⁊ ianua virtutū. om̄iſqꝫ gr̄e ac ſpiritualis ꝯſolationis principiū eſt ꝯſcientie puritas ac cordis mūdicia. ad quā principaliter ⁊ p̄cipue ꝑ purā ⁊ verā ac integrā ⁊ perfectam cōfeſſionē pctōrum accedit̉. nobisqui vocati ſumꝰ ad ſtatū gratie. ⁊ ad acquirendas virtutes. ac vitanda vicia de ſufficienti ꝯfeſſione ac modo ꝯfitendi. vt decet viros ad ſtatū ꝑfectionis electos (cū ſummadiligentia ⁊ ſollicitudine cōtinua) pre ceteris mortalibꝰ principaliter eſt videndū.Confelſio debet eſſe pura.St igitur pͥmo videndū ꝙ ꝯfeſſiodebet eſſe pura. qꝛ peccata debentſimpliciter dici abſqꝫ duplicitate etexcuſatiōe. ſicut homo credit ea manifeſtaeſſe corā deo. nec debent v̓ba dici palliantia. aut cooperientia vel minuentia peccatu. ſicut faciunt multi magnas philaterias⁊ hyltorias longas dicentes anteqͣꝫ peccatum explicēt. vt ſic per illas oſtendāt ſe milius culpabiles de peccato. quod quidem

peccatū in fine illorū verborū ſuꝑfluorumexcludant. Uitanda ſunt igit̉ ſuꝑflua ⁊ excuſatoria verba. ſed pure dic pctā tua ⁊ ſimpliciter te accuſa. Similiter nō debet diciquod eadat in infamiā alicuius. aut quodpoſſit prebere confeſſori occaſionē turbationis contra aliquē. aut materiā contemnendi. Unde ſi expediret nomīare peccataalicuiꝰ ꝯfitendo propria. tuūc taliter explicentur ꝙ ꝯfeſſor nullo modo poſſit intelligere perſonā cū qua peccaſti. nec poſſit venire in noticiā cōplicis in peccato. Sicutſi dediſti petro occaſionē peccandi. cū peccauit nō debes nomīare ip̄m. ſed ſufficit tibi dicere. Fui cauſa cōmittendi peccatumtale cuidam ꝑſone.Uera.Onfeſſio debet eſſe vera. ita ꝙ nulla falſitas dicat̉ ſcienter. nec aliqd̓dubiuꝫ affirmetur. ſed certa vt certa. dubia vt dubia ſunt dicenda. Et id̓o cūconfiteris. non dicas. dico culpam meam.ſi feci tale quid. aut ſi dedi materiā turbationis tali. aut feciſſem tale peccatum ſi potuiſſem. ſed dic ſimpliciter. Feci ſic ⁊ ſic. etappetiui ſic et ſic. et habui voluntatē deliberatā faciēdi tale peccatū. et non dimiſi niſiquia non potui. vel quia neſciui. vel quia timui verecundiam aut penam temporaleꝫ.Sunt tamē quidā qui neſcientes. aut verecundantes. aut non curantes ſpecificare peccata. aperte mentiunt̉ in confeſſionequā faciunt. digendo quedaꝫ generalia adquandam ? autelā. quibꝰ cōprehendāt peccata omnia que fecerunt. Dicūt enim. dicoculpim meā de quinqꝫ ſenſibus meis male cuſtoditis. ſcꝫ viſu auditu guſtu ⁊c̄. et tn̄ſi interrogarent̉ de quolibet per ſe inuenirentur non in quolibet offendiſſe p̄miſſorum. maxime poſtqͣꝫ confeſſi fuerint. Et ſicdicunt etiā de ſeptē vicijs capitalibꝰ. cū tamen nō offenderint in omnibꝰ ſicut ſonātverba eorum. Talis ergo modus maximeab his qui ſepe confitentur eſt vitandus.ſed dicant vera ⁊ neceſſaria ⁊ dimittant falſa et ſuperflua. Similiter ante cōfeſſioneꝫdiligenter ſeip̄os examinent. et dicant primo omnia vicioſa et grauia que pro certonouerint feciſſe. ita ꝙ ſub humilitatis ſpecie aut cā quacūqꝫ nullatenꝰ mētiant̉. Sꝫpoſtea pn̄t dicere generalia ⁊ leuia q̄ n̄ pn̄tſpecialiter explicare. ſicut ſunt cogitatiōes