De tribus ternariis pctōrū infamibus

pctm̄ eſt quoddā obſtaculū qd̓ interponit̉int̓ aīam ⁊ deū ſiue lucē diuinā. Un̄ ſicut videmꝰ ꝙ qn̄ arbor vel turrꝭ opponit̉ radijsſolis ex oppoſito facit vmbrā. ita pctm̄ qd̓ interponit̉ inter lucē dīnā ⁊ aīam facit vmbrāin anīa. ⁊ ſic aīa pctōris remanet vmbroſa ⁊tenebroſa ⁊ amittit nitorē ⁊ pulchritudinēſuaꝫ. Et hͦ deplorat Hiere. Tren̄. iiij. Quōobſcuratū eſt aurū. Sic gͦ pctm̄ eſt corruptio ſpeciei. Itē q̄libet creatura eſt ordinata. Ordinat̉ aūt ad duo .ſ. ad oꝑationē. ⁊oꝑatio ad delectatiōem. Oꝑatio aūt hoīseſt duplex. ſcꝫ intelligere veritatē. ⁊ diligerebonitatē. Illud āt qd̓ corrūpit intellectū n̄eſt niſi pctm̄. Un̄ primꝰ hō licꝫ fuerit mētep̄ditus. tn̄ ꝑ pctm̄ fuit obtenebratꝰ. ⁊ ꝑ ꝯſequēs totū genꝰ humanū fuit tenebrꝭ inuolutū. Et iō qͥntūcunqꝫ ſtudeāt homīes noͣpn̄t ꝑuenire ad cogͦſcendū plene ꝟitatē. lic.qͥlibet apponat aliqͥd. ad iſtā qͦꝫ cognitionēdet operā ſtudio veritatꝭ. ſicut ptꝫ de ph̓is⁊ doctoribꝰ ſacre ſcripture. Et ſic ex omībꝰꝯgregatis licet cognitio veritatꝭ aliqd̓ magnū augmentū recipiat. tn̄ adhuc ꝓ maioriparte remanet veritas incognita. qꝛ qͣꝫdiuſumꝰ in pn̄ti vita nō poſſumꝰ cogitare primā veritatē. Et hͦ eſt in nob̓ valde miſerabile. qꝛ illud qd̓ valde lucet. nō poſſumꝰ reſpicere. ſcꝫ deū ⁊ ſub̓as ſeꝑatas. Un̄ exēplumponit̉ a ſapiēte ꝙ ſicut oculꝰ noctue nō pōtreſpicere lucē ſolis. ſic nos nō poſſumꝰ reſpicere lucē creatoris. Et hꝰ exemplū videmus in naturalibꝰ. Illud em̄ qd̓ maculatoculū impedit oculi viſionē. Un̄ oculꝰ maculoſus nō pōt clare videre. ſic cū peccatūmaculat aīam impedit intellectualē eiꝰ viſionē. iō diminute ſunt veritates a filijs hominū. Item oꝑatio ordinat̉ ad delectationē. q̄libet em̄ ꝓpria hoīs oꝑatio hꝫ annexādelectationē. Et virtꝰ etiā facit delectabiliter oꝑari. qꝛ in modū nature inclinat vt dicit Tulliꝰ. Ideo d̓r. ij. ethi. Signū autē generati habitꝰ oportet acciꝑe in oꝑatiōe defectationē. Illud aūt qd̓ impedit delectationē ē pctm̄. qꝛ licet luxurioſus faciat aliqn̄caſta oꝑa. nō tn̄ facit vt caſtꝰ. qꝛ caſtus taliadelectabiliter oꝑat̉. et luxurioſus cū triſticia. ⁊ ſic de ſil̓ibꝰ. ⁊ ſic pctm̄ pͥuat delectatōeꝫad quā oꝑatio ordinat̉. Et ſic patꝫ ꝙ pctm̄priuat modū ſpeciē ⁊ ordinē. Huiꝰ exēplūhabet̉ in infirmitate corꝑali q̄ priuat a corpore modū. qꝛ totū attenuat̉. ſpeciē. qꝛ to-

taliter deformat̉. ⁊ humoꝝ ordinē ex quibꝰcōponitur. ⁊ cetera.Explicit liber ſancti Bonauēture d̓ tribus ternarijs pctōꝝ infamibꝰ.Incipit formula aurea de gradibꝰ virtutum. doc. ſeraphicis. Bonauēture.cedite adminū ⁊ illuminamini ⁊ faciesvr̄e nō cōfundent̉. Psͣ. xxxiij.Ius hoīs eſt addeū accedereIus dei eſt accedentem ad ip̄m illumīareAd deū ſpūalit̓ accedit qͥ affectōes ſuaſagdeū dirigit. qͥ ſperat dei laudeꝫ. qͥtimet deiꝯtumeliā. qͥ letat̉ de oībꝰ q̄ deo placēt. qͥ triſtatur de oībꝰ q̄ deo diſplicent. qͥ diligit virtutes ⁊ oꝑa virtutū. qui odit vicia ⁊ oꝑacioꝝ. qui erubeſcit iniqua ⁊ oꝑa iniquita⁊ occaſiōes iniquitatum. Deꝰ lux ꝟa illuminat accedenteꝫ ad cognoſcēdū ꝟtutes ⁊gradꝰ virtutū q̄ ſūt certiſſima via ad regnūceloꝝ. Si aliqͥs calūniat̉ gͣdus qͥ ponūt̉⁊ ſcit meliores gͣdus ponere qͣꝫ hic ponunt̉nō eſt ꝯtra me. nec ꝓpter hͦ volo litē ſubEt ſciendū ꝙ gradꝰ in pleriſqꝫ ordinanẜm raritatē vel ẜm ꝑfectioneꝫ. tn̄ diuerſisreſpectibꝰ ſe excedunt.De gradibꝰ caritatis. Capitulū IRimū autē notādū eſt de gͣdibꝰeritatis. Nā dicit ſponſa in CantOrdinauit in me caritatē. Infitgradus caritatꝭ eſt. diligere amicū a qͦ homo diligit̉. honorat̉. fouet̉ ⁊ in oībꝰ adiuuatur. qͥ hoc nō curat facere ꝯtra naturā nitit̉laborare. Diligere em̄ amātē nature ē. vtdicit Criſo. Altior gradꝰ diligere inimicū excorde ꝓpter deū. qͥ eū ad imagineꝫ ſuā creauit. ⁊ corꝑe ſuo refecit ⁊ ſanguine ſuo redemit. qꝛ diligere nō amanteꝫ gr̄e eſt. vt dicit̉Criſo. qͥ hoc facere nō curat filiꝰ dei eſſe recuſat. qͥ facit ſolē ſuū oriri ſuꝑ bonos ⁊ malos. Altiſſimꝰ gͣdus caritatis eſt inimicosbn̄ficijs ad amoreꝫ trahere. Un̄ ſuꝑ illudMath̓. v. Ut ſitis filij pr̄is vr̄i. dicit glola.Cumulus ꝑfectiōis ē inimicos diligere etꝓ ip̄is diligent̓ orare. ſic̄ fecit xp̄s. ⁊ alia gloſa ſuꝑ illud Luce. v. Bn̄facite ⁊c̄. dic̄. Noltm̄ ad amicos ſed etiā ad inimicos extedite oꝑa caritatis vt amici eſſe incipiat.pͥmo gradu ſtāt ethnici ⁊ publicani. qͥd̓gunt eos qͥ ſe diligunt. In ſcd̓o ſtant ꝑfecti