Druckschrift 
1 (1495)
Entstehung
Seite
CXXXVIv
Einzelbild herunterladen
 

De tribus ternarijs pctorū infamibus

itaqꝫ agilitas vt ꝯiungat̉ anīa deo. impaſſibilitas vt non retrahat̉. ſubtilitas vt nihilinterponat̉ int̓ diligens dilectū. Pōt aūtſumi ſufficientia haꝝ dotiū penes cauſammaterialē ſic. Corpꝰ humanū qͣttuor habꝫdefectꝰ. ex qͣttuor elemētis qͥbꝰ cōponitur ſubſiſtit. Ab aqua hꝫ paſſibilitatē ē elementū fluidū. Cōtra hunc defectū hꝫ impaſſibilitatē. A terra hꝫ opacitatē. ꝯtra qͣmhꝫ claritatē. Ab igne ꝯſumit hꝫ anīalitatem. ẜm quā alimonijs reddit ponderoſū.ꝯtra quē defectū habꝫ agilitatē. Ab aerecedit cuilibet impellenti hꝫ infirmitatē.tra quā hꝫ ſubtilitatē ſiue penetrabilitatē. quā corꝑi gl̓ioſo erit ꝑuiū om̄e durū.De ſufficientia gaudij. Sectio III.Am ad gaudij ſufficientiaꝫ ē tercioſiue vltimo trāſeundū. Circa quaꝫbreuiter ē attēdēdū gaudiū ſufficiens ꝑficit̉ cōplet̉ in tribꝰ dotibꝰ anīe.ſunt aꝑta viſio ſummi veri. certa tentio ſūmi ardui. ꝑfecta dilectio ſūmi boni. In primo ꝑficit̉ rōnalis. in ſcd̓o iraſcibilis. in tercio ꝯcupiſcibilis. Primū eſt p̄miū fidei. ſecūdū p̄miū ſpei. terciū p̄miū caritatꝭ. Sūtautē quidā ternarij in ſuꝑiori facie aīe. qͥbꝰab imo ſui vſqꝫ ad ſummū dei ꝑuenit quieſcit. Sunt tria ſubiecta .ſ. tres potētie naturales. rōnalis. iraſcibilis ꝯcupiſcibilis. tanqͣꝫ fundamēta bonis ſpūalibꝰ ſubſtituunt̉. Sunt tres habitꝰ ꝟtutū theologicarū. ſcꝫ fidei. ſpei. caritatis. a deo gͣtisad informationē triū viriū p̄dictaꝝ infundunt̉. qͥbꝰ ip̄e potētie dirigunt̉. Sūt tresactus a p̄dictis potētijs mediantibꝰ tribus habitibꝰ ſupͣdictꝭ .ſ. tribꝰ ꝟtutibꝰ theologicis eliciunt̉ .ſ. credere aſſentiēdo ſūmeꝟitati ꝓpter ſe ſuꝑ oīa. Sperare intendendo ſūme largitatiꝓpter ſe ſuꝑ omīa. Diligere cōplectēdo ſummā bonitatē ꝓpter ſeſuꝑ oīa. Sunt tria obiecta ad tres actusegrediētes a tribꝰ potētijs ꝟ̓tute triū habituum terminant̉. Iſta aūt obiecta ſunt veritas increata. maieſtas increata. bōitas.ita ſummū verū eſt obiectū fidei. ſūmuꝫarduū eſt obiectū ſpei. ſummū bonū ē obiectum caritatis. Ueꝝ inquā ſub rōne veri.arduū ſub rōne ardui. bonū ſub rōe boni.Et reſpiciūt hec oīa ſtatū meritū viatoꝝ.Sunt etiā tria p̄mia .ſ. cognitio ſiue intelligentia veritatis infallibil̓. poſſeſſio ſiuemanentia dignitatꝭ inamiſſibilis dilectio

ſiue cōplacētia bonitatis infatigabilis. Etſic pōt colligi ex p̄dictis in gl̓a celeſtieritp̄miū ſubſtantiale. ꝯſubſtātiale accidentale. Subſtātiale ex ꝑte anīe cōſiſtit ī deiviſione aperta. dei tentione ſecura. dei dilectione ꝑfecta. hec eſt pͥma ſtola. Conſubſtantiale ex parte corꝑis ꝯſiſtit in claritateimpaſſibilitate. agilitate. ſubtilitate. hoeſt ſcd̓a ſtola. Accidētale ꝯſiſtit in tribꝰ aureolis. ſunt oīm ſaluādoFinit Centiloquiū ſctī Bonauēture.Incipit liber ſancti Bonauēture de tribus ternarijs pctōꝝ infamibꝰ.Res ſunt ternrij peccatoꝝ infames. Inpͥeſt peccatum originale. mole. veniale. ad que omīa alia pctā reducuntur. In ſcd̓o eſt pctm̄ cordis. oris opeEt his tribꝰ modis omīa pctā cōmittuIn tercio eſt ꝯcupiſcētia caruis. ꝯcuptia oculoꝝ. et ſuꝑbia vite. Et ab his triomīa pctā oriunt̉. Quantū autē ad pͥminota illa tria pn̄t diſtingui ẜm natur.corꝑalis infirmitatis. Eſt em̄ quedā inmitas que cum natura ꝓducit̉. ſicut podagra. Eſt quedā quā tota vita deſtruit̉ſfebris ꝯtinua. Et eſt quedā quaꝫ naturadebilitat̉ ſicut febris diſcraſia. Scd̓m hmodū iſta tria pctā diſtinguunt̉. pe originale eſt illud qd̓ natura traducit̉Et ideo d̓r ad Eph̓. ij. Omēs naſcimurlij ire. Peccatuꝫ mortale eſt illud qd̓ tovita ſpūalis deſtruit̉ vel cōſumit̉. DecEzech̓. xviij. Anīa que peccauerit ip̄a mietur. Pctm̄ veniale eſt illud per qd̓ nadebilitat̉. Et iſta duo ſic differūt. pveniale eſt in anīa. ſicut punctura pulcorꝑe que modicū ledit. ſed pctm̄ morin anīa ſicut morſus ſerpentis in cor veneno hoīem interficit. Uel alit̓ pōt petere ſub tali exemplo. Pctm̄ mortale onitur caritati. ſꝫ veniale opponit̉ feruorritatis. Un̄ ſicut qn̄ proijcit in ollaꝫ feuentem modicū aque frigide. impedit feruorem. ſed tollit caliditatē. ita peccatuꝫveniale impedit feruorē charitatis. quia exhoc efficitur homo tepidus. ſed non tolūitcaritatem. quia cōpatiunt̉ ſe adinuicem ineodē ſubiecto. ſed mortale deſtruit totumSicut ſi homo proijceret in ollā feruente