Tertia pars centiloquij
nis attēdit̉ penes ꝓmptā ⁊ expeditā tolerātiam paſſionū De dono pietatꝭ tene ꝙ pietas attendit̉ erga deū. ⁊ eſt idē qd̓ latria. erga parētes. ⁊ eſt ꝑs iuſticie ẜm regulā iurisnaturalis ⁊ ẜm obligationē neceſſitatꝭ. Attendit̉ etiā erga ꝓximū dei imagine inſignitum. ⁊ ſic eſt ſpūſſancti donū. Sed nota ꝙmiſericordie virtꝰ attendit in ꝓximo cōformitatē in natura. ⁊ neceſſitate in miſeria. p̄uio dictamine iuris naturalis ẜm regulamprudētie. Pietas ꝟo attēdit in ꝓximo diuinā imaginē p̄uio dictamīe iuris diuini ẜmregulā doni ſciētie Ex dono gͦ pietatis ē homo beniuolꝰ cuilibet creature dei imagineinſignite. Talis aūt beniuolētia ꝓ loco ⁊ tēpore exit aliquādo in cōpaſſionis affectumaliquādo in oꝑis bn̄ficiū. Actꝰ ergo pietatꝭp̄cipuꝰ eſt facere hoīnem beniuolū reſpectucuiuſlibet ꝓximi inqͣntū gerit imaginē creatoris. De dono timoris tene ꝙ eiꝰ actusgeneralis ē reſilire ab arduo. Et poteſt diffinire cōmuniter om̄is timor ſic. Timor eſtreſilitio ab aliquo arduo vel excellente. Siaūt illud arduū eſt in genere boni. tūc eſt reſilitio cū reuerentia. Si aūt in genere malitūc eſt reſilitio cū fuga. Damaſcenꝰ dicit timorē eſſe expectatorē futuri mali. Auguſtinus diffiniēs timorē dicit. Timor eſt fugaanimi ne amittat id qd̓ habet. Timorꝭ donum tria intuet̉. ſcꝫ penā vt eā fugiat. ⁊ ſic ētimor ſeruilis. Offenſam vt eā caueat. et ſiceſt timor initialis qͥ vnū habet oculū ad penam. ⁊ vnū ad offenſam. Maieſtatē ſūmāvt ei reuerēter ſubiaceat. ⁊ ſic eſt timor filial̓cui duplex reſpectꝰ eſt. vnus in refugiēdo offenſam ne ſeꝑaret̉ a deo. aliꝰ eſt principaliorin reuerēdo deū. ⁊ iſte ꝑmanet in beatꝭ. Diſtinguunt̉ aūt ſex timoris differētie ẜm ꝙatriplici pͥncipio habet ortū. Habet em̄ ortūa natura. ⁊ ſic eſt timor naturalis. a libidineſiue cōcupiſcētia. ⁊ hoc vel ex nimio amoreſui ⁊ ſic eſt timor humanꝰ. vel ex nimio amore ſuoꝝ. ⁊ ſic eſt timor mūdanus. A gratia. ⁊hoc vel a gr̄a gratis data ⁊ ſic eſt timor ẜuilis. vel a gr̄a gratū faciēte ẜm inchoata. ⁊ ſiceſt timor initialis. aut a gr̄a ꝑfecta. ⁊ ſic eſt timor filialis. ⁊ iſte d̓r amicabilis vel amical̓.quia timet volūtatū diſſenſionē. Caſtꝰ. qꝛ timet ſpōſi cōplexus ſeꝑatiōem. Filial̓. quiatimet patris indignationē. Sanctꝰ. quia timet in om̄ibꝰ inquinationē. De ſpūſſancti donis nota differentiā generalē. Nā qd̓
dam donū eſt a ſpūſancto ⁊ nūqͣꝫ cū ſpiritiſancto. ſic eſt timor ſeruilis in quo viget voluntas peccādi ſi impunitas ſperaret̉. Qd̓dam a ſpūſancto ⁊ nunqͣꝫ ſine ſpirituſancto⁊ ſic eſt donū charitatis ⁊ gratie gratū facientis. Quoddā eſt a ſpūſancto ⁊ poteſt eſſecū ſpirituſctō. ⁊ ſine ſpirituſancto. vt eſt donum ſciētie ⁊ donū ꝓphetie. ⁊ cetere gr̄e gratis date.De beatitudinibꝰ ⁊ vita actiua. cū operibus miſericordie. ⁊ de vita ꝯtemplatiua cūorōe. ⁊ de duodecim fructibꝰ ⁊ qͥnqꝫ ſenſibꝰ.Sectio XLVIEptē ſunt beatitudines quas enmerat ſaluator in ſermone in monſcꝫ pauꝑtas ſpūs. mititas luctꝰ. eſuries iuſticie. affectꝰ miſericordie. mundiocordis. ⁊ pax. Circa beatitudines havidere numeꝝ. ſufficientiā. vite duplicis excellentiā. vſus duplicꝭ ꝯſequentiā Saūt beatitudines numero ſeptē. quaꝝ n̄⁊ ſufficiētia ſic accipit̉. Beatitudines ſūt.potētias aīe ꝑficiēdas. Ad integrā aūt ꝑfectionē tria p̄cipua reqͥrunt̉. ſcꝫ ꝑfectꝰ receſſꝰa malo. ꝑfectꝰ ꝓfectus in bono. ⁊ ꝑfectꝰ ſtatus in optimo. Malū aūt ꝓcedit aut amore ſuꝑbie a qͦ elongamur ꝑ pauꝑtatērituſ. aut ex rācore malicie a qͣ elongamur ꝑmititatē. aut ex languore ꝯcupiſcētie. a quoelōgamur ꝑ luctū. Perfectꝰ aūt ꝓfectꝰ vceſſus in bono eſt ẜm imitationē diuiUniuerſe aūt vie dn̄i ſunt miſericordiritas. q̄ ꝓ iuſticia ponit̉. Deū iuſtū ꝑ eſuriuſticie īmitamur. deo miſericordi ꝑ affemiſericordie ꝯformamur. Perfectꝰ ſtaiꝰoptimo eſt ꝑ limpidā cognitionē in veroſic eſt mūdicia cordis ad videndū deū. ettranqͥllam affectionē in bono. ⁊ ſic ē pax metis ad fruēdū deo. Habitꝰ virtutū dinunt ad exercitiū vite actiue. Habitrum ad ociū vite ꝯtēplatiue. Habiduabꝰ vitis ſignatis ꝑ Lyā ⁊ Rachel. ꝑtrū ⁊ Iohannē. ꝑ Marthā ⁊ MariāBeda. Actiua panē corꝑalē eſuriēti. vel psnem doctrine ignorāti porrigit. errante corrigit. ſuperbū ad humilitatē reuocat. q̄ imngulis expediūt diſpēſat. Cōtemplatiuaritatē dei ⁊ ꝓximi retinꝫ. ſed ab exterio:ratione qͥeſcit. ſoli ꝯditoris deſiderio inheret. ⁊ calcatis om̄ibꝰ curis ad videndū facꝭem creatoris inardeſcit. ⁊ deſiderat mnnſēoi