Tertia pars centiloquij
Inuenit̉ ⁊ alia notificatio q̄ cōpetit gr̄e gratis date. Gr̄a eſt manifeſtatio ſpūs ad vtilitatē ſpūs. ſumpta ex. j. Coꝝ. xij. Diuidit̉etiā gr̄a multipliciter ẜm ꝙ multiplicit̓ cōparat̉. Cōparata em̄ ad ſuū pͥncipiū a qͦ eſtdiuidit̉ in gr̄am p̄deſtinatiōis. vocatōis. iuſtificatiōis. ⁊ magnificatiōis. Primo em̄ deus gr̄am p̄parat. ſecūdo affert. tertio ꝯfert.qͣrto cōplet. Cōparata ad ſuū ſubiectū in qͦeſt. diuidit̉ in gr̄am cognitiōis. voluntatꝭ. ⁊ꝑfectōis ẜm triplicē potentiā .ſ. intellectiuāaffectiuā ⁊ oꝑatiuā. Et ſumit̉ a Bernardoin libro de libero arbitrio. Cōparata ad oppoſitū ꝯtra qd̓ eſt diuidit̉ in gr̄am ꝓtectōisliberatiōis ⁊ ſaluatōis. ꝯͣ quadruplex malūſcꝫ pugne ſiue tēptatiōis. miſerie ſiue ꝑſecutionis. culpe ſiue infectiōis. ⁊ ſeq̄le ſiue damnatōis. A pͥmo ꝓtegit. a ſecūdo liberat. a tertio extrahit. a quarto ſaluat. Et ſumitur deIſa. xxxj. Proteget dn̄s exercitiū hieruſalēꝓtegēs ⁊ liberās tranſiēs ⁊ ſaluās. Cōparata ad effectū ad quē eſt diuidit̉ in gr̄am p̄uenientē ⁊ ſubſequentē. ſiue oꝑantē ⁊ cooꝑantem. q̄ ſunt due differētie gr̄e ẜm effectꝰ qͦshabet in volūtate. Dicit̉ em̄ gr̄a p̄ueniens.qꝛ nō eſt a libero arbitrio. ſꝫ infūdit̉ ab ip̄odeo. Subſequēs ꝟo dicit̉ vel cooꝑans inquantū adiuuat libeꝝ arbitriū reſpectu boni oꝑis eliciēdi. Exprimit̉ aūt gr̄a diuerſis vocabulis ẜm diuerſas intētiones nominantiū. Dicit̉ em̄ gratia gratꝭ data ⁊ gr̄agratū faciēs. dicit̉ gratia operās ⁊ cooꝑansſiue gr̄a p̄ueniēs ⁊ gr̄a ſubſequēs. Accipit̉ eīgratia largiſſime. ⁊ ſic cōprehēdit dona naturalia ⁊ dona gratuita. Accipit̉ minꝰ communit̓. ⁊ ſic cōp̄hendit gr̄am gratis datā. etgr̄am gratū facientē. Et ſic dicit beatꝰ Bernardus ꝙ quedā gr̄a ſeminat cogitatū. et hͨeſt gr̄a p̄ueniēs. quedā ꝑficit bonū. ⁊ hec eſtgr̄a ſubſequēs. Dicit em̄ ī libro de libero arbitrio ꝙ deꝰ operat̉ in nobis cogitare. velle⁊ ꝑficere. Primū ſine nobis. ſcd̓m nobiſcuꝫ.tertiū ꝑ nos. Et nota ꝙ gratia gratis datacōmuniter a theologis dicit̉ gr̄a que bonis⁊ malis poteſt eſſe cōmunis. ⁊ plurificat̉ inhomīe ẜm munificētiā largitorꝭ. Gratia vero gratū faciēs ſolis iuſtis cōuenit qui ſuntp̄diti charitate. Et eſt in vno hoīe vna ſolatū ratiōe vnius pͥncipij effectiui cui aſſimilat. tum ratiōe vniꝰ ſubiecti ꝑceptiui qd̓ viuificat. tū ratiōe vniꝰ finis vltimi completiuiad quē gradatim ordinat. Nā totū ordineꝫ
acceptū deo reddit. opus a libero arbitriegrediēs meritoriū facit. ⁊ ad vnū ſummubonū ꝑducit. Accipit̉ tertio gr̄a ſtricte. ⁊ ſicōprehēdit gr̄am gratū facientē ⁊ gloriā. ettūc gratia p̄ueniens eſt ip̄a gratia. gr̄a ſubſequens eſt gl̓ia. Et ẜm hoc dic̄ Auguſtiin libro de gr̄a ⁊ nat̉a. Gratia p̄uenit vt piviuamꝰ. ſubſequit̉ vt cū illa viuamus. Accipitur etiā magis ſtricte. ⁊ ſic nomīat tm̄ gratiam gratū facientē. ⁊ tūc p̄ueniēs dicit effectum ꝯtra malū. ſubſequēs ad bonū velbonū tm̄. ita ꝙ p̄ueniēs dicit̉ ẜm ꝙ īfornſubſequēs ẜm ꝙ mouet vel monet. Eſt duplex effectꝰ gr̄e. vnꝰ in ingreſſu. alius in ꝓfectu. Et ſic exponit Auguſtinꝰ in libro d̓ n̄tura ⁊ gr̄a. Hec autē gra cum ſit vna. tammulta in aīa operat̉. Ip̄a em̄ aīam effic̄ſam xp̄i. filiā patris eterni. ⁊ templū ſpiſancti. Ip̄am animā purgat. illuminat. ꝑficit. viuificat. reformat. ⁊ ſtabilit. eleuat. aſſimilat. deo ꝯiungit. ac ꝑ hͦ acceptabilē d̓o facit. ꝓpter qd̓ tale donū gr̄a gratū faciēs nō īmerito debuit appellari.De gratia in cōparatiōe ad habitꝰ gratuitos. vt ſunt virtutes in generali.Sectio XXXVIEquit̉ videre de gratia in cōparaton ad habitꝰ virtuales in quos ramificat̉. qui ſunt in triplici differētiSunt em̄ habitꝰ virtutū. donoꝝ. ⁊ beatitudinū. Primi ſunt ad pͥmos motꝰ anime ſecundi ad medios. tertij ad ꝑfectos. Suntem̄ quedā oꝑa moralia primiciatiua ſic̄ credere. quedā media. ſicut credita intelligere.quedā poſtrema ſicut intellecta videre. Itēprimi ſunt reſpectu incipientiū. ſecūdi reſpectu ꝓficientiū. tertij reſpectu ꝑfectoꝝ. Itempͥmi ſunt ad potētias anime rectificandas.ſecūdi ad expediēdas. tertij ad perficiēdas.Primo de virtutibꝰ aliquid videamus bauiter. De quibꝰ in generali tria ſunt ſimpliciter referēda. ſcilicet diffinitio. diſtinctio etconnexio. Multiplex virtutis diffinitisinuenit̉. Nam virtꝰ accipit̉ cōmuniter. prprie. ⁊ magis ꝓprie. Cōmuniter accepta virtus comp̄hendit virtutē moralē ⁊ naturaleEt ſcd̓m hoc cōparata ad actū diffinitur aphiloſopho de celo ⁊ mūdo ſic. Uirtus eſtvltimū potentie de re. Comparata ad actum ⁊ finem vltimū diffinitur ab eodem iſeptimo ethicoruꝫ ſic. Uirtus eſt diſpoſitieperfecti ad optimuꝫ. Accepta vero propib