Sexta pars breuiloquii
tum ſacratiſſimis ſymbol̓ ⁊ ſil̓itudinibꝰ cōgruis ⁊ exp̄ſſis. Et qm̄ nihil magꝭ idoneūeſt ad refectiōem qͣꝫ cibꝰ panis. ⁊ potꝰ vini.nihil eſt etiā magꝭ idoneū ad ſignificatōemvnitatis corꝑis xp̄i veri ⁊ myſtici. qͣꝫ panisfactꝰ de mūdiſſimis granis. ⁊ vinū expreſſum de puriſſimis acinis in vnū collectis.iō ſub his ſpeciebꝰ magꝭ qͣꝫ ſub alijs debuit hͦ ſacr̄m exhiberi. Et qꝛ xp̄s ſub ill̓ ſpeciebus eſſe debebat. nō ẜm mutationē factaꝫin ip̄o. ſed potiꝰ in eis. iō ad prolatōem duplicis ꝟbi p̄dicti. in qͣ inſinuat̉ exiſtētia xp̄iſub ſpeciebꝰ illis fit ꝯuerſio ſub̓e vtriuſqꝫ īcorpus ⁊ ſanguinē. remanētibꝰ ſolis accidētibus tanqͣꝫ ſignis ip̄iꝰ corꝑis cōtentiuis ⁊etiā exp̄ſſiuis. Quia vero corpus xp̄i btm̄⁊ gl̓ioſum nō pōt diuidi in ꝑtes ſuas. nec ſeparari ab aīa. neqꝫ a diuītate ſumma. ideoſub vtraqꝫ ſpecie ē vnꝰ xp̄s ⁊ totus ⁊ indiuiſus. ſcꝫ corpꝰ ⁊ aīa ⁊ deus. ac ꝑ hoc vtrobiqꝫ eſt vnū ⁊ ſimpliciſſimū ſacr̄m ꝯtinēs totum xp̄m. Et qm̄ q̄libet pars ſpeciei ſignificat corpꝰ xp̄i. hinc eſt ꝙ totum ſic eſt ī totaſpecie. ꝙ in qͣlibet eiꝰ parte. ſiue ſit integraſiue diuiſa. ac ꝑ hoc non eſt ibi vt circūſcriptū. vt occupas locū. vel habēs ſitū. vt ꝑceptibile ꝑ aliquē ſenſum corporeū ⁊ hūanū.ſed omnē latens ſenſum vt fides habeat locum ⁊ meritū. Propter qd̓ etiā vt nō deprehendat̉ accidētia illa hn̄t oēm oꝑationeꝫquā etiā habebāt pͥus. licet ſint p̄ter ſubiectum qͣꝫdiu ꝯtinēt intra ſe xp̄i corpꝰ. quodqͥdem ē qͣꝫdiu durāt in ſuis ꝓprietatibꝰ naturalibꝰ. ⁊ ſunt idonee ad cibādū Poſtremo qm̄ capacitas nr̄a ad xp̄m efficacit̓ ſuſcipiendū nō eſt ī carne. ſed in ſpū. nō ī ventre. ſed ī mente. ⁊ mens xp̄m nō attingit niſi ꝑ cognitionē ⁊ amorē. ꝑ fidē ⁊ caritatem.ita ꝙ fides illumīat ad recogitatōeꝫ vel recordationē. ⁊ caritas inflāmat ad deuotionē. ideo ad hͦ ꝙ aliqͥs digne accedat. oportet ꝙ ſpūalit̓ comedat vt ſic xp̄m ꝑ recordationē fidei maſticet. ⁊ ꝑ deuotionē amorisſuſcipiat. per que nō in ſe trāſformet xp̄m.ſed ip̄e potiꝰ traijciat̉ in eiꝰ myſticū corpꝰ.Propter qd̓ manifeſte colligit̉. ꝙ qͥ tepideindeuote ⁊ incōſiderate accedit. iudiciū ſibi māducat ⁊ bibit. qꝛ tanto ſacr̄o ꝯtumeliam facit. Et ideo ꝯſiliuꝫ eſt his qͥ ſe ſentiūtminus mūdos mēte vel carne. vl̓ etiā indeuotos. vt differāt qͦuſqꝫ parati ad eſum veri agni. mūdi. deuoti ⁊ circūſpecti accedāt.
Propter qd̓ etiā hͦ ſacr̄m p̄ceptū ē celebrari cū ſolēnitate p̄cipua. tam qͣntū ad locuꝫ.qͣꝫ etiā ad tempꝰ. ⁊ qͣntū ad ꝟba ⁊ or̄ones. ⁊qͣntū ad veſtimēta in celebratiōe miſſaruꝫvt tam ip̄i ſacerdotes ꝯficiētes qͣꝫ etiā ſipientes ꝑcipiāt gr̄e donū. ꝑ quaꝫ purgeilluminent̉. ꝑficiant̉. reficiant̉. viuificent̉ etin ip̄m xp̄m ꝑ exceſſiuū amoreꝫ ardentiſſime tranſferantur.Capitulum XDe integritate penitentie.E ſacr̄o pnīe hoc tenēdū eſt. ꝙ ip̄aeſt ſcd̓a tabula poſt naufragiuꝫ. adquā naufragās ꝑ mortale pctm̄ recurrere pōt. qͣꝫdiu eſt ī ſtatu pn̄tis vite. qn̄cunqꝫ ⁊ qͦtienſcūqꝫ diuinā clementiā voluerit implorare. Ip̄iꝰ autē partes integralesſunt. ꝯtritio in anīo. ꝯfeſſio in ꝟbo. ⁊ ſatiſfactio ī facto. ex qͥbꝰ tūc pnīa ītegrat̉ cū pctōroēm mortalē culpā ꝑpetratā ⁊ facto deſeri⁊ ꝟ̓bo accuſat ⁊ aīo deteſtat̉. ꝓponēs nuniterare pctm̄. His aūt debito mō ꝯcurretibꝰ cū abſolutiōe facta ab eo in qͦ eſt ordo.clauis ⁊ iuriſdictio. abſoluit̉ hō a pctō ⁊ reunit̉ eccl̓ie. ⁊ recōciliat̉ xp̄o mediante clauſacerdotali. ꝑ cuiꝰ etiā iudiciuꝫ nō tm̄ fierihꝫ abſolutio. verūetiā excōicatio ⁊ relaxatio. que ꝓprie hꝫ fieri ab ep̄o tanqͣꝫ ab eccl̓ieſponſo Rō aūt ad intelligentiā p̄dictoꝝhec eſt. Quia pͥncipiū noſtꝝ reparatiuū. ꝟbum ſcꝫ incarnatū. eoip̄o ꝙ verbū eſt fonsveritatis ⁊ ſapīe. eoip̄o ꝙ incarnatū fonspietatis ⁊ indulgentie. ideo reparare debet genꝰ humanū ꝑ medicamēta ſacitorum. ⁊ p̄cipue ꝯtra morbū precipuſcꝫ eſt mortale pctm̄. iuxta ꝙ decet pontiſcem piū. medicūperitū. ⁊ iudicē equumſic in curatione noſtra appareat verbi innati ſumma clemētia ⁊ ſumma prudētia ⁊ſumma iuſticia. Primū igit̉. qm̄ inctione nr̄a a mortali culpa ꝑ pnīam. appre debꝫ ip̄iꝰ xp̄i pontificis pijſſimi ſūma clementia. ⁊ ſumma clemētia pontificꝭ ſuꝑexcedit omīa pctā humana. qualiacūqꝫ ⁊ qntacunqꝫ ſint. ⁊ quotiēſcūqꝫ fuerint ꝑta. hinc eſt ꝙ peccātes ſuſciꝑe ad veniip̄ius pontificꝭ clemētiſſimi. nō ſoluꝫ ſnec bis. ſed qͦtienſcūqꝫ ſupplicit̓ implorrint clemētiā dei. Et qꝛ diuīa clemētia tucvere ⁊ ſupplicit̓ implorat̉. qn̄ interuenit penitentie lamētū. ⁊ ad hͦ pōt homo ſe conueltere qͣꝫdiu eſt in ſtatu pn̄tis vite. qꝛ cōuer-