Druckschrift 
1 (1495)
Entstehung
Seite
XCVIIv
Einzelbild herunterladen
 

Sexta pars breuiloquii

tum ſacratiſſimis ſymbol̓ ſil̓itudinibꝰgruis exp̄ſſis. Et qm̄ nihil magꝭ idoneūeſt ad refectiōem qͣꝫ cibꝰ panis. potꝰ vini.nihil eſt etiā magꝭ idoneū ad ſignificatōemvnitatis corꝑis xp̄i veri myſtici. qͣꝫ panisfactꝰ de mūdiſſimis granis. vinū expreſſum de puriſſimis acinis in vnū collectis. ſub his ſpeciebꝰ magꝭ qͣꝫ ſub alijs debuit ſacr̄m exhiberi. Et qꝛ xp̄s ſub ill̓ ſpeciebus eſſe debebat. ẜm mutationē factaꝫin ip̄o. ſed potiꝰ in eis. ad prolatōem duplicis ꝟbi p̄dicti. in inſinuat̉ exiſtētia xp̄iſub ſpeciebꝰ illis fit ꝯuerſio ſub̓e vtriuſqꝫ īcorpus ſanguinē. remanētibꝰ ſolis accidētibus tanqͣꝫ ſignis ip̄iꝰ corꝑis cōtentiuisetiā exp̄ſſiuis. Quia vero corpus xp̄i btm̄ gl̓ioſum pōt diuidi in ꝑtes ſuas. nec ſeparari ab aīa. neqꝫ a diuītate ſumma. ideoſub vtraqꝫ ſpecie ē vnꝰ xp̄s totus indiuiſus. ſcꝫ corpꝰ aīa deus. ac hoc vtrobiqꝫ eſt vnū ſimpliciſſimū ſacr̄m ꝯtinēs totum xp̄m. Et qm̄ q̄libet pars ſpeciei ſignificat corpꝰ xp̄i. hinc eſt totum ſic eſt ī totaſpecie. in qͣlibet eiꝰ parte. ſiue ſit integraſiue diuiſa. ac hoc non eſt ibi vt circūſcriptū. vt occupas locū. vel habēs ſitū. vt ꝑceptibile aliquē ſenſum corporeū hūanū.ſed omnē latens ſenſum vt fides habeat locum meritū. Propter qd̓ etiā vt deprehendat̉ accidētia illa hn̄t oēm oꝑationeꝫquā etiā habebāt pͥus. licet ſint p̄ter ſubiectum qͣꝫdiu ꝯtinēt intra ſe xp̄i corpꝰ. quodqͥdem ē qͣꝫdiu durāt in ſuis ꝓprietatibꝰ naturalibꝰ. ſunt idonee ad cibādū Poſtremo qm̄ capacitas nr̄a ad xp̄m efficacit̓ ſuſcipiendū eſt ī carne. ſed in ſpū. ī ventre. ſed ī mente. mens xp̄m attingit niſi cognitionē amorē. fidē caritatem.ita fides illumīat ad recogitatōeꝫ vel recordationē. caritas inflāmat ad deuotio. ideo ad aliqͥs digne accedat. oportet ſpūalit̓ comedat vt ſic xp̄m recordationē fidei maſticet. deuotionē amorisſuſcipiat. per que in ſe trāſformet xp̄m.ſed ip̄e potiꝰ traijciat̉ in eiꝰ myſticū corpꝰ.Propter qd̓ manifeſte colligit̉. tepideindeuote incōſiderate accedit. iudiciū ſibi māducat bibit. qꝛ tanto ſacr̄o ꝯtumeliam facit. Et ideo ꝯſiliuꝫ eſt his ſe ſentiūtminus mūdos mēte vel carne. vl̓ etiā indeuotos. vt differāt qͦuſqꝫ parati ad eſum veri agni. mūdi. deuoti circūſpecti accedāt.

Propter qd̓ etiā ſacr̄m p̄ceptū ē celebrari ſolēnitate p̄cipua. tam qͣntū ad locuꝫ.qͣꝫ etiā ad tempꝰ. qͣntū ad ꝟba or̄ones.qͣntū ad veſtimēta in celebratiōe miſſaruꝫvt tam ip̄i ſacerdotes ꝯficiētes qͣꝫ etiā ſipientes ꝑcipiāt gr̄e donū. quaꝫ purgeilluminent̉. ꝑficiant̉. reficiant̉. viuificent̉ etin ip̄m xp̄m exceſſiuū amoreꝫ ardentiſſime tranſferantur.Capitulum XDe integritate penitentie.E ſacr̄o pnīe hoc tenēdū eſt. ip̄aeſt ſcd̓a tabula poſt naufragiuꝫ. adquā naufragās mortale pctm̄ recurrere pōt. qͣꝫdiu eſt ī ſtatu pn̄tis vite. qn̄cunqꝫ qͦtienſcūqꝫ diuinā clementiā voluerit implorare. Ip̄iꝰ autē partes integralesſunt. ꝯtritio in anīo. ꝯfeſſio in ꝟbo. ſatiſfactio ī facto. ex qͥbꝰ tūc pnīa ītegrat̉ pctōroēm mortalē culpā ꝑpetratā facto deſeri ꝟ̓bo accuſat aīo deteſtat̉. ꝓponēs nuniterare pctm̄. His aūt debito ꝯcurretibꝰ abſolutiōe facta ab eo in eſt ordo.clauis iuriſdictio. abſoluit̉ a pctō reunit̉ eccl̓ie. recōciliat̉ xp̄o mediante clauſacerdotali. cuiꝰ etiā iudiciuꝫ tm̄ fierihꝫ abſolutio. verūetiā excōicatio relaxatio. que ꝓprie hꝫ fieri ab ep̄o tanqͣꝫ ab eccl̓ieſponſo aūt ad intelligentiā p̄dictoꝝhec eſt. Quia pͥncipiū noſtꝝ reparatiuū.bum ſcꝫ incarnatū. eoip̄o verbū eſt fonsveritatis ſapīe. eoip̄o incarnatū fonspietatis indulgentie. ideo reparare debet genꝰ humanū medicamēta ſacitorum. p̄cipue ꝯtra morbū precipuſcꝫ eſt mortale pctm̄. iuxta decet pontiſcem piū. medicūperitū. iudicē equumſic in curatione noſtra appareat verbi innati ſumma clemētia ſumma prudētiaſumma iuſticia. Primū igit̉. qm̄ inctione nr̄a a mortali culpa pnīam. appre debꝫ ip̄iꝰ xp̄i pontificis pijſſimi ſūma clementia. ſumma clemētia pontificꝭ ſuꝑexcedit omīa pctā humana. qualiacūqꝫ qntacunqꝫ ſint. quotiēſcūqꝫ fuerintta. hinc eſt peccātes ſuſciꝑe ad veniip̄ius pontificꝭ clemētiſſimi. ſoluꝫ ſnec bis. ſed qͦtienſcūqꝫ ſupplicit̓ implorrint clemētiā dei. Et qꝛ diuīa clemētia tucvere ſupplicit̓ implorat̉. qn̄ interuenit penitentie lamētū. ad pōt homo ſe conueltere qͣꝫdiu eſt in ſtatu pn̄tis vite. qꝛ cōuer-