Quinta pars breuilo quij
omnibꝰ. eternitate certa ⁊ pace ꝑfecta. eruntqꝫ om̄ia ꝑ amorē cōmunia cōmunione ordinata ⁊ ordinatiōe cōnexa. ⁊ cōnexione indiſſolubiliter alligata.Capitulū IXDe exercitio gratie reſpectu agendorū p̄ceptoꝝ ⁊ ꝯſiliorum.E p̄ceptis aūt legis diuine hoc tenendū eſt. ꝙ in lege moſayca ſunt p̄cepta iudicialia. figuralia. ⁊ moraliavtpote decē p̄cepta decalogi in duabꝰ tabulis cōſcripta digito dei. Lex autē euāgelicaiudicialia tēperat auferēdo. figuralia euacuat adimplēdo. moralia cōſummat adijciendo. Adijcit autē documēta inſtruētia. ꝓmiſſa excitātia. ⁊ cōſilia perficientia. cuiuſmodiſunt cōſiliū pauꝑtatis. cōſiliū obedientie. etꝯſiliū caſtitatis. ad q̄ implēda inuitat dn̄snoſter Ieſus xp̄s eū qui vult eſſe perfectꝰ.Ratio aūt ad intelligētiā p̄dictoꝝ hec eſtQuia pͥmū principiū ſicut eſt ſumme bonūin ſeip̄o. ſic eſt ſumme iuſtū in ope ſuo. et invniuerſo regimine diſponēdo. Quoniā ergo ſumme iuſti eſt zelare iuſticiā. nō tm̄ ī ſe.verū etiā in altero. iuſticia autē cōſiſtit ī cōformādo ſe regulis iuriſ. hinc eſt ꝙ diuīe iuſticie eſt regulas iuſticie homini imprimere⁊ exprimere. nō tm̄ dictādo per modū veritatis erudiētis. ſed etiā p̄cipiendo ⁊ obligādo ꝑ modū volūtatis imperātis Et quoniam gr̄a facit voluntatē noſtrā volūtati diuine cōformē. ipſiꝰ eſt diſponere nos ad obtēperandū ⁊ ſubiacendū illis regulis iuſticieẜm dictamē legis diuinitꝰ date. Rurſusquoniā diuinis īperijs dupliciter obtēperare cōtingit. videlicet ex timore pene vl̓ examore iuſticie. ⁊ pͥmū eſt imꝑfectorū. ſecundū aūt perfectoꝝ. ideo duplicē deus homini cōtulit legē. vnā timoris. ⁊ alterā amorꝭ.vnā in ſeruitutē generantē ⁊ alterā in adoptionē filioꝝ dei tranſferētem Ac ꝑ hoc quiatimentibꝰ ⁊ imꝑfectis cōpetit vt terreant̉ ꝑiudicia. ⁊ manuducant̉ ꝑ ſigna. ⁊ dirigāturnihilominꝰ ꝑ p̄cepta. hinc eſt ꝙ lex moſayca que eſt lex timoris cōtinet iudicialia ⁊ figuralia ⁊ moralia. Perfectis aūt ⁊ amātibꝰcompetit aperta inſtructio documētoꝝ. larga promiſſio p̄miorū. ⁊ alta ꝑfectio cōſiliorum. hinc eſt ꝙ lex euāgelica ꝯtinet iſta triaEt ideo dicit̉ lex moſayca differre ab euangelica. quia illa figure. hec veritatis. illa lexpene. hec gratie. illa litteralis. ⁊ iſta ſpiritua
lis. illa occidens. ⁊ iſta viuificās. illa timor⁊ iſta amoris. illa ſeruitutis. ⁊ iſta libertatisilla oneris. ⁊ iſta facilitatis. Poſtremo qniam regule ſpectātes ad iuſticie neceſſitatem cōtinent̉ in diuinis p̄ceptis. ⁊ iuſticie ēius ſuū vnicuiqꝫ reddere. neceſſe eſt ꝙ p̄cepta moralia quedā ſint que ordinēt noſ addeū. quedā ad proximū ẜm duplex charitatis p̄ceptū. quod ſpirituſſanctꝰ voluit inſinuare ꝑ duarū myſteriū tabulaꝝ. ⁊ ideo d̓gito dei ſcripte dicunt̉. Et quia deꝰ eſt trinꝰpater ſcꝫ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpirituſſanctꝰ. cui cōpetit ſūma maieſtas adorāda. veritas ꝓfitēda. ⁊ caritas acceptāda. ẜm vim iraſcibilē. rationlem. ⁊ ꝯcupiſcibilē. ꝑ actū operis. oris. ⁊ cordis. ideo triplex eſt mandatuꝫ pͥme tabule.correſpōdens tribꝰ p̄miſſis. ſcꝫ adoratiōisſubiectiue. iuratiōis veridice. ⁊ ſabbatizationis ſacrate. Quia ꝟo ꝓximꝰ eſt imago trinitatis. ⁊ ei quantū p̄fert imaginē patrꝭ debetur pietas. inquantū imaginē filij debet̉veracitas. inqͣntū imaginē ſpūſſancti debetur benignitas. hinc eſt ꝙ ſeptē ſunt mādata que ad ſecūdā tabulā ſpectāt. Nā penespietatē duo ſunt. vnū qd̓ pietatē mandat .ſde patre honorādo. alteꝝ quod impietateꝫvetat .ſ. de nō occidēdo. Penes veracitateꝫꝟo que pͥncipaliter cōſiſtit in verbo accipit̉vnū .ſ. de falſo teſtimonio nō ferēdo. Penesbenignitatē ꝟo cui opponit̉ cupiditas ⁊ cōcupiſcētia. quaꝝ vtraqꝫ poteſt eſſe in oꝑe vl̓in corde accipiunt̉ qͣttuor .ſ. nō mechaberisnō cōcupiſces vxorē. nō furtū facies. ⁊ nonꝯcupiſces rē alienā. Et habent hec ordinari ẜm maiora vel minora nocumēta. ꝑ queinfringi poteſt iuſticia. Et ſic regule ſpectātes ad iuſticie neceſſitatē debēt ꝯtineri ī decem p̄ceptis. Quoniā aūt iuſticia ad ꝑfectionē peruenit dū ꝑfecte ſe elongat a malo⁊ quantū ad culpā ⁊ qͣntū ad cauſam. ⁊ omne malū oritur ex triplici radice. ſcilicet cōcupiſcētie carnis. ⁊ cōcupiſcentie oculorū. ⁊ſuperbie vite. hinc eſt ꝙ tria ſunt cōſilia euagelica perfecte nos elōgantia a triplici radice predicta. Que ideo ſunt cōſilia. quia vt ꝑfecte faciant recedere a malo. nō ſolum ſeparant ab illicitis. verū etiam a licitis ⁊ cōceſis que poſſunt eſſe occaſio mali. ac per hocnon ſolū iuſticiam ꝯtinent ſufficientem. verum etiā ſuperabundantē. ẜm ꝙ competuperfectiōi euangelice legis. et exercitationigratie ꝑficientis.