Fo.XC
videre intellecta. ⁊ in pͥmis anima rectificatur. in ſecūdis expedit̉. in tertijs ꝑficit̉. id̓ogratia gratū faciēs ramificat̉ in habitꝰ ꝟtutum quorū eſt aīam rectificare. in habitꝰ donoꝝ quorū eſt aīam expedire. ⁊ in habitꝰ beatitudinū quoꝝ eſt animā ꝑficere. Rurſus quoniā rectitudo aīme ꝑfecta reqͥrit ꝙipſa rectificet̉ ẜm duplicē faciē. ſcꝫ ſuꝑiorem⁊ inferiorē ⁊ reſpectu finis. ⁊ reſpectu eorū q̄ſunt ad finē. ideo neceſſe eſt animā quantūad ſuperiorē faciē in qua cōſiſtit imago trinitatis eterne rectificari ꝑ tres theologicaſvirtutes. vt ſicut imago creatiōis cōſiſtit intrinitate potētiarū cū vnitate eēntie. ſic imago recreatiōis cōſiſtit in trinitate habituuꝫcū vnitate gr̄e. ꝑ quos aīma fert̉ recte ī ſummā trinitatē ẜm tria appropͥata tribꝰ perſonis. ita ꝙ fides dirigit in ſumme veꝝ credēndo ⁊ aſſentiēdo. ſpes in ſumme arduū imiruſt tando ⁊ expectādo. charitas in ſumme botutu htcnt num deſiderādo ⁊ diligēdo. Neceſſe eſt etiificās ini amquantū ad inferiorē faciē animā rectificari ꝑ quattuor cardinales ꝟtutes. Nā prudentia rectificat rationalē. fortitudo iraſciulul bilem. tēperantia cōcupiſcibilē. iuſticia vero rectificat om̄es has vires in cōparatiōei ad alteꝝ. Et quia illud alteꝝ determīate p̄teſſe ꝓximꝰ poteſt etiā idē hō cōparari ad ſeip̄m vt ad alteꝝ. poteſt etiā eſſe ipſe deꝰ. hīceſt ꝙ iuſticia circūire dicit̉ om̄es vires. Dicitur etiā nō tm̄ virtꝰ cardinalis. verū etiaꝫgeneralis cōprehēdens totiꝰ aīe rectitudinem. cū ip̄a dicat̉ rectitudo volūtatis. Un̄ip̄a nō tm̄ cōprehēdit virtutes ordinantesad ꝓximū. ſicut eſt eqͥtas. libertas. verū etiāad ſeip̄m. ſicut eſt penitētia ⁊ innocētia. necutuat nō ad deū. ſicut eſt latria. pietas. ⁊ obediētiaPoſtremo qꝛ om̄is rectitudo v̓tutū ẜmiug eſſe gratuitū manat a gratia tanqͣꝫ ab origiiirt ne ⁊ radice. ⁊ ẜm eſſe meritoriuꝫ cōparat̉ adcharitatē ſicut ad originē formā ⁊ finē. hinceſt ꝙ cetere v̓tutes gratuite quo ad habitꝰjiliuꝭ ſunt connexe ⁊ quo ad actꝰ meritorios ſuntiixiij equales. Hinc eſt etiā ꝙ ceteri habitꝰ virtutum poſſunt eſſe informes ſola caritate excepta que eſt ꝟ̓tutū forma. Cuꝫ em̄ habentſine gratia ⁊ charitate. in quibꝰ cōſiſtit vitavirtutū. tūc ſunt informes. Cū aūt ſuperintundit̉ gratia tūc formant̉ ⁊ decorant̉. ⁊ d̓oacceptabiles fiūt. ſicut ⁊ colores abſqꝫ luceſunt inuiſibiles. ſuꝑueniēte aūt lumine fiūtincidi. pulcri ⁊ aſpectui cōplacentes. Unde
quēadmodū ex luce ⁊ coloribꝰ fit vnū in ratione motiui. ⁊ vna lux ſufficit ad ml̓tos colores illuminādos. ſic ex gratia et habitibꝰinformibꝰ cū formant̉ fit vnū ẜm rationemmeritorij ⁊ gratuiti. ⁊ vna nihilominꝰ gratia ſufficit ad informationē ⁊ gratificationēhabituū diuerſoꝝ.Capitulum VDe ramificatiōe gratie in habitꝰ donoꝝEramificatiōe autē gratie in habitus donoꝝ hec tenēda ſunt. ꝙ licetplurima ſint dona gr̄e gratis date.⁊ generaliter om̄es habitꝰ diuinitꝰ dati. dona dei nō abſurde dici poſſint. ſpecialit̓ tn̄ ⁊appropriate ſeptē ſunt dona ſpūſſancti. queenumerat ⁊ nomīat Iſaias loquēs de florequi ꝓceſſit de radice ieſſe. id eſt. xp̄o. de quodicit ꝙ reqͥeſcet ſuꝑ eū ſpūs dn̄i. ſpiritꝰ ſapientie ⁊ intellectꝰ. ſpūs cōſilij ⁊ fortitudinis.ſpūs ſciētie ⁊ pietatis. ⁊ replebit eū ſpiritꝰ timoris dn̄i. In hac aūt enumeratiōe deſcendendo ꝓcedit a ſummo ⁊ cōbinādo. vt ſiml̓oſtendat̉ donoꝝ diſtinctio. cōnexio. origo. ⁊ordo. Ratio aūt ad intelligentiā p̄dictorū hec eſt. Quia cū pͥncipiū reꝑatiuū ꝑ ſummā liberalitatē nō tm̄ det gratiā ad rectificandū cōtra obliqͥtates vicioꝝ ꝑ habitꝰ virtutū. veꝝ etiā ad expediendū ꝯtra impedimēta ſynthomatū ꝑ habitꝰ donoꝝ. ideo plurificari debēt dona gratuita ẜm ꝙ neceſſarium eſt ad expeditiōis ſufficientiā. Quoniam igit̉ aīa noſtra indiget ſeptiformiter expediri. hinc eſt ꝙ ex ſeptiformi cauſa neceſſeeſt ſpirituſſancti dona eſſe ſeptiformia. Indiget nāqꝫ expediri cōtra vicioꝝ obliquitates. qͣntū ad vires naturales. quo ad ſuꝑadditas ꝟtutes. in patiēdo. in agēdo. in ꝯtemplādo. ⁊ vtroqꝫ modo. Primo igit̉ ꝓptervicioꝝ obliquitates expeditiſſime repellendas ſeptē ſūt dona ſpūſſancti. vtpote timorcōtra ſuperbiā. pietas cōtra inuidiā. ſciētiaꝯtra irā. que qͣi eſt quedā inſania. fortitudoꝯtra accidiā q̄ mentē reddit ad bona inualidam. cōſiliū ꝯtra auariciā. intellectꝰ ꝯtra gulam. ⁊ ſapiētia cōtra luxuriā. Secūdo ꝓpter expediēdas vires naturales debent ſeptē dona ſpūſſancti eſſe. Nā iraſcibilis īdiget expediri ad bona. tā in ꝓſperis qͣꝫ in aduerſis. in ꝓſperis expedit̉ ꝑ timorē. ī aduerſis ꝑ fortitudinē. Cōcupiſcibilis autē indiget expediri qͣntuꝫ ad affectionē reſpectu ꝓximi. ⁊ hoc fit ꝑ pietatē. ⁊ qͣncū ad affectum