Fo.LXXXI
multiplicis erūne. ⁊ ſic patet qͣnto ordīe diuine ꝓuidētie inflicte ſunt viro pene multiplices. ⁊ duplicate in muliere. vt ſic dedecpeccati nō eſſet ſine decore iuſticie. tāta ē em̄beatitudo iuſticie vt nemo ab ea niſi ad miſeriā poſſit abſcedere.Capitulū VDe originalis peccati corruptione.Oſt lapſum pͥmi parētis dicēda ſūtaliqua de traductiōe peccati origīalis. Circa qd̓ pͥmo ꝯſiderādꝰ eſt modus corruptiōis. ſecūdo modꝰ traductiōistertio modꝰ curatiōis. Modꝰ aūt qͦ genushumanū ꝑ originale pctm̄ corrūpit̉ hic eſt.Nā quilibet ꝑ ꝯcubitū generatꝰ naſcit̉ natura filiꝰ ire. qꝛ pͥuatus rectitudine originalis iuſticie. ꝓpter cuiꝰ abſentiā incurrimꝰ qͣntum ad animā quadruplicē penā .ſ. infirmitatē. ignorantiā. malicia. ⁊ꝯcupiſcentiā. queqͣttuor inflicta ſunt ꝓpter originale peccatūqͣs ſane penas ſpūales comitat̉ ī corꝑe multiplex penalitas. multiplex defectus. multilex labor. multiplex morbꝰ. ⁊ multiplex dolor. Ad has qͦꝫ penas ſubſequit̉ pena mortis ⁊ incineratiōis. pena carētie viſiōis dei.⁊ amiſſionis gl̓ie celeſtis. nō ſolū in adultisveꝝ etiā ī ꝑuulis nō baptizatꝭ. qͥ quidē ꝑuuli pena mitiſſima int̓ ceteros puniunt̉. qꝛ ſolam penā dāni habēt ſine pena ſenſus Rōaūt ad intelligētiā p̄dictoꝝ hec eſt. Quia cūpͥmū pͥncipiū om̄ia agat a ſe ⁊ ẜm ſe ⁊ ꝓpt̓ ſe.neceſſe eſt eſſe optimū ⁊ rectiſſimū. ac ꝑ hopijſſimū ⁊ iuſtiſſimū. ⁊ inde ē ꝙ vniuerſe vieeius miſericordia ⁊ veritas ſiue iudicium.Si em̄ deꝰ a pͥncipio hoīem in tātꝭ miſerijſꝯdidiſſet. nec pietas eſſet nec iuſticia ꝙ tanta opꝰ ſuū opprimeret miſeria. nulla p̄cedente culpa. Similit̓ ſi tātꝭ miſerijs nos repleret vel repleri ꝑmitteret ſine culpa. nec pienec iuſte gubernaret nos diuina ꝓuidētia.Si ergo certiſſimū eſt pͥmū pͥncipiū ⁊ in ꝓducēdo ⁊ in ꝓuidēdo rectiſſimū ⁊ clemētiſſimū eſſe. neceſſe eſt ꝙ genꝰ humanū taliterfecerit vt a pͥncipio nulla eſſet ī eo culpa necmiſeria. Neceſſe eſt etiā ꝙ talit̓ amminiſtretvt nō ꝑmittat in nobis eſſe miſeriā niſi ꝓpt̓aliqua culpā p̄ambulā. Quoniā igit̉ certiſſimū eſt ꝙ a nr̄a origine multiplicē cōtrahimus miſeriā pene. certū eſt ꝙ oēs naſcimurnatura filij ire. ac ꝑ hͦ pͥuati rectitudine originalis iuſticie. qua pͥuatōem vocamus originalē culpā. Et qꝛ oīs culpa dic̄ receſſum
a bono īcōmutabili. ⁊acceſſū ad bonū ꝯmutabile. ⁊ recedere a bono īcōmutabili ē recedere a ſumma ꝟtute ⁊ bonitate. accedere autem ad bonū cōmutabile eſt plꝰ debito in illud ꝑ amorē tēdere. hinc eſt ꝙ ꝑdens originalē iuſticiā incurrit infirmitatē. ignorātiā.maliciā ⁊ ꝯcupiſcentiā. Rurſus qꝛ deſerēsbonū incōmutabile ꝓpter bonū cōmutabile efficit̉ indignꝰ vtroqꝫ. hinc eſt ꝙ ratōe carentie original̓ iuſticie ꝑdit aīa qͥetē tꝑalemin corꝑe ꝑ multiplicē corruptōꝫ ⁊ mortem.⁊ tandē ſeꝑat̉ a viſione lucis eterne amittēdo felicitatē gl̓ie tā in aīma qͣꝫ in corꝑe. Poſtremo qꝛ carētia huiꝰ iuſticie in naſcētibusnō eſt ꝑ modū volūtatis ꝓprie. nec ꝑ actualēdelectatiōꝫ. hinc eſt ꝙ originali peccato pꝰhāc vitā nō debet̉ pena ſenſus in gehēna. ꝓeo ꝙ nō ſupra ꝯdignū ſed citra punit diuīaiuſticia. quā ſemꝑ comitat̉ ſuꝑabundās miſericordia. Hoc credendū eſt ſenſiſſe beatūAuguſtinū. licet v̓ba ipſiꝰ exteriꝰ ꝓpter deteſtationē errorꝭ pelagianoꝝ (qui aliqualē felicitatē eis cōcedebat) aliud ſentire videantur. vt enī meliꝰ eos reduceret ad medium.abundantiꝰ declinauit ad extremū.Capitulum VIDe originalis peccati tranſfuſione.Odus aūt traductiōis culpe originalis hic eſt. Quia licet aīma nō ſitex traduce. original̓ tamē culpa abaīa ade trāſit ad animas poſteroꝝ mediātecarne ꝑ ꝯcupiſcētiā generata. ita ꝙ ſicut abaīa peccāte infecta fuit caro ade ⁊ ꝓna effecta ad libidinē. ſic caro ꝑ libidinē ſeminata⁊ ſecū trahēs infectione vicioſam infic̄ et viciat aīam. que qͥdē infectio vicioſa in aīa nōtm̄ eſt pena ſꝫ etiā culpa. ⁊ ſic ꝑſona corrumpit naturā. ⁊ natura corrupta corrūpit ꝑſonam. ſalua in om̄ibꝰ diuīa iuſticia. cui nullomō pōt imputari infectio aīe. licet eā creando infundat ⁊ infundēdo vniat cū carne infecta. Ratio aūt ad intelligētiā p̄dictorūhͨ eſt. Quia cū pͥmū pͥncipiū fecerit hominēad imaginē ſua ꝓpter ſuijpſius exp̄ſſionē. ſiceū ꝯdidit ex ꝑte corꝑis vt oēs hoīes ꝓpagarent̉ a pͥmo hoīe tanqͣꝫ ab vno radicali pͥncipio. ſic ex ꝑte aīe vt ꝓpter exp̄ſſam ſimilitudinē tā in eſſendo ⁊ durādo qͣꝫ intelligēdo ⁊amādo. īmediate emanarēt om̄es ſpūs rōnales ab ip̄o deo tanqͣꝫ a pͥmo pͥncipio ⁊ immediato. Et qm̄ ſpūs tāqͣꝫ excellētior magꝭaccedit ad pͥmū pͥncipiū. ſic ꝯdidit d̓ꝰ hoīeꝫ