Fo.
CXVIII
caro factum eſt. ⁊ habitauit in nobis. ⁊ tn̄ remanſit in ſinu patris. Si vero cōſideremꝰſermonē ratōe ſui. ſic intuebimur in eo viuēdi ordinē. Ad cōplementū enī ſermonis neceſſario iſta tria cōcurrunt. ſcꝫ congruitas.veritas. ⁊ ornatꝰ Et iuxta hec tria oīs actionoſtra debet habere modū. ſpeciem. ⁊ ordinem. vt ſit modificata ꝑ modeſtiā in exteriori opere. ſpecioſa ꝑ mundiciā in affectioneordinata ⁊ ornata ꝑ rectitudinē in intentione. Tūc enim recte ⁊ ordinate viuit̉ cum eſtintentio recta. affectio munda. ⁊ oꝑatio modeſta. Si vero cōſideremus ſermonē ratione finis. ſic eſt ad exprimēdum. ad erudiēdum. ⁊ ad mouendū. ſed nunqͣꝫ expͥmit aliquis niſi mediante ſpecie. nunqͣꝫ docet niſimediāte lumine arguēte. nunqͣꝫ mouet niſimediāte virtute Et ſic cōſtat ꝙ hoc nō ſit niſi per ſpeciē ⁊ lumen ⁊ virtutē intrinſecā. intrinſecꝰ anime vnitā. Et ideo cōcludit Auguſtinꝰ. ꝙ ille ſolꝰ eſt verꝰ doctor qui poteſtſpeciē inprimere. ⁊ lumen infundere. ⁊ virtutem dare cordi audiētis. Et hinc eſt ꝙ cathedrā habet in celo. qui intus corda docꝫSicut ergo nihil cognoſcit̉ per ſermonemperfecte niſi mediāte virtute. lumine. ⁊ ſpecie vnitꝭ anime. ſic ad hoc ꝙ anima erudiat̉ad dei cognitionē per ipſiꝰ internā locutionem. neceſſe ē ꝙ vniat̉ ei qui eſt ſplēdor glorie. ⁊ figura ſubſtātie eius. portās omnia ꝟbo virtutis ſue. Ex quo patet qͣꝫ mira ē heccōtemplatio. ꝑ quā Auguſtinꝰ in multis libris manuducit ad diuinā ſapīam Scd̓ꝫetiā hunc modū eſt reꝑire in illuminationenaturalis philoſophie. cuiꝰ principalis intentio verſat̉ circa ratiōes formales in materia. in aīma. ⁊ in diuina ſapiētia. Quas tripliciter cōtingit cōſiderare .ſ. ẜm habitudinem ꝓportionis. ẜm effectū cauſalitatꝭ. ⁊ ẜmmediū vnionis. Et ẜm hec tria ē reꝑire triapremiſſa. Si cōſideremus eas ẜm habitudinē ꝓportionis. videbimꝰ in eis verbū eternum ⁊ verbū incarnatū. Ratōes intellectuales ⁊ abſtracte quaſi medie ſunt inter ſeminales ⁊ ideales. Sed ratōes ſeminales nōpoſſunt eſſe in materia. qͥn ſit in ea generatio ⁊ ꝓductio forme. Similiter vero in anima nō ſunt ratiōes intellectuales. qͥn ſit generatio verbi in mēte. ergo nec ideales ī d̓oquin ſit productio verbi a patre ẜm rectampportionē. hoc enī eſt dignitatis. ⁊ ſi conueſit creature. multo fortiꝰ inferri poteſt d̓ cre
atore. ꝓpter quod dixit Auguſtinꝰ. ꝙ filiusdei eſt ars patris. Rurſus appetitꝰ qui eſt inmateria. ordinat̉ ad ratiōes intellectuales.vt nullo modo ꝑfecta ſit generatio. niſi anima rationalis vniat̉ materie corꝑali. Percōſimilē igit̉ rationē poteſt argui ꝙ ſummaꝑfectio ⁊ nobiliſſima in vniuerſo eſſe nō p̄tniſi natura in qua ſunt rationes ſeminales⁊ natura in qua ſunt ratiōes intellectuales⁊ natura in qua ſunt ratiōes ideales. ſimulꝯcurrāt in vnitatē ꝑſone. quod factū eſt ī filij dei incarnatiōe. Predicat igit̉ tota naturalis philoſophia. ꝑ habitudineꝫ ꝓportiōisdei verbū natum ⁊ incarnatū. vt idem ſit alpha ⁊ o. natū ſcꝫ in principio ⁊ ante temꝑa.incarnatū vero in fine ſeculorū. Si ꝟo cōſideremus ratiōes iſtas ẜm effectū cauſalitatis. perpendimꝰ ordinē viuēdi. Quoniaꝫgeneratio nō poteſt fieri in materia generabili ⁊ corruptibili ẜm ratiōes ſeminales. niſi beneficio luminis corporū ſuꝑceleſtium.que elongant̉ a generatiōe ⁊ corruptiōe. ſcꝫa ſole luna ⁊ ſtellis. Per hunc etiā modumanima nō poteſt oꝑa vite facere niſi ſuſcipiat a ſole. id eſt. a xp̄o gratuiti luminis beneficiū ⁊ niſi cōſequatur ipſiꝰ lune. id eſt. virgininis Marie matris xp̄i patrociniū. et niſiimitetur aliorū ſanctorū exēpla. ex quoꝝ cōcurſu cōgregetur in ip̄o opus vnū atqꝫ perfectum. Unde ordo viuēdi pendet ī his tribus. Si autē cōſideremꝰ iſtas ratiōes ẜmvnionis mediū. intelligemꝰ per quē moduꝫfiat vnio anime ad deū. Nā natura corporalis aīme nō poteſt vniri niſi mediāte humore. mediāte ſpiritu. ⁊ mediāte calore. quetria diſponūt carnē vt vitā ſuſcipiat ab anima. Scd̓m hoc etiā intelligit̉ ꝙ deus nōpreſtat vitā anime. nec eī etiam vnit̉ niſi ſithumida per gemitū compunctiōis ⁊ pietatis. et niſi ſit ſpiritualis per cōtemptuꝫ omnis terrenitatis. ⁊ niſi ſit calida per deſiderium ipſius dilecti ⁊ patrie celeſtis. Ecce qͣliter in philoſophia naturaliter latet ſapiētia dei. Penes modos predictos eſt reerire in illuminatione phyloſophie moralis lumen ſacre ſcripture. Quoniā intentio moralis philoſophie principaliter verſatur circa rectitudinē. verſatur enim circaiuſticiam generalē. que vt dicit Anſelmuseſt rectitudo volūtatis. Rectum auteꝫ habet tripliciter notificari. ⁊ ſcd̓m hoc tria premiſſa relucent in cōſideratiōe rectitudinis