Fo.LXVII
ratione ad diuinā ſapīam. ⁊ ſic dicūt̉ idealeſiō natural̓ ph̓ia triplicat̉ .ſ. in phyſicaꝫ ꝓpriedictā. in mathematicā. ⁊ ī methaphyſica. itaꝙ phiſica ꝯſideratio ē circa reꝝ generatiōꝫ⁊ corruptiōꝫ ẜm v̓tutes naturales ⁊ rōnesſemīales. Mathematica ē circa ꝯſideratōꝫformaꝝ abſtractibiliū. ẜm rōnes ītelligibiles. Metaphyſica circa cognitiōꝫ oīm entium q̄ reducit ad vnū pͥmū pͥncipiū. a qͦ exierunt ẜm rōnes ideales. ſiue ad deū qͣntumpͥncipiū finis ⁊ exēplar. Licet int̓ metaphyſicos de hmōi rōnibꝰ idealibꝰ nōnulla fuitꝯtrouerſia. Poſtremo qꝛ regimē ꝟtutꝭ motiue tripl̓r hꝫ attēdi .ſ. reſpectu vite ꝓprie. reſpectu familie. ⁊ r̄ſpectu ml̓titudīs ſubiecteiō moralis ph̓ia triplicat̉ .ſ. in monaſticam.iconomycā ⁊ politicā. q̄ diſtinguunt̉ ẜm triplicē modū p̄dictū. ſic̄ apparet ex ip̄is noībꝰQuartū lumē qd̓ illumīat ad ꝟitatē ſalutarē eſt lumē ſacre ſcpͥture. qd̓ iō d̓r ſuꝑiꝰ. qͥaad ſuꝑiora duc̄ manifeſtādo ea q̄ ſūt ſuprarationē. Et etiā qꝛ nō ꝑ inuētiōꝫ. ſꝫ ꝑ inſpirationē a pr̄e luminū deſcēdit. Qd̓ licꝫ vnūſit ẜm intellectū lr̄alē. eſt tn̄ triplex ẜm ſenſum myſticū ⁊ ſpūalē. In oībꝰ enī ſacre ſcripture libris p̄ter lr̄alē ſenſū quē exteriꝰ ꝟbaſonāt. ꝯcipit̉ triplex ſenſus ſpūal̓ .ſ. allegoricus. qͦ docet̉ qͥd credendū de diuītate ⁊ humanitate ſit. Moral̓ qͦ docet̉ quō viuendūſit. Et anagogicꝰ qͦ docet̉ qualit̓ eſt deo adherendū. Un̄ tota ſacra ſcpͥtura hͦ tria docet .ſ. xp̄i eternā generatōꝫ ⁊ incarnatiōꝫ. viuendi ordinē ⁊ dei ⁊ aīe vnionē. Primū reſpicit fidē. ſecūdū mores. tertiū finē vtriꝰ qꝫCirca pͥmū inſudare dꝫ ſtudiū doctoꝝ. circa ſecundū ſtudiū p̄dicatoꝝ. circa tertiū ſtudiū ꝯtēplatiuoꝝ. Primū maxīe docet auguſtinꝰ. ſecundū maxīe docet Gregoriꝰ. tertiūꝟo docet dionyſiꝰ. Anſelmꝰ ſeqͥt̉ auguſtinūBernardꝰ ſequit̉ gregoriū. Richardꝰ ſeqͥt̉dionyſiū. Ꝙꝛ anſelmꝰ ī rōcinatiōe. Bernardus ī p̄dicatiōe. Richardꝰ in ꝯtemplatiōe.Hugo ꝟo oīa hͦ .i. om̄s tres ſequit̉. Ex p̄dictis colligit̉ ꝙ licet ex pͥmaria diuiſiōe quadruplex ſit lumē deſurſum deſcēdēs. ſūt tn̄ſex eiꝰ differētie .ſ. lumē ſacre ſcpͥture. lumencognitiōis ſenſitiue. lumē artis mechanice.lumē ph̓ie rōnalis. lumē ph̓ie natural̓. ⁊ lumen ph̓ie moral̓ Et iō ſex illuminatōes ſūtin vita iſta. ⁊ habēt veſperā. qꝛ om̄is hͦ ſcientia deſtruet̉. Et iō ſuccedit eis ſeptima dieſreqͥetionis. q̄ veſperā nō habet .ſ. illumīatio
gl̓ie. Un̄ valde aꝑte poſſunt reduci ſex iſteillumīationes ad ſenariū formationuꝫ ſiueilluminationū. in qͥbꝰ factꝰ eſt mūdus vt cognitio ſacre ſcripture pͥme formatōni .ſ. formationi lucis rn̄deat. ⁊ ſic deinceps ꝑ ordinem. Et ſic̄ om̄es ille ab vna luce habebātoriginē. ſic oēs iſte cognitiōes ad cognitiōꝫſacre ſcripture ordinat̉. in ea claudunt̉. et inilla ꝑficiunt̉. ⁊ mediāte illa ad eternā illuminationē ordinant̉. Un̄ om̄is nr̄a cognitio īcognitiōe ſacre ſcpͥture debet habere ſtatū.⁊ maxīe qͣntū ad intellectū anagogie. ꝑ queꝫillumīatio noſtra fert̉ in deū vn̄ habuit ortum. Et iō ibi cōpletꝰ eſt circulꝰ. cōpletꝰ eſtſenariꝰ ⁊ ꝓportio ſtatꝰ. Uideamꝰ gͦ qualiter alie illumīatōnes cognitionū reduci habent ad lumē ſacre ſcpͥture. Et pͥmo videamus de illumīatione cognitiōis ſenſitiue q̄tota verſat̉ circa cognitionē ſenſibiliuꝫ. vbitria eſt ꝯſiderare. videlicet cognoſcēdi medium. cognoſcēdi exercitiū. cognoſcēdi oblectamētū. Si ꝯſideremꝰ mediū cognoſcēdi. ītuebimur ibi v̓bū eternaliter generatū.⁊ ex tꝑe incarnatū. Nullū enī ſenſibile mouet potentiā niſi mediāte ſil̓itudine q̄ egredit̉ ab obiecto ſicut ꝓles a parēte. ⁊ hͦ generaliter realit̓ ⁊ exēplariter eſt neceſſe eſſe inom̄i ſenſu. Illa aūt ſimilitudo nō facit completionē in actu ſentiēdi. niſi vniat̉ cū organō ⁊ ꝟtute. Et cū vnit̉ noua fit ꝑceptio. et ꝑillā ꝑceptionē fit reductio mediāte illa ſimilitudine ī obiectū. Et licet nō ſꝑ ita obiectūſentiat̉. ſꝑ tamē qͣntū eſt de ſe gignit ſil̓itudinē cū eſt in ſua cōpletione. Per hūc etiā modū intelligo ꝙ a ſūma mēte q̄ cognoſcibiliſeſt in interioribꝰ ſenſibꝰ mētis nr̄e eternalit̓emanauit ſil̓itudo. imago. ⁊ ꝓles. ⁊ ille poſtmodū qn̄ venit plenitudo tꝑis vnitꝰ eſt mēti ⁊ carni .i. hoī quē formauerat qͥ nūqͣꝫ fuerat pͥus. ⁊ ꝑ illū om̄es mētes nr̄e reducūturin deū. q̄ illā ſil̓itudinē pr̄is ꝑ fidem in corde ſuſcipiūt. Si ꝟo ꝯſideremꝰ ſenſuū exercitiū. intuebimur ibi ordinē viuēdi. vnuſqͥſqꝫ enī ſenſus ſe exercet circa ꝓpriū obiectumrefugit ſibi nociuū. ⁊ n̄ vſurpat alienū. Perhūc modū tūc ſenſus cordis ordinate viuitdū ſeip̄m exercet ad id ad qd̓ eſt ꝯtra negligentia. dū refugit ſibi nociuū. ꝯtra ꝯcupiſcētiam. ⁊ dū nō vſurpat ſibi alienū. ꝯͣ ſuꝑbiaꝫOm̄is eī inordinatio aut venit ex negligētia. aut ex ꝯcupiſcētia. aut ex ſuꝑbia. Ille eīordinate viuit qͥ viuit prudēter. temꝑanter