Fo.CXI

Peccatum. ſed vis in ſe bona ſemꝑ habet̉Quidam de motu dixerunt ꝙ geminaturUnus laudatur. alter vero reprobatur.Gratia p̄ueniēs iuuat hunc aliuſqꝫ fugat̉Utrum ſint vnꝰ motus tm̄. dubitaturSindereſis nequit extingui. licꝫ impediat̉Diſtinctio. xl.Anex fine om̄es actus p̄miari debeāt. vtſimpliciter boni vl̓ mali dicātur.Oſt hec de actibus.Quidam laudantur actꝰ alij reꝓbant̉impliciter quidā duplici facie variātur.Affectus fine directus opus precioſumReddit. ſi deſit vnū. fiet vicioſumAbſqꝫ bonis. fieri mala. plures inficiant̉.Porro nequaqͣꝫ bona ſunt. qͣꝫqͣꝫ videanturDiſtinctio. xlj.An omnis intentio ⁊ actio que fide carētſint mala.Umqꝫ intentio opus boE Abſqꝫ fide. bonan̄ fieri qͥdā poſuerūtAſt alij fieri bona nō bene. diſſerueruntDiſtinguūt alij bona qͣꝫplures operariAbſqꝫ fide nequeūt cū ipſis regna lucrariEt qua peccamus ſi legem diſcutiamusDiſtinctio. xlij.An voluntas ⁊ actio mala in eodem homine ⁊ circa eandē rem ſint vnum peccatūvel plura.Um autem voluntas.M Praua volūtas cū fctō duplex r̄putat̉Crimen. ⁊ ab alijs vnū nūc eſſe probaturSi ſcelus eſt actu. conſtat ſcelus eſſe reatuSi doleas actu tranſit. remanetqꝫ reatu.Nūc duplicē penam. nūc culpā ſume reatuMultiplices ſpecies peccatoruꝫ numerēt̉Inter que ſeptem capitalia cōmemorent̉Mortem mortale parit ⁊ veniā venialeEſt accuſandū damnandū criqꝫ minalePellico dum pecco. delinquo recta relin qͦFons ē cūctoꝝ tumor atqꝫ cupido maloꝝDiſtinctio. xliij.De peccato in ſpiritumſanctū. quod dicit̉etiam peccatum ad mortem.St preterea quoddam peccatum.Sanctꝰ ſpūs ē amor ī quē qͥſqͥſ amorēPeccat. cōmittit culpam. culpis grauioremUt qui deſperat. aut induratus oberratUix ſunt cōtriti. vix hinc ſibi credo remittiDe nullo tamen ob hoc deſperare velimꝰ

Nam pius ē dominꝰ. velut exēplis reꝑimꝰ.Diſtinctio. xliiij.De potentia peccandi. an ſit homini veldiabolo data a deo.Oſt predicta conſideratione.A ſūmo rege fluit om̄is ꝟa poteſtasSed cum peccare priuatio ſit vel egeſtasPoſſe deo detur. priuatio ſubripieturSi quid precipiat princeps nō p̄cipiendūPer qd̓ p̄ceptum domini ſit trāſgrediēdū.Quod iubet illicite. ꝯſtet nō eſſe tenendumQd̓ ius dictabit licite ſibi nemo negabit.Explicit ſecundus liber ſententiarūIncipit tertius liber ſententiarum.Diſtinctio primaDe incarnatione verbi.Um venerit igitur.Conſtet ꝙ gratum tempus tūc exoriaturCum verbum patris carnē veſtire ꝓbaturMitti dicatur de virgine cum generaturEſt incarnatum ſolum verbum generatūUt nomen geniti ſibi ſoli fit propriatumNam per quem fecit deus omīa iure refec̄.Ꝙqͣꝫ perfecte pariter tres hic operātur.Non ſe ſed genitū carne veſtire probanturDicas ꝙ pariter incarnari potuerunt.Sed tamen in verbo ꝯcordit̓ hͦ voluerūtDiſtinctio. ij.Quare totā humanaꝫ naturā accepit ⁊ qͥdnomīe humanitatis vel humane nature ītelligendum ſit.T quia in homine tota.Eternū verbū ſibi totam cōſociauitNoſtrā naturam ſapiēter ⁊ hanc reparauitHanc ſimul aſſumpſit ſimul ⁊ ſibi ꝯciliauitConcipit̉. capitur. mox vnit̉ caro verboSic ſimul inſerit̉ hō verbo nec mora ſcit̉Diſtinctio. iij.De carne quā verbū aſſumpſit qualis an̄fuerit ⁊ qualis aſſumpta.Ueritur etiam de carne.Quā verbū pr̄is ſūpſit caro ſctīficataEt mūdata fuit. culpe pͥus obqꝫ ligataMater mundat̉. fomes tunc euacuaturEt miro more per eam verbum generaturAdam peccante ſumꝰ om̄es cōmaculatiSūt abraam dāte decimas. nati decimatiNam coitu carnis omēs fuimus generatiNequaqͣꝫ lege tali xp̄s generaturErgo nec in patribꝰ peccauit nec decimat̉Mox cū cōcipit̉ deus ac hō mox reperit̉.