Fo.XCIIII

Sermo. xix.De modo ſtudendi in ſacra ſcriptura etꝓficiendi ⁊ de theorijs ſacre ſcripture.Rotulit terra herpꝰ bam ⁊c̄. Dictū eſt de fructibꝰ ſacreſcripture. Et ad hos fructꝰ inuitatnos ſapiētia eterna Ecc̄i. xxiiij. Ego qͣſi vitis fructificaui ſuauitatem odoris. ⁊ floresmei fructꝰ honoris ⁊ gratie. Trāſite ad meom̄es qui cōcupiſcitis me. ⁊ a generatiōibꝰmeis adimplemini. Si voluerimꝰ trāſireoportet nos eſſe filios iſrael. qͥ trāſierūt egiptum. ſꝫ egiptij etiā trāſierūt ⁊ ſubmerſi ſūtIlli aūt trāſeūt egyptū vere qui totū ſuumſtudiū ponūt qͣliter a vanitatibꝰ trāſeant īregionē veritatꝭ. A veritate in vanitatē trāſiuit adā. pͣs. xxxviij. Uerū tn̄ in imagine ꝑtrāſit hō. ſꝫ ⁊ fruſ. ⁊c̄. Theſauriſat ⁊ igno. ⁊c̄.Mane ſicut herba trāſeat. mane flo. ⁊ trāſeat veſpere decidat induret ⁊ areſcat. Qn̄ ergo amat̉ cōmutabile bonū. tranſitoriū. vanum. tūc homo trāſit ⁊c̄. Et hūc tranſitū reprobat ſapiētia. Hic tranſitꝰ facit om̄e malum. Sic trāſiuit lucifer cui dictū eſt. Iſa.xiiij. Uerūtamē ad infernū detraherꝭ. Adquē pͥmo ꝓiectꝰ eſt ꝑ culpā. Scd̓o ꝑ iudicium. Sic etiā fecit Adā poſtqͣꝫ deſeruerat lignū vite abſcōdit ſe. Uidit em̄ ſe nudū abomibꝰ habitibꝰ bonis. ꝓpter qd̓ abiectꝰ eſtde ꝑadiſo. Sapīa gͦ ⁊ charitas ſunt principales fructꝰ quibꝰ pͥncipalit̓ eſt ꝯtraria vanitas. In cāticꝭ expͥmit̉ ſapīa amoroſa. Nōem̄ poteſt qͥs diſcēdere a falſo ⁊ accedere verum ex amore niſi elōget̉ a vanitate. Et id̓oEcc̄s p̄cedit hūc librū. vbi oſtēdit vanitatēcū dicit. Uanitas vanitatū ⁊ om̄ia vanitasHec ꝓpoſitio ꝟa eſt. ⁊ probat̉ in toto libroOportet gͦ trāſire ab oībꝰ vanitatibꝰ ad veritatē vt n̄ ſit delectatio niſi ī ſolo d̓o. Quōaūt trāſeundū eſt. volūt oēs eſſe ⁊ ſapiētes ⁊ſciētes. Sed ſcio ꝙ mulier decipit virum.Sapiētia aūt eſt ſupra tāqͣꝫ nobilis. ſed ſcientia infra. Et videt̉ homini pulcra. ⁊ ideovolūt ſibi eā cōiungi. ⁊ inclinat̉ aīa ad ſcibilia ⁊ ſenſibilia ⁊ vult eā cognoſcere ⁊ cogitare ⁊ exꝑiri ⁊ ꝑ ꝯſequens vniri. Et ita euaneſcit vt Salomon qͥ voluit oīa ſcire ⁊ diſputauit a cedro q̄ eſt in libano vſqꝫ ad yſopū.⁊ oblitꝰ eſt pͥncipijs. ⁊ ideo eſt factus vanꝰ. ⁊oblitus eſt ſui. Nō ſimus in hac parte ſocijSalomonis ſꝫ Dauid patris ſui quia nō

eſt ſecurꝰ tranſitꝰ a ſciētia ad ſapīam. oportet gͦ mediū ponere .ſ. ſanctitatē. Tranſituſautē eſt exercitiū. exercitatio a ſtudio ſciētiead ſtudiū ſanctitatis. ⁊ a ſtudio ſanctitatisad ſtudiū ſapiētie. De qͥbꝰ pͣs. cxviij. Bonitatē ⁊ diſciplinā ⁊ ſcīam doce me. Incipit aſummo. qꝛ vellet guſtare qͣꝫ bonꝰ ⁊ ſuauis ēdn̄s. Ad ſapīam aūt ꝑueniri nō poteſt niſiꝑ diſciplina. Nō eſt gͦ p̄ferendū vltimū primo. Malꝰ eſſet mercator qͥ ſtannū p̄eligerꝫauro. Qui nō p̄fert ſciētie ſanctitatē nunqͣꝫꝓſperabit̉. Augꝰ. dicit de ciuitate dei. ꝙ angeli boni ſunt ſpūs. Hi em̄ dicunt̉ angeli.ſcꝫ nūcij qꝛ de humilitate gaudēt. Spiritꝰneqͣꝫ vocant̉ demones .i. ſciētes. qꝛ ab illiuſſtatu volūt nomīari. Sed verendū eſt qd̓dicit Iob de behemoth. Sternet ſibi auꝝquaſi lutū. Per ſcīam em̄ eſt tēptatio faciliſad ruinā. Unde. Eritꝭ ſicut dij ſcientes bonū ⁊ malū. Unde qͥdā ſuprema nature volunt ꝑſcrutari ſicut de ꝯtingētibꝰ. BeatusBern̄. dic̄ de gͣdibꝰ ſuꝑbie. ꝙ pͥmū viciū eſtcurioſitas. ꝑ qd̓ lucifer cecidit. Per hoc etiam Adā cecidit. Appetitꝰ igit̉ ſcīe modificādus eſt. ⁊ p̄ferēda eſt ei ſapiētia ⁊ ſanctitas.Qualiter gͦ ſtudendū eſt ſciētie ⁊ ſanctitati⁊ ſapiētie. Oportet ſcire vt de fructibꝰ ſapiētie habeat̉ ⁊ ꝑ portas ciuitatis poſſimꝰ introire. Eccleſiaſtes. x. Labor ſtultorū ꝑdeteos qui neſciūt in vrbē ꝑgere. hoc ē. qui neſciunt ſtudere in qͥbꝰ oportet. In geneſi d̓rꝙ creauit deꝰ hominē ⁊ poſuit in ꝑadiſo vtoperaret̉ ⁊ cuſtodiret illū. Oportet operariin ſacra ſcriptura ⁊ exercitari intellectum.Sed multos īueni exercitātes corpꝰ. paucos ingeniū Hec exercitatio eſt ſpiritus adpietatem. Prouerbioꝝ. xxiiij. Per agrū hominis pigri trāſitū ⁊ per vineā. ⁊ ecce totuꝫrepleuerat vrtice ⁊ ſpine. Hoc fit quādo homo habet bonā diſpoſitionē ⁊ non exerceteam. ſed creſcūt ibi vrtice malignitatis. ſpine cupiditatis. Maceria lapidū virtutuꝫdeſtruit̉ propter diſſipatione cogitationū.Prouerbio. xxiiij. Prepara foris opus tuum. ⁊ diligenter exerce agrū tuum.Modus ſtudendi debet habere quattuor conditiones. ſcilicet Ordinē Aſſiduitatem. Complacētiam. Commenſurationem. Ordo diuerſimode traditur a diuerſis. Sꝫ oportet ordinate procedere. nōvt de primo faciant poſteriꝰ. vel econuerſoſt̄ gͦ qͣtuor genera ſcpͥt̉aꝝ circa q̄ oꝫ ordīate