Druckschrift 
1 (1495)
Entstehung
Seite
XLIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Luminaria eccleſie

paulꝰ qͥ dic̄. jͣ. Co. ij. Sapīam loqͥmur interꝑfectos. Et pꝰ. Nob̓ aūt reuelauit deꝰ ꝑ ſpiritūſanctū. Sic̄ em̄ nemo ſcit q̄ ſunt hoīs.niſi ſpūs qͥ in illo ē. ita ⁊ q̄ dei ſūt nō ſcimusniſi ſpūs dei intret ī nos. De qͣrto e longinquo nob̓ innaſcit̉ collaudatio dei in om̄ībꝰOm̄s em̄ creature efferūt deū. Quid faciāCātabo cū oībꝰ. Groſſa corda in cytharanō bn̄ ſonat. ſꝫ cū alijs eſt ꝯſonātia. Figuraꝝ ſigna ab oībꝰ creaturꝭ accipiunt̉ in ſcriptura ad laudandū deū. vt pꝫ in Laudatedn̄m de cel̓. ⁊ in Bn̄dicite oīa oꝑa dn̄i dn̄oa ſūmo vſqꝫ deorſum ſic̄ hō deū videns. inom̄ibꝰ deū guſtās. in oībꝰ tribꝰ viribꝰ ſuis.Psͣ. ciij. Iocūdū ſit ei eloquiſt meū. ego ꝟodelectabor in dn̄o. Un̄. Delectaſti me dn̄ein factura tua. ⁊ magnificabo eū ī laude. ſicin om̄ibꝰ hꝫ guſtū ⁊ refectiōꝫ intellectꝰ ⁊ affectus. Ex his omībꝰ fructibꝰ ſurgat fructꝰamorꝭ ⁊ charitatꝭ q̄ intēdit̉ in oībꝰ Oīs em̄ſcriptura ordinat̉ ad charitatē Hi. xij. fructus ordināt̉ ⁊ aſcēdūt ad charitatē. Deſcēdendo aūt a charitate fluūt chariſmata. xij.q̄ ſunt fructꝰ ſpūs qͦs ponit apl̓us Gal̓. v.Fructꝰ aūt ſpūs eſt charitas. gaudiuꝫ. paxſapīa. longanimitas. bonitas. benignitas.māſuetudo. fides. modeſtia. ꝯtinētia. caſtitas. Gr̄a em̄ ⁊ iuſticia ⁊ ſapīa nō pn̄t eē ſinecharitate ꝟa. Fructꝰ d̓r a frui. Frui aūt eſtinherere alicui rei ꝓpter ſeip̄am. Un̄ nec iuſticia nec nūciare futura nec ſcire myſteriaſine charitate ꝓſunt. Et hͦ ſentiūt omēs doctores ⁊ ſancti. Sꝫ ecce vna vetula q̄ habꝫmodicū ortū. ⁊ qꝛ ſolā charitatē hꝫ. meliorēfructū hꝫ qͣꝫ vnꝰ magnꝰ mgr̄ qͥ hꝫ maximūortū. ⁊ ſcit myſteria ⁊ naturas reꝝ ſine charitate. Sufficiētia em̄ hoꝝ duodecim ſumit̉ ꝑ hūc modū. Quattuor ſūt diligēda incharitate qͥbꝰ fruimur. deo. meipſo in deoꝓximo in deo. corꝑe meo in deo. Deo autēfruor qn̄ in deo ꝯqͥeſco ꝑ amorē. delector ꝑgaudiū. vnior ꝑ pacem. Et hͨ tria ordinataſunt. qꝛ vbi ē pax. neceſſe eſt vt ſit gaudium⁊ vbi gaudiū. neceſſe eſt vt ſit qͥes. Secūdo fruor meip̄o in deo. Aīa aūt mea fruorqn̄ illā poſſideo. qꝛ ſi trāſit res in poſſeſſiōꝫalteriꝰ. fructū nō habeo. Tūc aūt poſſideo.qn̄ patiēter poſſum ferre aduerſa. Un̄. Inpatiētia vr̄a poſſidebitis aīas veſtras. Patienter aūt ferre aduerſa nō debet eſſe a caſu vel fortuna. ſꝫ intuitu mercediſ. ⁊ hoc eſtexpectare mercedē ꝑ longanimitatem. Et

tertium eſt ꝯdonare iniuriā ⁊ offenſam pebonitatē. Et ſic hec tria ſunt ꝑ patīam. longanimitatē. bonitatē. Patiētia eſt aduerſatolerādo. Lōganimitas expectādo mercedem ex oībꝰ tribulatiōibꝰ. Bonitas liberliter ꝯdonādo. Qn̄ eſt charitas patiēs. longanimis. bona. tūc inundatiōes maris qͣlac ſugit. Sic̄ Laurentiꝰ carbonibꝰ qͣſifloribꝰ ⁊c̄. Hi fructꝰ ſunt in ſpiritu nō in caUn̄ Iacobꝰ. Om̄e gaudiū exiſtimateꝫTertio ꝓximo fruimur in deo. qn̄ habemus charitatē ad ꝓximū. Et hͦ tripl̓r. Benigne in aīa ⁊ in corde. Māſuete in ꝯtubernio. Fideliter in v̓bo vel ſigno. Cor benignū habeo qn̄ qͥcqͥd boni habet ꝓximus īmeū bonū refero. Sil̓r manſuetudo eſt.hominē facit familiarē ⁊ ſocialē. Aliqui homines valde ſunt boni. ⁊ tn̄ valde ſūt duriſignis. ꝙ homo nō auderet eis apparere. ſꝫqn̄ homo familiarē ſe reddit. tūc eſt māſutus. Sil̓r fidelitas multū facit amabilemqꝛ cōtinuat amiciciā. Et hͦ facit cōfidere dehoīe magꝭ in v̓bo qͣꝫ in corde. qꝛ affectꝰ ē variabilis. Quarto fruor corꝑe meo ī deo.⁊ hͦ qn̄ mundū ſeruo corpꝰ meū. ⁊ eſt qn̄ ſeruatur modeſtia in guſtu. ꝯtinentia in tactucaſtitas in om̄ibꝰ ſenſibꝰ. In guſtu pͥncipl̓rnotat̉ modeſtia ⁊c̄. Corꝑa luxurioſorū. gloſoꝝ. incōtinentiū. nō ſunt in pace ſepulta.Sic gͦ deſcēdēdo ex charitate q̄ eſt vnguitum fluēs a capite in barbā. Abarba vſqꝫad orā veſtimēti fit fruitio dei. Sic̄ gͦ ſunduodecim illuſtratōes aſcēdēdo ad charitatē. ſic ſunt duodecim fructꝰ deſcēdendo acharitate. Hoc eſt illud Apoc̄. xxij. ꝙ dr̄ exvtraqꝫ ꝑte flumīs eſſe lignū vite afferēs fructus. .xij. ꝑ duodecim mēſes. Ab vna ꝑte fluminis fructꝰ intellectuales. ab altera affectuales Ab vna ꝑte fructꝰ aſcēdētes. ab altera fructꝰ deſcēdentes. Iſte gͦ eſt fructusſcpͥturarum ſcilicꝫ charitaſ. Per hanc ſunmyſteria intelligētie. theorie. Unde Apoc̄.xxij. Beati qui lauant veſtimenta ſua vt intrent ꝑ portā ciuitatis. Foris autē canes⁊ venefici. ſcꝫ a cōtemplatione ſcripture alieni. Et dicebat. Imaginor illas duodecimilluſtrationes primas aſcendentes que flūunt a deo. ⁊ ad deum terminātur. ⁊ curruiper totā ſcripturam. ſicut duodecim circulos. vt in quumcūqꝫ anima intret. inuentat ſiluam arborum. et amenitatem fructu-