Fo.

XCII

nunqͣꝫ voluit dominꝰ ꝙ reuerterent̉ in egyptum. He ſunt illuminatiōes duodeciꝫintellectuales in paradiſo mentis humāe.ita ꝙ vndecima eſt lignū ſcientie boni ⁊ mali. duodecima aūt eſt lignū vite.Sermo. xviij.Qualiter intellectus ordinatur ad affectum ⁊ de fructibꝰ eoꝝ ⁊c̄.Rotulit terra Herbā virentē ⁊c̄. Geneẜ. jͣ. Dictū eſtſupra ꝙ ille theorie reducunt̉ ad cōſiderationē dupliceꝫ. ad cōſiderationē ſucceſſuū tempoꝝ ⁊ ſibi mutuo correſpōdentium in gubernatiōe mūdi. ⁊ ſic intelliguntur ꝑ ſemina. Cōſiſtunt etiā circa cōſiderationē ſalubriū circūſpectionū vel refectionum qͥbus anima reficit̉. ⁊ ſic intelligunt̉ ꝑfructus. ⁊ ſic ille fructꝰ eſt decoruſ. ẜm ꝙ ip̄oreficitur intellectꝰ. ⁊ eſt ſapidus ẜm ꝙ ipſoreficitur affectꝰ. ſꝫ hec refectio adhuc ad aliud ordinat̉. Dictū eſt aūt quoniā intellectꝰilluſtrat̉ ꝑ has theorias vt vltra procedat̉ad guſtandū eiꝰ fructū. Et hoc neceſſe eſt.Qui em̄ ad hoc tm̄ laborat vt ſciat quid ⁊quō loquat̉. interiꝰ vacuꝰ remanet. vt dicitGregoriꝰ. ab interna deuotiōe. qꝛ ẜm apl̓mfiunt velut es ſonās aut cimbalū tinnienspͥma Coꝝ. xiij. Illuſtrat̉ autē intellectusduodecim modis vt dictū eſt. Sꝫ in quattuor modis vltimis meliꝰ dicet̉ qͣꝫ diceret̉pͥus vt idē qd̓ ponebat̉ in vndecimo loco.ponat̉ in duodecimo. Illa gͦ quattuor qͥbꝰvtitur ſcriptura ⁊ illuſtrat̉ anima ſunt qͣtuorciuiū p̄ſidia. qui ſunt ſpūs hierarchici ēdirecto. Itē hoſtiū certamina ex obliquovt patet de tribꝰ hoſtibus. gratiarū dona. evicino. figurarū figura. e longinquo. Heceſt illuſtratio vltima. quia ꝑ hāc vltimā precedentes intrāt. Ad quā cōcurrunt formeceleſtes. elemētares. metherologice minerales. Nature greſſibiliū. natatiliū. volatilium. humana mēbra. humane vires. hūana facta. humane artes. Ex quibꝰ anima aſſurgit in laudē dei. Et iſte actꝰ eſt affectus.qui habet rectificare intellectū. Uern̄ eſt ꝙcirca iſta incidit ꝑiculū ligni ſciētie boni etmali. vt dimiſſo ligno vite ſcꝫ ſuauitate affectus. anima euaget̉ circa ſciētias alias. etint̓m elonget̉ ne redire poſſit. ⁊ excludatura delicijs paradiſi. ⁊ nō guſtet de ligno vite. Edere de ligno vite his illuſtrationibꝰ.

eſt refici vt homo nihil querat niſi intellectum veritatis. affectū pietatis. delectatiōꝫſuauitatis. ⁊ ſolatiū ꝯtemplatiōis. Sꝫ qn̄homo horū obliuiſcit̉ ⁊ delectat̉ in ſtudiocurioſitatis. vult ſcire tm̄. ⁊ ex hͦ naſcit̉ ſuꝑcilium vanitatis cū alios deſpicit. Ex quoſequitur litigiū ꝯtentionis. quia reputat ſedeſpectū quādo quis reſpondet ei. ⁊ ſemꝑparatꝰ eſt contra illos qui reſiſtūt ei. Et perhoc aufert̉ homini vera vita ⁊ quieta. ſicutadam. vel potiꝰ mulier curioſa fuit ⁊ voluiteſſe ſicut deus. ⁊ ideo cōſuerūt ſibi perizomata. ⁊ refuderūt culpā in alium. vt Adaꝫin deū quia vxorē talē dederat ſibi. mulierautē in ſerpentē. Debēt ergo ille illuſtrationes intrare in affectū. vt intellectus reficiatur ⁊ rectificet̉ In hoc orto multa deambulatio eſt. quia ſi nō placet ſtare in primovade ad ſecundū. ⁊ ſic de alijs. Et ſic ſtipatus eſt malis. Canticoꝝ. ij. Fulcite me floribus ſtipate me malis. pͣs. xc. Scuto circūdabit te veritas eius. Sicut intellectusergo ordinat̉ ad affectū. ⁊ fides ē via ad caritatem. ſic iſte illuſtratiōes tranſire debētin affectū. vt intellectꝰ ſpeculatiuꝰ fiat practicus. Oritur aūt ex his qͣternarijs fructus triplex. Ex primis quattuor orit̉ fructus gratie Ex medijs fructꝰ iuſticie Exvltimis fructꝰ ſapientie De his fructibusDeuter xxxiij. De benedictiōe domini terra eius. dicit̉ de Ioſeph. De pomis celi etrore atqꝫ abyſſo ſubiacēte. De pomīs fructuū ſolis ⁊ lune. De vertice antiquoꝝ mōtium. De pomīs colliū eternoꝝ. De fructibus terre ⁊ de plenitudine eius. Tāgit iſtūtriplicem fructū ſiue iſtas illuſtratiōes ẜmꝙ generāt poma refectiua. ẜm ꝙ iſte triplexfructus eſt a xp̄o. Canticoꝝ. viij. Sic̄ malus inter ligna ſiluarū. ſic dilectus meus īter filios. Sub vmbra illiꝰ quem deſiderabam ſedi ⁊ fructꝰ eius dulcis gutturi meo.De fructu gratie ſcriptū ē pſalmo. lxxxiiijDominꝰ dabit benignitatē. ⁊ terra nr̄a dabit fructū ſuum. De fructu iuſticie in Cantic̄. ſupra. De fructu ſapiētie Prouerbiorūiij. Primi ⁊ puriſſimi fructꝰ eius. Iſti ergofructus oriunt̉ a chriſto. a Ioſeph benedicto. qui ꝓducit poma de celo. rore. abyſſo.ſubijciente ſcꝫ chariſmata gratiarū. per modum roris in corda humilia Per poma ſol̓⁊ lune ⁊ vertice mōtiū īte ligit̉ exercitiū ꝑfcēiuſticie q̄ ē in hͦ ꝙ hō ſe exerceat ad mādata