Fo.XXIIII
⁊ ita dixerit veritatē. credere nō poſſunt qͥn⁊ in iſtis dixerit. Dico gͦ ꝙ illa lux eterna eſtexēplar oīm. ⁊ ꝙ mens eleuata vt mēs aliorū nobiliū ph̓oꝝ ātiquoꝝ ad hͦ ꝑuenit. Inilla gͦ pͥmo occurrūt aīme exēplaria v̓tutuꝫAbſurdū eſt em̄ ẜm ꝙ dicit Plotinꝰ ꝙ exēplaria aliaꝝ reꝝ ſint in deo ⁊ nō exēplaria ꝟtutū Apparēt gͦ pͥmo in luce eterna v̓tutesexēplares. ſiue exēplaria ꝟtutū .ſ. celſitudopuritatꝭ. pulcritudo claritatꝭ. fortitudo virtutis. rectitudo diffuſiouis. De qͥbꝰ philo.diſertiſſimꝰ iudeoꝝ loquens vt ph̓us ſapitSap̄. vij. Uapor eſt em̄ v̓tutis dei. ⁊ emanatio eſt claritatꝭ ſincera. ⁊ iō nihil inqͥnatūin illā incurrit. Ecce celſitudo puritatis.Cādor eſt lucis eterne. ⁊ ſpeculū ſine macula diuine maieſtatꝭ illiꝰ. ⁊ imago bonitatꝭ illius. Eſt em̄ ſpecioſior ſole. ⁊ ſuꝑ oēm diſpoſitionē ſtellaꝝ luci cōꝑata inuenit̉ prior Ece pulcritudo claritatꝭ. Ubi em̄ eſt ſpeculū⁊ imago ⁊ cādor. neceſſario eſt rep̄ſentatio.Pulcritudo nihil alid̓ eſt qͣꝫ eqͣlitas numeroſa. Ibi em̄ ſunt rōnes numeroſe ad vnūreducte. Et qꝛ ſpecioſiſſima. iō attingit vbiqꝫ ꝓpter ſui mūdiciā. Ex qͦ ſequit̉ ꝙ ſit fortiſſima. Ideo d̓r Sapīam nō vincit malicia.Sap. vij. ⁊ Sap̄. viij. Attingit a fine vſqꝫ īfinē fortit̉. Ecce fortitudo v̓tutis. attingita ſummo vl̓ ſupremo vſqꝫ ad infimū. ab intrinſeco vſqꝫ ad extrinſecuꝫ. a pͥncipio vſqꝫad vltimū. qꝛ vbiqꝫ eſt centrū ſue potentie.ideo virtꝰ eiꝰ eſt infinita. Ex hͦ habet rectitudinē diffuſiōis. ecce iuſticia. Et ideo dic̄.Diſponit oīa ſuauit̉. Et quia loquit̉ vt philoſophꝰ ⁊ vt amator ſapīe. Iō dicit. Hancamaui ⁊ exqͥſiui ⁊c̄. nō ſolū ꝓpter ſe. ſꝫ qꝛ abilla īmediate ꝯſeq̄nter fluūt tales ꝯſimilesꝓprietates. Un̄ pꝰ ſtatim ſequit̉. Sobrietatem em̄ ⁊ prudētiā ⁊ iuſticiā ⁊ v̓tutē docet.qͥbꝰ nihil eſt vtiliꝰ in vita hoībꝰ. He imprimunt̉ in aīa ꝑ illā lucē exēplarē. ⁊ deſcēduntin cognitiua ⁊ affectiua ⁊ in oꝑatiuam. Excelſitudine puritatꝭ impͥmit̉ ſinceritas temperātie. Ex pulcritudine claritatꝭ ſerenitas prudētie. Ex fortitudine ꝟtutū ſtabilitas cōſtātie. Ex rectitudine diffuſionisſuauitas iuſticie. He ſunt qͣttuor ꝟtutescardinales. de qͥbꝰ tota ſacra ſcpͥtura agit.⁊ Ariſto. nihil de his ſenſit ſꝫ antiqͥ ⁊ nobiles ph̓i. Cardinales dicūt̉ tripl̓r. vl̓ qꝛ perip̄as eſt ingreſſus ad acqͥrendū oēs ꝟtutesvel qꝛ ſunt pͥncipia in qͥbꝰ integrat̉ om̄is ꝟ-
tus. vel qꝛ om̄is rō vite humane hꝫ dirigi ⁊regulari ꝑ eas in qͣttuor cardinalibꝰ mūdiminoris ad ſil̓itudinē mūdi maiorꝭ qͣꝫtumad actiuā ⁊ ꝯtemplatiuā. Ph̓s dic̄ ꝙ ꝟtuseſt mediū duaꝝ extremitatū ẜm ꝙ ſapiensdetermīabit. Eſt em̄ īmediate ꝯſiſtēs. Uirtus em̄ ẜm Aug. in li. de modo. nō eſt aliudqͣꝫ modꝰ. Hūc modū prudētia inuenit. vt īom̄ibꝰ nō excedas ſꝫ circa centrū conſiſtas.Un̄ prudētia auriga eſt v̓tutū. vn̄ dic̄ prudentia. Ego inueni modū. Et tꝑantia cuſtodit ⁊ dic̄. ⁊ hͦ volebā ego. Iuſticia deſcribit vt nō tm̄ velit ſibi ſꝫ alteri. ⁊ qꝛ poſtmoduꝫ ml̓tas aduerſitates eueniūt. fortitudodefendit ne ꝑdat̉ modꝰ Itē ſcd̓o dicunt̉cardinales. qꝛ ẜm actꝰ accipiunt̉ integrātesꝟtutes. qͥ ſunt qͣttuor. Modificare ꝑ appoſitionē circūſtantiaꝝ rectificare. Eſt em̄ recta rō ducēs in finē. coequās legibꝰ. ordinare. ſtabilire. Ab hͦ dicit̉ virtꝰ. qꝛ ē robur mētis ad bonū faciendū ⁊ malū euitandumTemꝑantia modificat. Prudētia rectificat. Iuſticia ordinat Fortitudo ſtabilit⁊ om̄es ſe circūincedūt. Oportet em̄ ꝙ temperātia ſit prudēs. Iuſticia fortꝭ Item ꝙprudētia ſit ſobria. Fortitudo iuſta. Gregoriꝰ. Quō pōt eſſe fortꝭ niſi prudēs ſit. fortis temerariꝰ eſt. quō aggredit̉ ꝟtuoſe ſi ſupͣꝟtutes eſt. ⁊ ideo v̓tutes ſunt cōnexe.Itē tertio mō dicunt̉ cardinales. qꝛ omnis vita hoīs his qͣtuor gubernat̉. ſicut ſolhabet qͣttuor aſpectꝰ ad qͣttuor ꝑtes mūdi.ſcꝫ orientē. meridiē. aqͥlonē. ⁊ occidenteꝫ. injͥbꝰ hꝫ qͣttuor ꝓprietates. a ſole aūt oīs vitaIn oriēte purificat̉. In meridie illumīat̉In aqͥlone ſtabilit̉. In occidēte ꝯciliaturSic ſol pͥus in oriēte mētis ponit ſinceritatem tꝑantie. In meridie claritatē prudētieIn aqͥlone ꝟtutē ꝯſtātie. In occidēte ſuauitatē iuſticie. Et hͦ mō in Apoc̄. Ioh̓. deſcribit qͣttuor latera ciuitatꝭ ẜm qͣttuor ꝟtutescardīales. Et ordināt̉ qͣtuor tribꝰ iuxta tab̓naculū Temꝑantia ſic deſcribit̉ a TullioTꝑantia q̄ eſt in oriēte. eſt in libidinē alioſqꝫ animi motꝰ nō rectos firma ⁊ moderatadn̄atio. Partes illiꝰ ſunt. Sobrietas in guſtu. Caſtitas in tactu. Modeſtia ī ceterꝭſenſibꝰ. quā modeſtiā vocāt theologi diſciplinā Serenitas prudētie a meridie queſic deſcribit̉. Prudētia ē bonoꝝ ⁊ maloruꝫſcīa. ⁊ vtrobiqꝫ diſcretō. cꝰ ꝑtes ſūt Memoria. Intelligētia ꝓuidētia. d̓ pn̄tibꝰ. p̄teritꝭ