Luminaria eccleſie
cetere ſpēs diuinatiōis. He ſcīe diſponūtad intellectū ſcripture. vt ptꝫ de numeris ꝑfectis. de vnitate excreſcēte. vt ptꝫ de ꝑfectōne ſenarij. qͥ de ſe ꝑfectꝰ eſt. Nō em̄ vt dicitAugꝰ. ſenariꝰ ideo ꝑfectꝰ. qꝛ in eo numerodeꝰ fecit mundū. Sꝫ ideo fecit deꝰ mundūin illo numero. qꝛ ꝑfectꝰ eſt. Sil̓r de duobꝰnumerꝭ cubicis pͥmis .ſ. viij. ⁊ .xxvij. qͥa bisduo bis. octo faciūt. ter tria ter. ſunt. xxvij.qui ligari nō poſſunt minꝰ qͣꝫ ꝑ duos numeros qͣdratos .ſ. xij. ⁊. xviij. Sic em̄ ſe habētduodecim ad. xviij. vt. xviij. ad. xxvij. quia īſexqͥaltera ꝓportione. q̄ tenet totū ⁊ eiꝰ medietatē. Sil̓r patꝫ de triangulo qn̄ ducit īcognitionē trinitatꝭ. Certū eſt em̄ ꝙ qͣꝫtuseſt filiꝰ. tātus eſt pr̄. ⁊ qͣꝫtus eſt pr̄. tātꝰ eſt ſpirituſſanctꝰ ⁊ filiꝰ. Et inde triangulū ꝯſidera. cuiꝰ qͥlibet angulꝰ totā ſuꝑficiē includitSil̓r ꝑſpectiua de radio directo. qͥ fortioreſt. Sic̄ ſi tu ꝓijcias directe deorſuꝫ lapidēmagnū ſonū facit. ſi aūt ex obliqͦ. nō tm̄. Reflexus radiꝰ eſt a corꝑe terſo ⁊ polito. v̓tuteterſionis. ⁊ ibi accipit ſpēm. radiꝰ fractꝰ eſt īintroitu alteriꝰ ꝑſpicui Tertia irradiatōaīe ſeu intelligētie ꝑ naturā indite eſt ad īueſtigandū naturaꝝ ꝑmixtas ꝓprietates .ſ. ꝑtīoccultas ⁊ ꝑtim manifeſtas. Ph̓s em̄ ꝯſiderat oīa ꝑ motū. Cōſiderat em̄ de motu. d̓pͥncipijs motꝰ ⁊ cauſis. vt locū ⁊ tꝑs. Cōſiderat aūt naturas corpoꝝ celeſtiū ſiue corpora etheralia. metheoricalia. elementaria.vegetabilia. ſenſibilia. rōnalia. Celeſtia in libro de celo ⁊ mūdo. vbi reducit oēm motūad motū ꝑfectū .ſ. localē. Iſte aūt local̓ eſttriplex. aut circa mediū vbi nō ē ꝯtrarietas⁊ ſic circularꝭ. aut a medio. ⁊ ſic leuiū motusaut ad mediū. ⁊ ſic motꝰ grauiū ſiue motꝰ rectus. Metheorica vt in libro metheororūvbi dic̄ de imp̄ſſionibꝰ ⁊ mineralibꝰ. De elementaribꝰ. vt de generatiōe ⁊ corruptione.⁊ de vegetabilibꝰ. vbi ſunt mirabiles ꝯſiderationes. aut ſenſibilibꝰ vt ī libro de aīalibꝰquē totū nō habemꝰ. aut de rōnalibꝰ vt ī libro de aīa cū ſuis appēditijs .ſ. de ſenſu ⁊ ſenſato ⁊ de memoria ⁊ reminiſcētia. de ſpiritu⁊ aīa. de ſomno ⁊ vigilia. de morte ⁊ vita.Secūdus radiꝰ veritatꝭ informat ad cōſiderationē locutionū ⁊ argumentationuꝫꝑſuaſionū rōnabiliū. vt hō habeat triplicēartē ꝑ eū ad locutiones. cōgrue indicantesmētis ꝯceptꝰ. ad argumētatiōes trahentesom̄es mētis aſſenſus. ad ꝑſuaſiōes inclinā
tes om̄es mētis affectꝰ. Ratio em̄ cogitat̉facere qͥcqͥd in ſe eſt in alio. ⁊ qͥcqͥd eſt ī aliofacere in ſe. hoc aūt nō fit niſi ꝑ ſermonem.Quicqͥd gͦ eſt in aīma. aut eſt ꝑ modū cōceptus. aut ꝑ modū aſſenſus. aut ꝑ modū affectꝰ. Ad indicādū ꝯceptū grāmatica. Adindicandū aſſenſum. ⁊ ſic loyca. Ad inclinādum affectū. ⁊ ſic eſt rethorica. Scd̓m gͣmaticū om̄is ꝑs orōis ſignificat mētis cōceptū. Habet em̄ ꝑtē ſignificantē ſubſtātiā⁊ qualitatē. ⁊ ſic eſt nomen. Habet ꝑtē ſignificantē motū. ⁊ ſic eſt verbū. qd̓ dicit īclinationes. vt indicatiuꝰ qui habet modū ſignificādi. vt in rōnali. Imꝑatiuꝰ vt in iraſcibili. Optatiuꝰ vt in cōcupiſcibili. Subiunctiuus ꝑtim vtrūqꝫ. Infinitiuꝰ qͣſi materialiſEt ad has differētias om̄es reducunt̉ ſcd̓ꝫpͥſtianū. Sil̓r determinat de lr̄a. d̓ ſyllaba.de dictiōe. de orōne. Quia em̄ varij ſūt modi ſignificādi ⁊ terminādi ẜm diuerſas linguas. vt terminatū in a. feminini generꝭ. vtin pluribꝰ. ī us. maſculini generꝭ. ⁊ ſic d̓ alijsDe littera determīat. ſꝫ ad hāc nō potelideſcendere niſi ꝑ ſyllabā. Ultīcōſiderat de ꝯnexiōe dictionū. ſꝫ poſteaeterminat d̓ ꝓſodyaſil̓r ⁊ dyaſintetica. Expͥinitātoīa ꝑ octo ꝑtes orōis. Ad lr̄aꝫ autꝑ ſyllabā. ⁊ pꝰ ea d̓ ꝓſodia ⁊ metrica. ⁊ hmōireferunt̉ ad pͥmū. Cōſiderat ſil̓r maccidētia. vt in qͥbꝰ accidētibꝰntūs ꝯſtruat̉cū v̓bo ſingularꝭ nūeri. vt nō dicat̉. hō currūt. qꝛ ab vna ſub̓a nō egredit̉ niſiSil̓r vt pꝰ v̓bū trāſitiuū nō ponat̉ ntūs ſꝫaccuſatiuꝰ. qͥ dic̄ terminū nō pͥncipiū actuſvtntūs. Un̄ grāmatica a rebꝰ naturā trahit. nec p̄t eſſe bonꝰ gͣmaticꝰ niſi ſciat res.Alia directio ē q̄ illuſtrat ad arguones īducētes ad mētis aſſenſū. qd̓lidā argumētatōꝫ. vt q̄cūqꝫ vni ⁊ eidē ſūt ⁊Hec argum̄tatio hꝫ formā gͣmaticalē ⁊ ſpecialē ī materia neceſſaria. ſolida. ⁊ iō ē pͥmaānaliẜ. ⁊ ſcd̓a analiẜ d̓ ſylogiſmo. De ſilogiſmo neceſſario .i. reſolutorio ī cām inferēdi.vt ī pͥma analiſi .i. reſolutiōe. ⁊ ſcd̓a analiſi .i.reſolutōe. ī cām inferēdi ⁊ eſſendi. ⁊ qꝛ ſꝑ nōp̄t eſſe inductio ꝑ neceſſariā argumētatiōꝫ.iō inueniūt̉ loci ⁊ hītudo local̓. q̄ ꝓcedit ꝑ ꝓbabilia. vt loci topici. Et qꝛ ī his cadit deceptio. adduntur loci ſophiſtici vt ſciat homodiſſoluere. Unde diſſoluens non eſt ſophiſticus. ſed verꝰ reſpondenſ. quia ⁊ iſti moditrahūt originē a natura reꝝ. vt ptꝫ. fumꝰ eſt