Principiū ſacre ſcripture

ęns primū inquirit̉. De ſubiecto autē inſciētia p̄cognoſcendū eſt. ⁊ qͥd eſt qd̓ dicit̉ ꝑnomē. ⁊ qꝛ eſt ⁊ nullo modo debet inquirivt ph̓s dicit. Scīam mathematicā dicunteſſe nobiliſſimā ꝓpter certitudinem modi.Scientiā d̓ aīa ꝓpter nobilitatem ſubiectiMoralē ꝓpter vtilitatē finis. qͥ eſt beatitudo creata .i. miſera. quā dicit ille eſſe actumꝑfectum ẜm virtutem.Sꝫ omniū noͣbilitates cauſarū aggregant̉ in diuina ſciētia.Nā inqͣꝫtum eſt ꝓdeūtia quedā ⁊ ſcaturigo fontis eterni. habet ex efficiēte nobiliſſimo auctoritatē inuiolabilē. Et hoc notatur cū d̓r procedere de ſede dei ⁊ agni.Inqͣꝫcum ꝟo eſt fluuiꝰ aque viue. habetex ſubiecto nobiliſſimo ꝓfunditatē imperſcrutabilem.Inqͣꝫtum ꝟo oſtēſus. reuelatꝰ. ⁊ inſpiratus. habet ex nobiliſſimo modo ꝓceſſum īconfutabilem.Inqͣꝫtum ſplēdidus. habet certitudinēinfallibilem.Inqͣꝫtum criſtallinꝰ. pulcritudinē incōtaminabilem.Inqͣꝫtū lignū vite afferēs fructꝰ duodecim. habet ex fine nobiliſſimo fructum deſiderabilem.Inqͣꝫtū in medio platee hieruſalē. habetamplitudinē incoartabilē.Ꝙtum neceſſe fuerit in editione legis īattingibilis altitudo auctoritatꝭ inuiolabilis liquet interiꝰ ꝑſcrutāti. Si em̄ in cōgnoſcibilibꝰ ſeu opinabilibꝰ illud qd̓ auctoritatē nō habet. eadē facilitate cōtemniturqua ꝓbat̉. vt Hieronymꝰ dicit ſuꝑ Math̓niſi fuerit euidēti ratiōe ſuffultū. hoc multo magis poſſet in agēdis accidere. maxime cū ſenſus ⁊ cogitatio humani cordis ꝓna in malū ab adoleſcētia ſua. ſemꝑ nitat̉ īvetitū. ⁊ repugnet his etiā ad que rationisnaturalis inſtinctꝰ inclinat. Licet aūt locus ab auctoritate cōcludēs. infirmꝰ ⁊ īartificialis appellet̉. ꝓ eo ꝙ nō proprio argumento. ſꝫ aliūde p̄parato teſtimonio vtat̉qui arguit vt Boeciꝰ docet lib̓. ij. topiē̄. c. v.Plerūqꝫ tamē auctoritate ꝓboꝝ. ratio ſuecrędulitatꝭ aſſenſum citiꝰ exhibet qͣꝫ diſputatione cōmuni. vt pulcerrime docet Tullius in. ij. rethor̄. Et hoc quidē in noticia fidei māifeſtū eſt. vbi cū rō veriſſima. licet ꝓfundiſſima lateat. ẜm Rich̓. Ip̄a tamē vis

auctoritatis ad aſſentiendū inclinat. quiaquod ſcimꝰ ⁊ intelligimꝰ rationi. quod ꝟocredimus debemꝰ auctoritati. dicit Augꝰ.Sic etiā in operabilibꝰ cōſueuit accidere.vt pondꝰ auctoritatis inclinet ad actum. p̄cipue ſi graue ſit qd̓ precipit̉. vel ratio p̄cepti legis occulta. aut cū volūtas informādi ꝑ legē. eſt a legis manuductōne remotaEt certe legis diuīe p̄cepta erant maximiponderis. ⁊ vſqꝫ adeo latentia. ꝙ in plerꝭqꝫlocis veteris teſtamēti videbant̉ exꝑtia rationis. Tāta inſuper erat cordiū iudaicorū duricia. tāta perfidia. ꝙ neceſſe fuit pondus auctoritatꝭ adhiberi. qd̓ corda obdurata ⁊ obfirmata cōfringeret. Et huiꝰ inuiolabilis auctoritatis pondꝰ inſinuat̉ cumdiuina lex dicit̉ ab arce deitatis. id eſt. a ſede dei ⁊ agni ꝓcedere. Oſtendit mihi fluuium ꝓcedentē de ſede dei ⁊ agni. Nomenem̄ dei ẜm formalē nomīs impoſitionem.ſignat auctoritatis p̄ſidentiā. Dicit̉ em̄ grece ẜm Damaſ. libro. j. a theyn vel thetyn vl̓theathe ſeu theaſaſtay. quod ſonat videre.cōſiderare. circuire. circūfouere. Et hoc qͥdem ex hebraica veritate manifeſtiꝰ eſt Nāquādo debebat inſinuari inexcogitabilisſuperexcellētia auctoritatꝭ diuine eſſentie.que nihil eſt eoꝝ que ſunt. vt Dyoniſiꝰ dic̄.ſed ſuꝑexiſtēs ⁊ ſuperdea. Hoc nomē deusnequaqͣꝫ cōmunibꝰ litteris ſcribebat̉. ſꝫ exarabatur illis caracteribꝰ que nomen magnum dei tetragramaton efficiūt. vt docetOrigenes ſuꝑ libꝝ Numeroꝝ. c.xxij Qd̓nomen tāte auctoritatis. tanteqꝫ venerationis erat apud hebreos. ꝙ ipſum nomē ineffabile dicebatur. nō ꝙ ſenſibilibꝰ ꝟbis exprimi nō poſſet. ſed quia ſenſu ⁊ intellectucreature. ſignificatū eius diffiniri nō poterat. ẜm Bedā ſuper Exod̓. c. xxviij. Iſtiꝰſanctiſſimi nominis ſignificatū incomprehenſibile tria cōprehendit. in quibꝰ ſupexceſſiua dei dignitas omnē auctoritatē excedit .ſ.Primitatem inanteibilem.Uniuerſalitatē illimitabilem ſiue poteſtatem.Equitatem inobliquabilem.Si em̄ omnipotēs deus a cuiꝰ fonte manat fluuiꝰ ſcripturarū. non haberet pͥmitatem in eſſendo. ⁊ principalitatē in dominādo. inciperet vtiqꝫ tam eſſe qͣꝫ habere. Omne autē quod incipit. incipit per motū vel