Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CCCXXr
Einzelbild herunterladen
 

De decem preceptis

de aue ſine plumis: et de aue cum plumis. hn̄ti aui plumas facile ē volare.aui non habēti eſt difficile Similiterhoī puerſe voluntatis difficilia videntur mandata. ſed habēti charitatemſunt facilia Unde in deute. Mandatūqͦd ego precipio tibi hodie eſt ſuꝑ menec ꝓcul poſitū. nec ī celo ſitum. ſediuxta te et valde ſermo in ore tuo vtfacias. Secundo mandata debemꝰſeruare. qꝛ non cōtinent aliquid oneroſum. imo ſunt ſuauia. vnde in ecc̄o.Nihil melius qͣꝫ timor: et nihil dulciꝰqꝫ reſpicere in mandatis dei. p̄s. deſiderabilia ſuꝑ au. ⁊ la. p̄cio. ⁊cͣ. Gaudium ē iuſto ſeruare iuſticiam Sed palato īfecto cibꝰ dulcis videx̉ eē amarSimiliter hoī ꝑuerſe voluntatis mādata dei videntur difficilia. licet ſintſuauia. Tertio debemus ſeruare mādata dei. quia non cōtinēt aliquid iniquū. vnde apꝰ. Lex quidem ſancta etmandatū ſanctum iuſtum et bonum.Coniungamus iſta inſimul .ſ. ꝙ in illo qui precipit ē ſumma auctoritasqmagna potentia nos creat: mira ſapīanos regit. ⁊ munifica beīuolētia nosſaluat Itē videamus vtilitatē obſeruationis mandatoꝝ Quaꝝ primaeſt impetratio dīnorum chariſmatumſecunda ē reuelatio ſacraꝝ ſcripturarum: et tercia eſt aſſecutio celeſtiū premioꝝ. Item videamus trāſgreſſioīspericulum. qꝛ trāſgreſſores multa bona ꝑdunt. In ineffanda ꝑicula ruuntet eterna ſupplicia ꝓmerentur Itemvideamus quid eſt irreprehēſibilitasmandatoꝝ: qꝛ mandata non continētaliquid impoſſibile nec oneroſuꝫ. neciniquū Sed iſta conſideremus: nō ēaliquis qui non debeat ſeruare mādata Sed quod eſt magnum mandatū:et primum in lege. rn̄det dn̄s in Matheo. Diliges dn̄m deum tu. ex to. c.t. et ex to. a. t. et ex tota mē. t. Secūd̓

ſimile eſt huic. Diliges ꝓximum tuuꝫſicut teipſum Ex his vniuerſa lex pedet et ꝓph̓e. Augꝰ oſtendit ꝙ in iſtoverbo Mihi adherere deo bonum ēcontinetur totū hoc qd̓ d̓r Diliges ⁊cͣDebemus enim diligere deū: qꝛ hͦeſt iuſtū bonū ſanctū ſuaue et facile.vnde augꝰ Dn̄e quis mihi es. et egoquis tibi: vt iubeas me amare te: ⁊ ſinon amē te minaris mihi ingētes miſerias Decalogus ſacer qͥ datus eſt īmōte: on̄dit quō debemus cuſtodiremandata: volo vobis on̄dere ꝙ ſicutocto partes orōnis ſunt fundamentūoīm eorū que exprimi pn̄t ꝑ ſermonēin grammatica. et decem predicamētaſunt fundamentū oīm eorū que determinātur in dialectica Sic deceꝫ p̄cepta ſunt fundamentū et regule oīm leguꝫ et bonoꝝ que ſunt in moribꝰ: necvoluit dn̄s ꝙ ſine rōne data eſſent decem p̄cepta moyſi. Dicam modo iſtadecem in generali Nō habebis deosalienos Nō aſſumes nomē dei tui inuanum Nemento vt diem ſabbati ſcīfices. hono. pa. t. et ma. t. Nō occidesnon mechaberis: non furtū facies: nōfalſum teſtimonium dices: non concupiſces vxorem ꝓximi tui: non agnuꝫnec aliquā rē. vt magis clarius ſit hicquid dicā quō in eccī̓ dicit̉. lex oīs nōmandat niſi iuſticiam ſꝫ iuſticia ē ẜmquā hō habꝫ ordīari ad deū et ad ꝓximum Et ẜm hoc eſt duplex iuſticia. ſicut fuerunt due tabule date moyſi pͥaet ſecunda: in prima continentur ordinantia ad deū. in ſecūda continenturmandata ordinantia ad ꝓximum Deꝰeſt trinitas pr̄ filius et ſpūſſanctꝰ Patri attribuitur maieſtas. filio veritaset ſpūiſancto bonitas In prīa ē ſūmamaieſtas hūiliter adoranda. In filioeſt ſumma veritas fideliter aſſerendaIn ſpūſ. eſt ſumma boītas ſince̓ amāda Sed ſi iſta tria ex eterna ordīacōe

U ij