¶ De vij. gradibꝰ ꝯtemplatōis ¶ C Cxviij
tur de omnibꝰ: vt nequaqͣꝫ quiſqͣꝫ ibideꝫ locus ignorantie tenebris pateatvt fulgeat copia taꝫ glorioſi luminisExtaſis eſt deſerto exteriore homine ſui ip̄ius ſupra ſe voluptuoſa q̄dam eleuatio ad ſuper intellectualemdiuini amoris fontē mediātibus ſuiſum actiuis virtutibus pro viribusſe extendens. Uirtutes ſurſum actiuas voco humilitatem et puritatem.humilitate eteniꝫ fit exterioris hoīsdeſertio. puritate ꝟo interioris hominis ſurſum actio. quem quidē ad fortalem producēs radium: ibidem harrit ſanctas thearchici amoris et inolitas influitiones. Quarum gratia poſteriorum oblitus ad anteriora emprei et ſuperlucidiſſimi tabernaculi ſeextendit. Eſt enim extaſim faciensamor diuinus: non dimittens ſui ip̄orū amatores eſſe: ſed amandorum: vtteſtatur ſecretorum dei conſcius Donyſius. Igitur ſi in vera: et non inficta dei charitate ſumus et amore: inſancta extaſi ſumus: interiorem hominem ad anteriora extendente. exterioris vero ſicut poſterioris obliuiſci faciente. ¶ Speculatio eſt beatoruꝫet ſuperceleſtium: et ſoli deo ſcibilium diuitiarum intellectualis et affectualis pia inueſtigatio. Contemplātur autem hi duo: jſcilicet intellectuset affectus. ſed intellectus longe diſſimiliter ab affectu. Cum enim animꝰcontemplatiuus ſenſibus ſpiritualibus ſuſpenſis: ſyndereſim in ſpeculacterna extendit. apex intelligentie etprincipalis affectio pariter ferunturmutuo in diuina ſe promouentes etequaliter aſcendentes illa ſpeculādo:hec deſiderando. Precurrente auteꝫintelligentia nec ingredi queunte: vtpote per ſpeculuꝫ videns foris remanet. Affectio vero que neſcia eſt ſpe-
culi intrans vnitur: ſecundum illud.Qui adheret deo vnus ſpiritus eſt.Ingreſſoqꝫ intellectu: qui ante conatu ſuo ingredi non poterat: a ſupereſſentiali et ſuperintellectuali deificabonitate hilariter excipitur affectioipſa. Suſceptāqꝫ ſuper feruide ip̄amdeſiderantem et ſe ſurſum pro viribus impingentem. ipſam in ſe profundius trahens: tam intelligentie ſuꝑclarorum radiorum pulcrificans claritatem fontani ſplendoris: qͣꝫ affectioni thearchici et ſuperimmenſi ſaporis: ſuauiter ſanctum deſiderium nutriens: ſuauitatem ſuperlucidiſſimamelargitur. Poſtea illis ſic guſtantibꝰ:illa in magis deſiderantibus: magisſe ipſam diuina bonitas immittit etabundantius ſuperfulget. quoniammultum diligunt illam ſummam veritatem: hoc ſummum bonum. Felixnimis qui huius gradus colleꝫ attingit. hic plane angelificatus in preſenti: futuram iam inchoauit vitam. Exquibus fuerat qui dicebat. Nos autem reuelata facie gloriam dei ſpeculantes in eandem tranſformamur imaginem a claritate in claritatem: tanquā a domini ſpiritu. Ubi potiſſimediuinus iſte apoſtolus vtilitatem expreſſit contemplationis. Quid enimeſt reuelata facie gloriam domini ſpeculari: niſi remota omni impuritatefaciem noſtre intelligentie velante:gloriam dei id eſt tam ſuperignotamet ſimpliciſſimam et ſuperſplendentēeternitatis claritatem: qͣꝫ ſuper ineſfabilem et humanis mentibus non capificilem omnino ſuperceleſtium ſubſtantiarum ſupertranquilliſſimam pacem: pie: pure: deuoteqꝫ rimari;Quid vero eſt taliter ſpeculantesin eandem imaginem tranſformariniſi quia cauſa ſuperacͣtiue ſuauitatis