Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CCCXIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Libell ici Sonauenture

De

ſiue que cogitat̉ interiꝰ latet ip̄e deusEt hic eſt fructus omnium ſcientiaꝝvt in omnibꝰ edificet̉ fides: ꝯponant̉mores: hauriant̉ ꝯſolatiōes q̄ ſunt invnione ſponſi ⁊ ſponſe: que qͥdē fit ꝑcharitate: ⁊ ad quā terminat̉ tota intentio ſacre ſcripture. Et ꝑ ꝯſequēsoīs ꝯſolatio deſurſum deſcendēs. etſine q̄ oīs cognitio vana. ꝙ nūqͣꝫ ꝑucnitur ad filiū: niſi ꝑ ſpūmſcm̄: qͥ docetnos omnē veritatē: qui eſt benedictin ſecula ſceuloꝝ Amen Sequitur eiuſdēvenerabilis Bonauēture liber de tribus ternarijs peccatoꝝ infamibusRes ſunt ternarij pctōꝝinfames. In pͥmo ē peccatū originale: mortale: ⁊ veniale. ad que oīa alia pctāreducunt̉. In ſcd̓o eſt pctm̄ cordis:oris: ⁊ operis. Et his tribus modisoīa pctā ꝯmittūtur. In tertio eſt concupiſcentia carnis: ꝯcupiſcētia oculorū: ⁊ ſuꝑbia vite. Et ab his tribꝰ oīapctā orintur. Quātū aūt ad pͥmū nota: ꝙ illa tria poſſunt diſtingui ẜᵐ naturam corporalis infirmitatis. Eſt eīquedā infirmitas q̄ cū natura ꝓducitur: ſicut podagara. Eſt q̄dam ꝑ quātota vita deſtruit̉: ſicut febris ꝯtinuaEt eſt q̄dam ꝑ quā natura debilitat̉:ſicut febris diſcraſia: Scd̓m hūc medū iſta tria peccata diſtinguūtur: naꝫpeccatū originale eſt illud qd̓ cuꝫ natura traducitur. Et ideo dicitur adEph̓. ij. Gēs naſcimur filij ire. Peccatum mortale eſt illud ꝑ qd̓ qd̓ totavita ſpūalis deſtruit̉ vel conſumiturDe quo Ezech̓. xviij. Anima q̄ peccauerit ip̄a morietur. Peccatū veniale eſt illud ꝑ qd̓ natura debilitatur.Et iſta duo ſic differūt: nā peccatum

veniale eſt ī anima: ſicut pūctura pulicis in corpore que modicū ledit. Sedpeccatū mortale eſt in aīa: ſicut moriꝰſerpentis: qͥ veneno hoīem interficitUel aliter p̄t patere ſub tali exēplo.Peccatū mortale opponit̉ charitatiſed veniale opponitur feruori charitatis. Unde ſicut hō qn̄ ꝓijcit in ollaꝫferuentē modicū aque frigide: impedit feruorē: ſed non tollit caliditatemIta peccatū veniale impedit feruorēcharitatis: qꝛ ex hoc efficitur hō tepidus: ſed non tollit charitatem: qꝛ cōpatiunt̉ ſe adinuicem in eodem ſubiecto: ſed mortale deſtruit totū: Sicutſi hō ꝓijceret in ollaꝫ feruentē aqͣmfrigidā in maxima copia: et feruoremimpediret ⁊ caliditateꝫ extingueret:Sic ergo differūt mortale ⁊ venialeIrca originale nota ꝙ ab alijsi qͣttuor diſtīguit̉: qꝛ hꝫ vnitatēcōitatē: eqͣlitatē: ⁊ drn̄teꝫ qͣlitatē. primo vnitatē habet: quia eſt vnū ī omnibus: nam in vno homine eſt vnumnumero: in omnibus eſt vnū ꝓportione reſpctu ad vnū pͥncipium: Alia ātpeccata ſunt varia ⁊ diuerſa: Ꝙ aūtpeccatū originale ſit vnū patꝫ ex ip̄anatura cuꝫ qua traducitur: quia ſicuthumana natura eſt vna: ita infectionature eſt vna. Et hoc p̄t patere multis exemplis. Uidemus enim ꝙ arbor vniꝰ nature multa folia habet: ⁊tamen omnia folia eandem figurā habent. Et arbor vna multos fructusproducit qui ſimilem ſaporem habēt:Simile eſt in propoſito: quia ab vnohomine omnes homines ꝓducūtur.Et quia ipſe primus homo peccatuꝫoriginale ꝯmiſit: ideo ī oēs poſterostrāſmiſit: Ideo dicit̉ Roma..c.Sicut ꝑ vnū hominē peccatuꝫ intrauit in mundum. Secūdo habꝫ cōmunitatē: qd̓ de alijs non contingit: peccatū enī mortale non eſt in omnibus