¶ De reductione artiū ad the o. C ¶ Exij
ſpūaliū ẜꝫ ꝯformitatē ad ſēſꝰ corꝑalesEr hūc modū eſt reꝑire ī lumīeartis mechanice: cuiꝰ tota ītētioVerſat̉ circa artificialiū ꝓductiōeꝫ Inqͣ iſta tria poſſumꝰ intueri: ſcilꝫ verbigeneratiōeꝫ ⁊ incarnationē: viuendiordinē: ⁊ dei ⁊ aīe ꝯſiderationeꝫ. Ethoc ſi ꝯſideremꝰ ſcꝫ egreſſuꝫ: effectū.fructū. Uel fic. Artē oꝑandi: qͣlitatēeffecti artificij. ⁊ vtilitatē fructꝰ elicitiSi ꝯſideremꝰ egreſſum videbimꝰ ꝙeffectꝰ artificial̓ exit ab artifice mediāte ſimilitudine exiſtēte in mēte pequā artifex excogitat antequā ꝓducatet inde ꝓducit ſicut diſpoſuit Producit aūt artifex exteriꝰ opꝰ aſſil̓atū exēplari interiori eatenꝰ qͣ p̄t meliꝰ. Et ſitalē effectū poſſet ꝓduce̓ ꝙ ip̄m amare ⁊ cognoſceret: vtiqꝫ faceret. Et ſieffectꝰ ille cognoſceret ſuū opificē h̓eſſꝫ mediāte ſil̓itudine ẜᵐ quā ab artifice ꝓceſſit. Et ſi habēt obtenebratosoculos cognitōis vt nō poſſet ſupraſe eleuari nc̄e eſſꝫ ꝙ ad hoc vt ad cognitiōem ſui opificis duceret̉ a ſimilitudīe ꝑ quā ꝓductꝰ eſſꝫ effectꝰ opifexꝯdeſcenderet vſqꝫ ad illā naturā q̄ abeo poſſꝫ capi ⁊ cognoſci Per hūc modū intellige ꝙ a ſummo opifice nullacreatura ꝓceſſit: niſi ꝑ verbū eternūin qͦ oīa diſpōſuit ꝑ qd̓ ꝓduxit: nō ſolū craturas hn̄tes rōnē veſtigij. ſꝫ ec̄imaginis: vt eidē aſſimilari poſſintīcognitiōeꝫ ⁊ amorem. Et qm̄ ꝑ pctm̄rōnalis creaturā oculū ꝯtēplationisobnubilatū habuit: decentiſſimū fuitvt eternū ⁊ inuiſibile fieret viſibile:et aſſumēt carnē vt nos ad patreꝫ reduce̓t. Et hoc ē qd̓ dicit̉ Ioh̓. xiiij. c.Nemo venit ad patrē niſi ꝑ me. EtMath̓. ij. c. Patrē nemo nouit niſi filiꝰ: ⁊ cui voluerit filiꝰ reuelare. Et iōdicit̉ verbū caro factū. Cōſiderātesigit̉ illūinationē artis mechanice qͣntu ad oꝑis egreſſū intuemur ibi ꝟbū
generatū ⁊ incarnatū .i. diuinitatem ⁊humanitatē ⁊ totiꝰ fidei integritateꝫSi vero ꝯſideremꝰ effectum intuebimur viuēdi ordinē. Oīs em̄ artifex ītendit ꝓduce̓ opꝰ pulcrū: ⁊ vtile: ⁊ ſtabile. et tūc eſt chaꝝ ⁊ acceptabile opcū hꝫ iſtas tres ꝯditiōes. Iuxta hectria nc̄e eſt reperiri: ſcꝫ ſcire velle etimꝑmutabilit̓ oꝑari ſiue ꝑſeuerāter.Sciētia reddit opꝰ pulcꝝ: voluntasvtile: ꝑſeuerātia reddit ſtabile. pͥmuꝫeſt in rōnali. ſcd̓m in ꝯcupiſcibili. tertiū in iraſcibili. Si ꝯſideremꝰ fructūinueniemꝰ dei ⁊ aīe vnionē. Oīs em̄artifex qͥ aliqd̓ opꝰ facit: aut facit vt ꝑillud laudet̉: aut vt in illo delectetur.aut vt ꝑ illud aliqͥd oꝑet̉ vel lucret̉ẜm tria q̄ ſunt in appetibilibꝰ: ſcilꝫ bonū honeſtū: ꝯferēs: ⁊ delectabile. ꝓpt̓hec tria fecit deꝰ aīam rōnalē: vt ipſaeū laudaret et illi ſeruiret: et vt ip̄a īeo delectaret̉ ⁊ qͥeſceret. Et hoc eſt ꝑcharitatē in qͣ qͥ manet: in deo manetet deꝰ in eo: ita ꝙ ē ibi q̄dā mirabilisvnio: et ī vnione mirabilis delectatioQm̄ ẜm ꝙ ꝓuerbioꝝ capl̓o didelicie mee eē cū filijs hoīm. Ecce illuminatio artis mechanice via eſt adilluminationē ſacre ſcripture. ⁊ nihileſt in ea qd̓ nō p̄dicet verā ſapiētiamEt ideo ſacra ſcriptura frequent̉ talibus ſimilitudinibꝰ vtitur ſatis recteIuxta hūc etiā modū eſt reꝑire ī illuminatōe rōnalis ph̓ie. Cuiꝰ pͥncipalis intētio verſat̉ circa ſermonē: Inqͦ eſt tria ꝯſiderare: ẜm triplicē ip̄iusſermonis ꝯſideratōeꝫ: ſcꝫ reſpectu ꝓferentis: rōne ꝓlatōis: ⁊ reſpectu audientis. Si ſermonē ꝯſideremꝰ ad loquētē ſic videmꝰ: qm̄ oīs ſermo ſignificat mentis ꝯceptū: ⁊ ille ꝯceptꝰ interior eſt verbū mentis: ⁊ eiꝰ ꝓles q̄nota eſt ip̄i ꝯcipienti. Sꝫ ad hoc ꝙ fiat nota audienti induit formā vocis.et verbū intelligibile mediāte illo in-
T i