Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CCLXXIXr
Einzelbild herunterladen
 

de quatuor exercitus

Clxxix.

lium creaturaꝝ que ſunt veſtigiū creatoris tui. Tu vero ſpeculū beatiſſime trinitatis: ergo omnibꝰ dignior etexcellētior ꝯꝓbaris. Et paſce hedostuos iuxta tabernacula paſtoris. id ēcōuerte cogitatiōes tuas ad chorosangeloꝝ quibꝰ quodāmō ſimilis es īnatura ⁊ ꝯciuis eris in gloriaQualiter anima eſt deformata perculpam AnimaAm ſatis ſilui: diu tacui: iā nūc cū ve̓cundia ⁊ rubore cōpellor confiteri ⁊dicere: ꝙ hanc dignitatē modicuꝫ aduerti. Amorē meū heu ego infelix etmiſera nimis indigne proſtitui: factorē meū nō ꝓ his omnibꝰ glorificaui:deū meū ꝓpter dona ſua nō benedixi:et nō adoraui eū toto tꝑe vite mee: nimis indigne irreuerent̉ vane ⁊ negligenter vixi. Et vt verū fatear ẜmBernardū. Quāto ꝑfectiꝰ dignitatēmeā aſpicio: tāto magis vitā degenerē me duxiſſe ꝯfundor ⁊ erubeſco. Tmeo etenī ꝙ tanto grauior ſit culpa.quanto dignior ⁊ nobilior ſit natura:Formido ꝙ tāto grauior ſit offenſa:qͣnto maior eſt illius qͥ offendit̉ excellentia. Pertimeſco ꝙ tanto peior eſtiniuria: quāto maiora fuerūt illiꝰ cuiiniuriā irrogaui beneficia. Heu heudomine deꝰ meus ex dignitate ſubſtātie iam perpendo vilitatē malicie: exſpecioſitate nature cognoſco deformitatē culpe: ex recordatōe bn̄ficioꝝ acceptoꝝ ītelligo īgratitudinē fc̄oꝝ meorū. Ue mihi miſere: iā video iam cognoſco ꝙ quicqͥd a ſummo datore accepi ad vſum vite: miſerabiliter inflexi ad abuſuꝫ prauitatis ⁊ culpe. Trāquillitatē humane pacis ad vſum cōuerti vane ſecuritatis. Peregrinationē terre pro inhabitatiōe dilexi: patrie ſalutē ⁊ pulcritudinem corporisredegi in ſeruitutē voluptatis Uber

tatis abundantiā non ad neceſſitatemcorporis: ſed ad ſuꝑfluitateꝫ expendimiſere cupiditatis: tꝑa ſerena ⁊ blandimenta aeris ad amorē mihi ſeruirecoegi terrene delectationis. Timeoheu ⁊ valde ꝑtimeſco vt ſimul me ferire puniendo debeant: que vitijs meis male ſubacta ſeruiebant. HōO anima aliqualiter iaꝫ perpendo: ꝙbona eſt tua cognitio. Ex verbis cm̄tuis ſentio: ꝙ nō fuit fruſtra mea ammonitio. Uidetur mihi ꝙ lumine diuino ſis aliqualiter illuſtrata: ⁊ tactuveri luminis mota. Quia ẜm Gregorium in moralibus. Unuſquiſqꝫ dumtactu veri luminis illuſtratur: ſibijp̄ioſtenditur. Ut vnde cognoſcit quideſt iuſticia: inde erudiatur quid ē culpa Unde ſancti viri quo altius apuddeum virtutum dignitate proficiunteo ſubtilius indignos ſe eſſe deprehēdunt. quia dum proximi luci fuerint:quicquid eis in ſeipſis latebat inueniunt. Hec Gregorius. Igitur animaſi luce veritatis tacͣta dignitatem tuam quam hactenus non attendiſti cognoſcis. Si culpam qua creatoreꝫ tuum offendiſti intelligis. et vidiſti qͣꝫgratioſe formata ſis per naturam Uide nunc qͣꝫ vitioſe deformata ſis perculpam Anſelmus. Reduc animaerumnoſa ⁊ miſera ad memoriā enorme delictum. et perduc in celum vſqꝫrugitum ⁊ lamentum. Cogita animaperfida dei: adultera chriſti: quid feceris; De reliquiſti in celo caſtum amatorem tuuꝫ: contempſiſti factorem tuum: repudiaſti ſponſum tuum: turbaſti deum tuum: irreuerenter tractaſtiangelum cuſtodem ſanctum tuum.Eras templum dei: ſponſa chriſti: ſacrariuꝫ ſpirituſſancti. Que eſt iſta ſb̓ita conuerſio et repentina mutatio:de dei virgine facta eſt corruptio ſathane de ſponſa chriſti ſcortuꝫ execra