Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus ſcī Bonauenture

tatio? Quid facit in domo dei ꝑfiduꝫpectꝰ; Quid qͥ chriſto omnino nō credit: appellatur ⁊ dicit̉ chriſtianꝰ? Phariſei tibi magis ꝯgruit nomen Namcuꝫ in euāgelio de elemoſynis diſputaret: ⁊ vt nobis amicos de terrenislucris ꝓuida oꝑatione faceremꝰ: quinos poſtmodū in eterna tabernaculaſuſciperēt: fideliter ⁊ ſalubrit̓ p̄moneret. Addit poſt hec ſcriptura dicens.audiebant hec oīa phariſei qͥ erāt auari ⁊ deridebāt. quales nūc ſunt ī ecc̄aquorum quoſdā vident: qͦruꝫ precluſe aures ⁊ corda cecata nullū de ſpūalibus ac ſalutaribus monitis lumēadmittūt: de qͥbus mirari nō debꝫ ꝙcontemnāt in talibus ſeruos: qn̄ a talibus ipſum dominū videamꝰ eſſe cōtēptum. Ex hoc apparet euidenter: qoīa omnibus abrenūciare vniuerſalit̓pro chr̄o culpandū nō eſt: ſed potiuslaudādū tāqͣꝫ culmen euāgelice perfectionis. Un̄ rōnes exempla ⁊ aucͣtoritates ꝯcedende ſunt ad iſtā partemad quā ſufficientiſſime aſtruendā vnaſola aucͣtoritas expreſſa ex ore chriſticonſulētis dimittere omnia eſſꝫ ſufficientiſſima: etiāſi multa gloſarū expoſitarū ⁊ ſanctoꝝ dicta viderent̉ eē cōtraria. Ait eī augꝰ. ad paulinā de vidēdo deo ſic. attende que credis ⁊ in eisipſis qͥbꝰ non viſis accōmodas fidē:ipſa teſtiū pondera diſcernenda ſunt.Nec enī mihi ſic credis quēadmodūAmbroſio: aut ſi ambobus nobis eq̄lance putas eē credendum. nunqͥd vl̓lo mō euāgelio comparabis; An ſcriptura noſtra ſcriptis canonicis coeqͣbis; Profecto ſi recte in iudicādo ſapis: longe nos infra vides ab illa auctoritate diſtare: ⁊ me quidē longiusSed vtriqꝫ noſtrum quātūlꝫ credasvtrūqꝫ illi excellētie nequaqͣꝫ ꝯparasIgit̉ qm̄ diuina auctoritas ſic expͣreſſe dicit omnia dimittenda ei qͥ ad

perfectionē ꝯſcendere cupit euāgelicam: manifeſtū eſt ꝙ veruꝫ certitudinaliter debꝫ teneri ꝙ ei nō poſſit ſine periculo fidei obuiari Ad illudvē̓o qd̓ pͥmo obijcit̉ in ꝯtrariū qd̓ ꝑetrahit ad peccatuꝫ ⁊ de egeſtate q̄ facit periurare. Dicendū ꝙ duplex ē inopīa. Quedā volūtaria: et quedā īuoluntaria Inopia inuolūtaria inducitdefectū mentis: et pronitatem ⁊ occaſionē inducit ad peccanduꝫ. Inopiaaūt ſeu pauꝑtas voluntaria hec habꝫadiūctā ſufficiētiā Iuxta illud ij. coꝝvi. tanqͣꝫ nihil habentes ⁊c̄. et hec diſponit ad iuſtitiā perfectā: qꝛ mentemfacit ad omne bonū idoneaꝫ. ſic̄ econtra: radix omniuꝫ maloꝝ eſt auaricia.et eſt qd̓ dicit Chry. xlvij. ome. ſuperMath̓. Si volueris videre amantisaurū aīam: quēadmodū veſtimentuꝫa decem milibꝰ corroſum vermibꝰ. etnihil habens ſanum: ita inuenies ꝑforatam eam vndiqꝫ a ſolicitudinibꝰ eta peccatis putrefactam ⁊ erugine plenā Sed non aīa inopis volūtarij talis eſt: ſed fulget quidē velut aurumſplēdet aūt velut margarita: floreſcitaūt velut roſa Nō eſt illic tinea. nōeſt illic fur: nō eſt illic ſolicitudo vitehuiꝰ negotioꝝ: ſꝫ ſicut angelꝰ ita conuerſatur. Nō ſubiacꝫ demonibꝰ: nonaſſiſtit regi: ſed aſſiſtit deo: ⁊ nō militat cū hominibꝰ: ſꝫ cū angelis. non habet theſaurū terrā: ſꝫ celū. non īdigetſeruis. magis aūt habꝫ ſeruos: poſſeſiones ⁊ cogitatiōes: q̄ rebꝰ dn̄anturQuid igit̉ pauꝑe hoc meliꝰ eſt vnqͣmPauimē̄tū deniqꝫ habꝫ celū. ſi autēpauimētū tale ē: excogita tectuꝫ. Sꝫnō habꝫ equos ⁊ currū. Quid aūt eiopꝰ eſt: qui ſuꝑ nube vehi debꝫ ⁊ eſſecū xp̄o: Ex his apparet ꝙ in voluntaria pauꝑtate magna ē ſufficiētia: magna eſt nobilitas q̄ facit trāſcenderecuncta terrena Uel poteſt dici alit̓