Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus ſcī Bonauenture

fectionē euāgelicā. ergo ⁊c̄ ItemEcc̄i vij. Utilior eſt ſapiētia cū diuitijs Glo. qͣꝫ ſola Sꝫ diuitie nō faciūthoīem ꝑfectū: ergo minꝰ pauꝑtas ⁊ īdigentia Itē ꝓuer. xxx. Diuitias ⁊mendicitatē ne dederis mihi. Et pꝰ.Ne egeſtate ꝯpulſus ꝑiurē nomē d̓imei Sꝫ nihil facit ad ꝑfectiōeꝫ euangelicā: qd̓ ſapiēs ſapiēt̓ recuſat: ergo⁊c̄ Itē Luc. vi. Perfectꝰ oīs eritſi ſit ſicut magr̄ eiꝰ. Sꝫ xp̄s loculoshabuit. ſicut pꝫ Io. xij. dr̄ ꝙ iudas loculos ferebat: ergo ꝓprietatē nolle īcōi hr̄e nō videt̉ eē ꝑfectio: ſꝫ potiusſuꝑſtitio: in qͣ diſcipulꝰ videt̉ ſe vellep̄ferre magr̄o Si dicas ꝙ loculosnō habuit. Cōtra augꝰ. dicit ⁊ habet̉xij: q. i. Habebat dn̄s loculos a fidelꝰbꝰ oblata ꝯſeruās ⁊ ſuoꝝ nc̄itatibꝰ ⁊alijs indigētibꝰ tribuebat Itē ſuꝑillud. i. Thim̄. vi. hn̄tes alimenta ⁊cͣ:Glo. etſi nihil intulcrimꝰ ī hūc mūdūnō tn̄ ꝓrſus abijciēda ſūt hec tꝑalia:ergo qͥ totū abijcit male facit Iteꝫij. Coꝝ. viij. Sꝫ voluntas ꝓmpta eſtẜm id qd̓ hꝫ. glo. Nc̄aria retineat nōvltra vires dādo: ergo male facit quiſic diſpenſat ꝙ nihil ſibi ꝓrſus reſeruat Itē qͥ tentat deū peccat mortalit̓: ſed qͥ hꝫ humanū refugiū ⁊ illop̄termiſſo q̄rit diuinū: tētat deū. hocaūt facit qͥ hꝫ vnde ſuſtentet̉. ⁊ illo dimiſſo expectat diuinitꝰ ſuſtentari: gͦtalis facit ꝯtra euāgeliū Itē virtcirca mediū ꝯſiſtit: ſꝫ oīo oīa dimittē:eſt ad extremū d̓clinare. ergo hoc magis eſt vitij qͣꝫ virtutis ſeu ꝑfectiōiseuāgelice Itē: ſicut oīa tene̓ ſꝑ eſtauaricia. ſic oīa dare ſꝑ eſt prodigalitas: ſed oīa tenē ſꝑ eſt vitiū. ergo ſil̓it̓et oīa dare Item Qui ſb̓trahit alijnc̄aria peccat mortalit̓. ſꝫ tātū tenet̉qͥs ſibi prouide ſicut alij. ergo qͥ oīadimittit: ⁊ nihil ſibi reſeruat peccatmortalit̓: qꝛ facit ꝯtra ꝑfectioneꝫ euā

gelicā Itē qͥ exponit ſe periculo ēt̓fectōis peccat mortalit̓: ergo ſimilit̓ij exponit ſe periculo famīs: ſꝫ talis ēqͥ oīa dimittit. ⁊ nihil ſibi reſeruat gͦ⁊c̄ Itē nullꝰ debꝫ reijcē oīo qd̓ qͦtidie petit a deo. ſꝫ oī dic petimꝰ ī or̄one dn̄ica: panē nr̄ꝫ qͦtidionū: ergo male facit qͥ deſerit totū Rn̄ſio dd̓ ꝙabrenūciare oībꝰ tā ī pͥuato qͣꝫ in cōieſt chr̄iane ꝑfectōnis: nō ſolū ſufficiētis: ſed etiā abūdātis: tāqͣꝫ ꝑfectiōiscū āgelice ꝯſiliū pͥncipale: ⁊ pͥncipiumfūdamē tale: ⁊ fudamētū ſublime. primū ſuadet natura. ſcd̓m ſcriptura. tertiū gr̄a Primū inqͣm ē ꝯſiliū pͥncipale: qꝛ viā p̄bet ad alia. Nā abudāspauꝑtas diſponit ad carnis mortificatōeꝫ ⁊ ad volūtatis ꝓprie ꝑfectamabnegatōeꝫ: cū nihil ſibi d̓tineat: necdomū: nec tocū: nec aliquaꝫ rem. Td̓ip̄aꝫ aūt ſpē̄alit̓ viā facit ipſa naturaſiue inſtituta: ſiue lapſa. Nā hō nūdꝰformatꝰ eſt: et ſi in ſtatu illo ſtetiſſꝫ: nihil ſibi prorſus appropriaſſꝫ. hō verolapſus nudꝰ naſcit̉: nudus morit̉. Etideo hec rectiſſima via c: vt ab extremis nō declinās: qͣntū p̄t natura patipauꝑ ⁊ nudus incedat: et hoc ē qd̓ dr̄pͥ. thi. vi. Nihil intulimꝰ ī hūc mūdūhaud du. qꝛ nec au. et ex hͦ ꝯcludit habentes alimenta ⁊ qͥbꝰ te. ⁊cͣ. hoc autēnihil artiꝰ vel pauꝑius qͣꝫ ſimplex victu ⁊ oꝑimento ec̄ ꝯtentū qd̓ ex nature documento ꝑſuadet aplūs tāqͣꝫ bonū ⁊ ꝑfectū Eſt etiā pͥncipiuꝫ fūdamentale Lex enī vetꝰ differt a noua īhͦ ꝙ illa timorē: hec amorē: illa tꝑaliaꝓmittit: hec tꝑalia ꝯtemne̓ docet. Siigitur fundamētuꝫ perfectiōis ciuitatis dei pͥncipalit̓ ꝯſiſtit in charitate: ⁊illa potiſſime ē perfecta: qn̄ oīs excludit̉ cupiditas: qꝛ venenū charitatis ēcupiditas: Hanc aūt cupiditatē omnino foras mittit: qͥ oīa oīo ⁊ re ⁊ volūtate relinquit. ſicut radix omnium