¶ De paupertate chriſti

ferūt vn̄ paulo ante dixit: ꝙ ille holocauſtū offert qͥ ea q̄ poſſidet̉ apud ſemet ip̄m decreuit indigētibꝰ cunctatribue̓ nihil ſibi reſeruare vitā ſoli ſuperne gubernatiōi ꝯmittē Sꝫ hͦ potiſſime facit qͥ ſic diſtribuit ꝙ nihil ſibi reſeruat: nec in cōi: nec in ſpēali: gͦ⁊c̄ ¶ Itē ioh̓: chry. ī li. ꝙ nemo ledit̉niſi a ſe ipſo Quid apl̓os penuria rerū corꝑaliū leſit? None in fame ⁊ ſitiet nuditate degebāt: ⁊ ꝓ his clari magis ⁊ magnifici habebāt̉: atꝫ īgenteꝫꝑ hoc fiduciā q̄ſierūt apud deū; ergopauꝑtas illa laudabilior i qͣ maior eſtpenuria reꝝ ¶ Itē Ber. ad hēricumſenon̄. archiep̄m Felix qͥ nihil ſibi retētat ex oībꝰ: nō hꝫ foueā vt vulpes:nō tāqͣꝫ volucres nidū: nō loculos qͦmō iudas: nō domos: ſicut nec marialocū ī diuerſorio. imitatꝰ ꝓfecto illuꝫqͥ nō hēbat vbi īclinaret caput Sꝫ qͥoīa ꝓrſus dimittit: nihil ſibi oīo necī cōi nec in ſpēali retinēdo: hoc potiſſime facit: ergo ⁊cͣ ¶ Iteꝫ ꝓſꝑ laudatpaulinū ⁊ hilariū de hͦ ꝙ facultatesſuas oēs pauꝑibꝰ erogauerūt: licꝫ rōne ep̄alis officij eccīaſtica bona poſtmodū diſpenſauerūt. ſicut hr̄. xij. q. aExpedit vbi ait ſic. Deniqꝫ ſanctuspaulinꝰ īgētia p̄dia q̄ fuerunt ſua pauperibꝰ erogauit: ⁊ īfra Quid ſcūs hilariꝰ; Nōne ⁊ ipſe oīa ſua aut pauꝑibꝰ reliqͥt: aut vēdita oīa pauꝑibꝰ erogauit. Laudant̉ hi ⁊ laudabiles ſt̓: qꝛoīa ſua ꝓpt̓ deū ꝯtēpſerūt. Sꝫ hͦ potiſſime faciūt qͥ nec ī cōi nec ī ſpēali ſibi aliqͥd retinēt: ergo tales maxīe accedūt ad culmē ꝑfectōis euāgeliceIte hoc ipſū oſtēdit̉ rōne Duplexē ciuitas .ſ. dei ⁊ diaboli. Hierlm̄ ⁊ babylon q̄ oppoſitiōeꝫ hn̄t ⁊ ī ſe ipſis ⁊in ſuis fūdamētis. ſꝫ fūdamētū ciuitatis babylōis vt dicit Augꝰ. ē cupiditas. ergo qͣnto magis qͥs recedit a cupiditate: tāto magis eſt de diaboli ci-

uitate. Sed pauꝑtas in qͣ qͥs ī cōi etin ſpēali ꝓrſus oībꝰ abrenūciat tā effectu qͣꝫ affectu: ipſa ē q̄ maxīe elōgatab auaricia. ergo ⁊c̄ ¶ Itē diuitie ſūtincētiuū cupiditatis: qꝛ difficile ē hr̄eet nō amare. ſꝫ qͣnto qͥs magis ſe elōgat ab īcentiuo pctī: tāto ꝑfectiꝰ agithoc aūt facit qͥ ī cōi ⁊ ī ſpēali oībꝰ abrenūciat: ergo ⁊cͣ ¶ Itē triplex ē ꝯſilium: paupertatis: obīe: ⁊ caſtitatis. ſꝫqͣnto qͥs generaliꝰ obedit ⁊ vniuerſalius: tāto ꝑfectiꝰ agit Similit̓ ⁊ de cōſilio caſtitatis: ergo pari rōne veꝝ eritet de ꝯſilio pauꝑtatis ¶ Itē ſi dicasꝙ nō ē ſimile: qꝛ diuitie ſūt d̓ nc̄itatevite: hoc nihil ē cū multi qͥ nihil ꝓrſꝰhn̄t ꝓprietatis viuē poſſunt ¶ Itemperfectior ē pauꝑtas quā ꝑfectio ꝯcomitat̉ obīa. Sꝫ qͥ hn̄t ꝓpriū in cōi abillo ꝑ obīam nō pn̄t excludi: niſi rōepctī. Qui āt nihil ꝓrſus habēt: obedire tenent̉ vbiqꝫ t̓raꝝ. Si ergo ꝑfectōeuāgelica maxīe ꝯſiſtit ī perfectioneobīe vlr̄ oībꝰ abrenūciare nihil ꝓrſreſeruādo: ad culmē facit perfectōiseuāgelice ¶ Itē Cōtēptꝰ pn̄tis ſeculi ē laudabilis: hec eſt per ſe vera. gͦmaior ꝯtēptꝰ magis laudabilis: ⁊ maximꝰ ꝯtēptꝰ maxime laudabilis Sedmaxīe ꝯtenit pn̄s ſeculū qͥ abrenunciat ī cōi ⁊ in ſpēali: ergo talis ꝑfectiſſime agit ¶ Itē pauꝑtas alta ē laudabilis: hec ē per ſe vera: ergo altior laudabilior: ⁊ altiſſima laudabiliſſima. ſꝫhmōi ē q̄ nec ī cōi: nec ī ꝓprio aliquāꝓprietatē ſibi reſeruat. ergo ⁊cͣ ¶ Itētāto via rectior: qͣnto eiꝰ mediū ꝯformiꝰ ē extremis: ſed ſūma pauꝑtas eſttam in principio vite qͣꝫ in t̓mino: ergo ſi ī medio oīa abdicent̉ via rectiſſima ꝓcedit̉ Sꝫ qͣnto via rectior: tātoꝑfectior ē: ergo via ⁊ vita pauprimaē ꝑfectiſſima ¶ Sed ꝯtra eccī: xxvij:ꝓpter inopiā multi deliq̄runt. ſꝫ nihilqd̓ eſt ducens ad culpā: ſpectat ad ꝑ

Ff ij