¶ Liber quartus pharetre
ciā ſuā factis repellit ¶ Hie̓o. in epi.pͥus faciamꝰ ⁊ poſt doceamꝰ ne doctrine aucͣtoritas caſſis ſermonibꝰ deſtruat̄ ¶ Augꝰ. de ꝯfeſſ. ſurgūt indocti etrapiūt celū ⁊ nos cū doctrinis nr̄isſine corde: ecce vbi volūtamur in carne ⁊ ſanguine ¶ Ber. in ſer. eſt tm̄ lucere vanū: tm̄ ardē paꝝ: ardē ⁊ luce̓ ꝑfectū. ¶ De exēplo ¶ Cap xlvi.ARego: in moꝝ. multi ī tenebrisP vite pn̄tis dū ſuꝑiora de ſe exēpla exhibēt aſtroꝝ more nobis deſuꝑlucent Idē qͥ pleniſſime ītelligere appetit qͣlis eſt: tales nimirū debet ꝯſpicere qͣlis nō ē vt ex bonoꝝ forma metiat̉ qͣntū ipſe deſerto bono deformiseſt Idē qͥ vitā p̄cedētiū patꝝ ꝯſpicitqͥd ī ſe gemē debeat ſubtiliꝰ agnoſcatIdē ſepe cū nos. sͣ. de verecūdia. Id̓in dia. nūqͣꝫ pctōres ad lamentū pnīeredirent: ſi nulla eēt bonoꝝ exēpla:q̄ eoꝝ mētē traherēt Idē in ome. debono oꝑe ꝓximis p̄beamꝰ exēpluꝫ: ⁊tn̄ ꝑ intētionē qͣ deo ſoli place̓ q̄rimꝰſꝑ optemꝰ ſecretū. Idē ad amorē dei⁊ ꝓximi plerūqꝫ corda audientiū plꝰexēpla qͣꝫ verba excitāt Idē. qͥ ſcō vtro. sͣ. de ſocietate bo. ¶ Iſi. de ſū. boꝓpterea virtutes ſcōꝝ ad exēplū nr̄mdeꝰ ꝓpoſuit vt qͣnto de imitatiōe eorū ꝯferri pn̄t nobis iuſticie p̄mia: tanto de ꝑſeuerantia mali: ſicut grauioratormēta. Idē reprobi nō attēdūt documenta btōꝝ q̄ imitent̉ ad meliꝰ: ſedꝓponūt ſibi exēpla prauoꝝ q̄ ad ſuorū moꝝ ꝑuerſitatē imitant̉ in peiꝰAmb̓. ſuꝑ lu. vniꝰ exēplo plurimi corrigunt̉. Idē de pr̄iarch̓. ſcōꝝ vita ceteris norma viuēdi ē Idē de off. ſitnobis vita maioꝝ diſcipline ſpeculūnō calliditatio ꝯmētariū Ber. ī epi.ſermo viuꝰ ⁊ efficax exēplū ē oꝑis facile faciēs ſuadibile qd̓ dicit̉ du monſtrat̉ factibile qd̓ ſuadet̉. Idē in ſernll̓m ꝯſiliū meliꝰ arbitrorqͣꝫ ſi exēplo
tuo frēm docē ſtudeas q̄ oꝑteat q̄ n̄oporteat fieri ꝓuocās eū ad meliora⁊ ꝯſulēs ei nō verbo neqꝫ linguā ſedoꝑe ⁊ veritate Sene. in ep̄i. inſtruenda ē vita exēplis illuſtribꝰDe fama ¶ Ca. xlvijRego: in regi. Quicqͥd grauare¶ P p̄t aut opīonē tuā: aut aīam oīorefugias ⁊ te ꝯmittē illud nulliꝰ ſuaſioni ꝯſentias Idē eiꝰ quē vidē me nōlicꝫ bona me paſcit opinio. Id̓ ī morfamā a bono oꝑe vires accipit ⁊ fauoris gratiā qͣſi claritatis lumē aſpergit Idē dū de aliena vita lux qͣſi illiꝰopīonē clara on̄dit̉ hinc qͣi ꝑgēti ī itinere exēpli lumē p̄bet̉. Ide̓ nō nūqͣꝫetiā ſcī viri de bona ſua opinione gaudent cuꝫ ꝑ hanc ad meliorā ꝓfice̓ audiētes pēſant Id̓ laus ſua iuſtos cruciat: iniqͦs exaltat: ſꝫ iuſtos dū cruciat̉purgat: iniqͦs duꝫ letificat reprobosmōſtrat Id̓ virtutes ꝓficiētiū in notitia ceteroruꝫ hoīm qͣſi ſuauitate fragrāt odoꝝ Idē ſicut ex aliena opinion ꝓficimꝰ ſic plerūqꝫ ſi laudibꝰ famenr̄e intēdimus a ꝟtute vacuamurAug. de mo. ⁊ vi. cle. qͥ nos amāt: qͣrūt qͥd laudēt ī nobis: qͥ aūt nos odiunt: detrahūt nobis. Nos aūt in medio ꝯſtituti adiuuāte dn̄o deo nr̄o etvitā nr̄am ⁊ famā ſic cuſtodire dēmꝰvt n̄ erubeſcāt corā detractoribꝰ laudatores Idē de vidui. ī oībꝰ ſpūalibꝰdelitijs qͥbꝰ fruunt̉ īnupte ſcā earuꝫꝯuerſatio cauta etiā dꝫ eē ne forte cūmala vita nō ſit ꝑ laſciuiā. mala ſit fama ꝑ negligētiā Idē nobis ē nc̄ariavita nr̄a: alijs fama nr̄a ⁊ vtiqꝫ qd̓ aliis mīſtramꝰ miſericordit̉ ad ſalutē adnr̄am qͦꝫ redūdat vtilitatē Id̓ multomiſericordiꝰ. sͣ. de doct. bo. ¶ Hie̓o. īepi. multū ī vtrāqꝫ ꝑtē crebro famamētit̉ ⁊ tā de bonis mala qͣꝫ de malisbona falſoꝝ ore ꝯcelebrat Idē caueto oēs ſuſpitiones ⁊ quicquid proba