Liber quartus pharetre

qui qͥdē qͣttuor affectꝰ aīe omniū ſuntvitioꝝ atꝫ virtutū: qͣſi quedā pͥncipiaet cōis materia ¶ Bern̄. ſuꝑ can. hn̄tvoces ſuas affectꝰ ꝑ qͣs ſe etiā cū volunt ꝓdunt. timor verbi cā meticuloſas. dolor gemebundas Idē̓ in ſerm̄.loq̄ns de illo verbo ioclis ij. ꝯuertimini ad me in toto corde veſtro. ꝯuertat̉ amor tuꝰ vt oīo nihil diligas niſideū: aut certe ꝓpter ip̄m: ꝯuertat̉ etiāad ip̄m timor tuus: qꝛ ꝑuerſus ē tīoromnis quo metuis aliqͥd preter eumaut nō ꝓpter eum: ſic ⁊ gaudium tuūet triſtitia e q̄ ꝯuertant̉ ad ipſuꝫ. hocaūt ita fiet ſi nō niſi ẜm cum doleas:aut leteris. Quid enī ꝑuerſuꝫ magisqͣꝫ letari cū male feceris: ⁊ in rebꝰ peſſimis exultare. ſꝫ et ea quoqꝫ que ẜmſeculū eſt: triſtitia mortē oꝑaturDe timore ¶ Cap xliRego. in moꝝ. Iuſto timendūGIno eſt: ne deriſor cū corripit̉ cōtumelias inferat: ſꝫ ne tractꝰ ad odiūpeior fiat. Idē creator noſter qͥ vbiqꝫ totꝰ eſt et cernens cūcta non cernitur: tāto magis metuendus eſt: qͣntoinuiſibilis ꝑmanēs de noſtris actibꝰqn̄ ⁊ qͥd decernat ignorat̉. Idē tātode ſe vnuſqͥſqꝫ ſolicitus metuat qͣntoignorat qd̓ reſtat ¶ Aug. ī li. de pnīaTimeat aīa iā corrupta docta experimento qd̓ ignorat virgo Idē de piu.adult̓. Si a ꝯiugali vinculo īmunisminus appetit̉ vita ſanctoꝝ exhortat̉pena mechoꝝ ⁊ timore ſaltē freneturꝯtinentia. Idē in ep̄i. Qui gehennasmetuit non peccare metuit ſed ardē.ille aūt peccare metuit qͥ peccatū ip̄mſicut gehēnā odit. Idc̓ in rel̓a. Deovir ſanctus timeat diſplicere: ne velitfemine male placere: illū cogitet omnia videre: ne velit feminis male viri ¶ Iſi. in ſyno. Cimor expellit peccatu: timor repͥmit vitium: timor cautū facit hominē atqꝫ ſolicitū. vbi tīor

nō eſt: ibi diſſolutio vite eſt. vbi tiornon eſt: ibi deſperatio eſt. Idē de ſū.bo. ſepe que apud hominū iudiciumbona patēt: apud examen diligētiſſimi ⁊ acutiſſimi iudicis reproba detegunt̉ Ideoqꝫ omnis ſanctus vereturne forte bonū qd̓ agit ꝓ alia aī intētion ī oculis dei reprobū ſit ¶ Hiēo.in ep̄i. vbi timor ⁊ tremor eſt: non ibivocis elatio eſt: ſed aī flebilis lachrymoſa deiectio Idē. Qn̄ iratꝰ fuero etaliqͥd mali cogitauero ⁊ me nocturnūphantaſma deluſerit baſilicas martyrū intrare nō audeo: ita aīo ⁊ corꝑeꝯtremiſco. Idē in oꝝ. ſuꝑ ioel. Nūqͣtuta ē humana fragilitas: ſꝫ qͣnto virtutibꝰ creſcimꝰ: tāto magis time̓ debemus: ne de ſublimibꝰ corruamus.Ber. ſuꝑ can. Beatꝰ homo qͥ ſꝑ pauidus eſt. time ergo cū arriſerit gr̄a: time cum abierit: time cū denuo reuertet̉. et hoc eſt ſꝑ pauidum eē. Ideꝫ inveritate didici. sͣ. li. ij. de gr̄a. Ideꝫ inſer. Primus timor eſt ne cruciemura gehēna. Secūdus ne excluſi a viſtion dei pͥuemur tā īeſtimabili gloriaTertiꝰ replet aīaꝫ oī ſolicitudine: neforte deſerat̉ a gratia. Idē ſicut ſecuritas vel deſidia cā ⁊ mater eſt omnium delictoꝝ: ſic timor dn̄i radix ⁊ cuſtos omniū bonoꝝ Idē. heu me. sͣ. li.ij. de tentatione.¶ De dolore ¶ Ca xlij.Rego. in regi. Quāto cordi noSſtro letitiā ecce ordo iuculpabiliter cuſtoditꝰ infundit: tāto reſciſſustediū doloris imponit. Idem. credatmihi charitas tua: quia valde ꝯtriſtatus ſum de triſtitia tua: ac ſi in te iniuriā ip̄e ꝑtuliſſem. Idem in moꝝ. Inamaritudine aīe ſunt om̄es electi: ꝙvel punire flendo nō deſinūt q̄ delic̄rūt vel graui ſe merore afficiūt: qꝛ lōge huc a facie ꝯditoris ꝓiecti adhucin eterne patrie gaudijs nō ſūt. Idē