de gratioſis
¶ Cix
tiget: pigros exacuat. deſides hortatu ſuccendat: refugiētibꝰ ſuadeat aſperis blādiat̉: deſperatos ꝯſolet̉: vt qꝛdoctores dicimur viā ſalutis gradiētibꝰ oſtendamꝰ. Ide in dia. ſi inuiſibilia penſamꝰ nimirū ꝯſtat. qꝛ maiꝰ ē miraculū p̄dicatiōis verbo atqꝫ oronisſolatio pctōrem ꝯuertꝰ qͣꝫ carne mortuū ſuſcitare ¶ Augꝰ. de ꝯſenſu euangeliſtaꝝ. Ex euāgelicoꝝ vniuerſa varietate verboꝝ: rerū aūt ſnīarū qꝫ cōcordia ſatis apparet ſalubrit̓ nos doceri: nihil querendū in verbis niſi loq̄ntiū volūtatē cui demōſtrāde inuigilare dehēt oēs veridici narratorescū de hoīe vel de angelo vel de deoaliqͥd narrāt. Ideꝫ de oꝑe mona. multo miſericordiꝰ oꝑat̉ erga aīas infirmoꝝ qͥ fame bone ſeruoꝝ dei ꝯſuluitqͣꝫ erga corꝑalia egētiū qͥ panē eſuriētibꝰ frāgit Idē de trini. Nec trepidꝰero ad ꝓferendā ſnīam meaꝫ in qͣ magis amabo inſpici a rectis qͣꝫ timebomorderi a ꝑuerſis. gratāduꝫ enī ſuſcipit oculū colūbinū pulcerrima ⁊ modeſtiſſima charitas: dente aūt caninūvel euitat cautiſſima huilitas vel retūdit ſolidiſſima veritas Idē ſuadendū erat hoī q̄ntū nos dilexerit deꝰ etqͣles: qͣꝫtū ne deſꝑaremꝰ qͣles ne ſuꝑbiremꝰ. Idē de cathe. rn̄. dilectōe tibitanqͣꝫ ſine ꝓpoſito qͦ referas oīa q̄ dicis qͥcqͥd narras ita narra vt ille cuiloq̄ris audiendo credat: credēdo ſperet: ſperādo amet Id̓ de bono. ꝑſeue.facile eſt īmo ⁊ vtile vt taceat̉ aliqd̓verū ꝓpter incapaces. Idē cū res vera ita ſe hꝫ vt fiat peior: vobis eā dicentibꝰ ille qͥ caꝑe nō p̄t: nobis autētacētibꝰ ille qͥ p̄t: qͥd putamꝰ eē faciendu. none dicendū ē potiꝰ verū vt quicaꝑe capiat: qͣꝫ tacēdū: vt nō ſolum idābo nō capiat: verūetiā qͥ ē intelligetior ip̄e ſit peior: qͥ ſi audiret ⁊ caꝑet ꝑillū plures diſcerēt. qͦ eī ē capatior vt
diſcat eo magis ē idoneꝰ vt alios doceat Id̓ nō ſimꝰ in diſputatiōibꝰ ꝓmpti ⁊ in or̄onibꝰ pigri. Idē ī ep̄i. ſolicitudine cauēdū ē in docendo ſuꝑbisvitiū qd̓ in dicēdo nō ita ē ¶ Amb̓de of. abſit ꝑtinax in familiari ſermone ꝯtētio. qͦtiens eī magis excitare īanes qͣꝫ vtilitatis aliqͥd afferre ſolꝫ diſceptatio ſine ira: ſuauitas ſine amaritudine ſit monitō ſine aſꝑitate hortatio ſine offenſiōe ¶ Iſi. in ſyno. cōiaoībꝰ ſecreta pautioribꝰ loq̄re aꝑta cūctis oꝑta paucis ānūcia Idē de ſum.bo. Quadrimoda ē dicendi rō qͣ autbn̄ ſentiendo qͥd bn̄ ꝓfert̉: aut nihilſentiendo: nihil dicit̉: aut parū ſentiendo loqͣcitas ſola oſtēdat̉: aut optimeſentiēdo nō elegant̉ ꝓfert̉ qd̓ dicit̉:Hier. in ep̄i. docēte in ecc̄a nō clamor ppl̓i: ſꝫ gemitꝰ ſuſcitet̉ lachrymeauditoꝝ laudes tue ſint Ideꝫ p̄dicator ꝯtinc̄tie nuptias ne ꝯſiliet Ber.ſuꝑ can. En qͣnta priꝰ infūdēda ſuntvt effūdē audeamꝰ de plenitudine nōde penuria largientes pͥmo qͥdē ꝯpūctio: deinde deuotio: t̓tio pn̄ie labor.qͣrto pietatis opꝰ: qͥnto or̄onis ſtudiūſexto ꝯtēplatōis ociū. ſeptīo plenitūdo dilectiōis: Idē. doctrina ſpūs nōcurioſitatē acuit. ſꝫ charitatē accēdit¶ De iudicibus ¶ Ca. xxxvRego. in regi. Ad hoc locoruꝫgradus ratiōis ordo diſtīxit vtiudicia eſſe conſtituit: vt nec prepoſiti in opprimendos ſe fruſtra valeant occupare ſubditos: nec ſubditisinterim contra ſuos prepoſitos effrenata ſit reſultandi licentia Idem adhoc diuine diſpenſationis promiſſiogradus et diuerſos conſtituit ordīeseſſe diſtinctos: vt dum reuerentiamminores potioribus ex hiberent ⁊ potiores minoribus dilectioneꝫ impenderēt: vna cōcordie fieret ex diuerſitate ꝯnexio ⁊ recte officiorū gereret̉