Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CCVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

de gratioſis

⁊ ad imitatōeꝫ ꝓuocat corda īfirmoꝝdūqꝫ illoꝝ victricia facta cōmemoratꝯtra vitioꝝ p̄lia debilia nr̄a ꝯfirmat.Idē. qͣſi q̄dā fit lectio mentis noſtreſpēs ꝯſiderata creature Idē. plerūqꝫres q̄libꝫ ꝑ hiſtoriā virtꝰ ē: ꝑ ſignificatione culpa Ambro. de of: cur nonilla tꝑa qͥbꝰ ab ecc̄a vacas lectiōi impendas cur nō xp̄m reuiſas: xp̄m alloqͣris: xp̄m audias: illū alloqͥmur cumoramꝰ: illū audimꝰ cū diuina legimusoracula Idē ī hexamē. ſcriptura dīnaſalutē ſuggerit: vite odorē fragrat vtſuauitatē legens capias: non p̄cipitijcrimē incurras. Idē. nō mediocre sͣli. ij. de ſtultilo qͥo Hiero. in ori. ſuꝑIonā. difficile hoīes potētes ⁊ nobiles: ⁊ diuites: ⁊ multo his difficiliuseloq̄ntes credunt deo: obcecat̉ enimmens eoꝝ diuitijs ⁊ opibus atꝫ luxuria: ⁊ circūdati diuitijs non pn̄t vide̓virtutes ſimplicitateqꝫ ſcripture Id̓in ep̄i. ama ſciam ſcripturaꝝ ⁊ carnisvitia nō amabis. Idē. or̄oni lectio: lectioni ſuccedit or̄o Iſi. de ſum. bo.ſcāꝝ ſcripturaꝝ altitudo qͣſi montespaſcue ſunt: ad qͦs dū qͥs iuſtoꝝ ꝯſcēderit paſcue indeficiētis refectioneminueniſſe ſe gaudebit. Idē. geminumꝯfert donū lectio ſcāruꝫ ſcripturarū:ſiue qꝛ intellectuꝫ mentis erudit: ſiueꝙ a mūdi vanitatibꝰ abſtractū hoīeꝫad amore dei ꝑducit. Idē in ſyno. lectio docꝫ qd̓ caueas: lectio oſtēdit qͦtendas: lectiōe ſenſus auget̉ ⁊ intellectꝰ Augꝰ. in ep̄i. tāta eſt xp̄ianaruꝫꝓfūditas litteraꝝ vt in eis qͦtidie ꝓficerē ſi eas ab ineunte pueritia vſqꝫad decrepitā ſenectutē maximo ocioſūmo ſtudio meliore ingenio conareraddiſcere Io. chry. ſuꝑ ioh̓. non ꝓpterea date ſunt ſcripture vt ī libriseas hēamꝰ ſolū: ſꝫ vt in cordibꝰ ꝯglutinemꝰ eas Idē ſi turpiloquiū ſordidat et demones vocat manifeſtū ē qm̄

ſpūalis lectio ſanctificat ⁊ ſpūs afferʳgratiā. diuine enī ſunt incātatōes ſcripture Ber. ſuꝑ can. an̄ carneꝫ diſcipline ſtudijs edomitā ⁊ mācipatā ſpiritui aūt ſpretā ⁊ abiectā ſeculi pōpā⁊ ſarcinaꝫ indigne ab impuris lectioſcā p̄ſumit̉: qūo nempe lux īcaſſuꝫ circūfūdit oculos cecos vel clauſos: itaaīalis hō nō ꝑcipit ea q̄ ſūt ſpūs dei De ſapientia Capᵐ xxxiijReg. in mora. Neqꝫ hoc ē ſapeqd̓ ītelligere: qꝛ multi et̓na qͥdeꝫſapiunt: ſꝫ hoc intelligere neq̄qꝫ pn̄t.Idē in regi. ſapient̓ illicita ſuꝑat quididicerit etiā nō vti ꝯceſſis Augꝰde li. ar. nemo ſine ſapīa beatꝰ eſt: ne eenī beatꝰ eſt niſi ſummo bono qd̓ ī eaveritate quā ſapiam vocamꝰ cernit̉ ⁊tenetur. Idē ve qͥ delinquent sͣ. li. iij.de ſapientiā ma. Idē nihil aliud ē ſapientia. sͣ. li. ij. de modeſtia Idem deordīe diſcipline. quiſquis oēm ph̓iaꝫfugiendā putat: nihil nos vult aliudqͣꝫ non amare ſapientiā. Idē duplexeſt via quā ſequimur cū reꝝ nos obſcuritas mouet: aut ratione: aut certeauctoritate ph̓ia rōnem promittitIdē̓. tria ſunt genera rerū in quibusrōnabile apparet. vnum eſt in factisab aliquem finem relatis: alterū in diſcendo: tertiū in delectando. primumnos admonet nihil temere facere. ſecūdū recte docere: vltimū beate ꝯtemplari. Idem de ciui. dei. Nō eſt veraſapientia que intentionem ſuā in hisque prudenter diſcernit: gerit fortitercohibet temperanter: iuſteqꝫ diſtribuit. non ad illum dirigit finem vbi eritdeus omnia ī om̄ibus eternitate certa et pace perfecta Iſid̓. in etym̄.Sapiens dictus eſt a ſapore. quia ſicut aptus eſt guſtus ad diſcretionemſaporis ciborum: ſic ſapiens ad dinoſcentiā rerum atqꝫ cauſarū qͦ vnūqd̓qꝫ dinoſcat atqꝫ ſenſu veritatis diſ-