de gratioſis

C Cxe

pectu dum vehementius excutit ītuentem: fugat vitia: fundat virtutes: inijcit ad ſapientiam: humilitatē ſeruatvirtutum ſiquidem bonum quoddāet ſtabile fundamētū. humilitas nempe ſi nutat illa virtutum non niſi ruina eſt. Tertia contemplatio occupat̉vel potius ociatur circaᶻ memoriambeneficiorum: et ne dimittat ingratūſolicitat amantem ad amorem benefactoris. de talibus dicit propheta. Memoriam abūdantie ſuauitatis tue eructabunt: et iuſticia tua exultabunt.Quarta: que retro ſunt obliuiſcens: īſola requieſcit expectatione promiſſorum: que cū ſit meditatio eternitatisA quidem que promittuntur eternaſunt) longanimitatē animi ⁊ perſeuerantie dat vigorē. Puto: iā facile eſtqͣttuor noſtra hec ill̓is quattuor apoſtoli aſſignare: dum longitudinem cōprehendit meditatio promiſſoꝝ: latitudinē: recordatio bn̄ficiorū: ſublimitatem: cōtemplatio maieſtatis: profūdum inſpectio iudicioꝝ: Idem in medita. Uiſcus cōtemplationis ē amorpoſſeſſionū: affectus cognationis: cupiditas honoris: ⁊ voluptas carnis:quibus anima inuiſcatur et irretiturvt non pennis contemplationis perplateas ſuperne ſion diſcurrere poſſitIdeꝫ ſuper can. Excedente anima ⁊ſi non vita certe vite ſenſu. neceſſe ēetiam vt nec vite tentatio ſentiatur.quis ergo dabit mihi pēnas ſicut columbe ⁊ vola: et requi. vtinā hac morte ego frequenter, cadam vt euadamlaqueos mortis ¶ Sene. in ep̄i. Quātum potes propterea quo diutiꝰ fruiemēdato animo et compoſito poſſisfrueris qͥdem etiā dum emendas etiādum componas: alia tamen illa volūptas eſt que ꝑcipitur a contemplatione mentis ab omni labe pure ⁊ ſplēdide. Idem. Subſilire in celum ex an

gelo licꝫ: exurge modo ⁊ te quoqꝫ dignum fingere deo: finges aūt non auro: non argento: nō poteſt ex hac materia imago deo exprimi ſimilis¶ Deguſtu ¶ Cap̓ xxixRegorius in mora. Superioraamare iam ſurſum ire eſt duꝫ qͣꝫmagno deſiderio mens ad celeſtia inhiat: miro modo hoc ipſum quod accipere querit deguſtat. Idem ſuperezech̓. Dulce eſt eſſe in rebus humanis: ſꝫ ei qui adhuc de celeſtibus gaudia nulla guſtauit. quia quanto minꝰeterna intelligit: tanto delectabiliusin temporalibus requieſcit: Idē Siquis iaꝫ cordis ore guſtauerit que ſitilla dulcedo celeſtiuꝫ premiorum quiilli hymnidici chori angelorū q̄ incōprehenſibilis viſio trinitatis: huic qͣnto dulce fit quod intus videt: tantoin amaritudinem vertitur omne qd̓foris ſuſtinet. Idem contemplatiuamaior eſt qͣꝫ actiua. quia hec in vſu p̄ſentis operis laborat: illa vero ſapore intimo venturam iam requiem deguſtat ¶ Auguſtinus in ſermo. cetera creatura vileſcat vt creator in corde dulceſcat Idem de medita. Iac p̄cor me domine guſtare per amoremquod guſto per agnitionem: ſentiamper affectum quod ſentio per intellectum. plus tibi debeo qͣꝫ me ipſum totum: ſed nec plus habeo: ſed nec hocipſum per me totum poſſum redderetrahe domine in amorē tuuꝫ vel hocipſum quod ſum Ideꝫ de vera religiqꝫdiu ſumus in corpore ⁊ peregrinamur a domino guſtemus ſaltem qͣꝫ ſuauis eſt dominus qui dedit nobis pignus ſpiritus in quo ſentiamus eiusdulcedinem ⁊ deſideremus vite ip̄mfontem: vbi ſobria ebrietate inundemur ⁊ irrigemur: ſicut lignū qd̓ plātatū ē ſecus decurſus aquarū Idē̓. tuꝯv

D v