Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CCVv
Einzelbild herunterladen
 

Liber quartus pharetre

puriori ꝯuerſatōis ordine Idē Autaſcendas nc̄e ē aut deſcendas: ſi attētas ſtare ruas nc̄e eſt. Idē ab exterioribꝰ. ſupͣ. li. ij. de intelligētia. Idē deamore dei. intētiones: cogitatōes: volūtates: affectōes: ⁊ oīa iteriora meavenite aſcendamꝰ in montē: vbi dn̄svidet vel videtur: cure ſolicitudinesanxietates: pene: ſeruitutes: expectate me: ſed cū aſino corpore eſto donecego cū puero: rō ſcꝫ cū intelligētia vſqꝫ illuc ꝓperātes reuertamur ad vos.reuertemur enī ⁊ heu reuertemur qͣcito. Idē in ſer. ſcienti legē ⁊ nō facienti pctm̄ eſt illi. ꝓpterea ſciens qꝛ inor̄one dat̉ bona volūtas cū videris q̄agenda ſunt vt ꝯualeſcas ad agendūque videris: aſcende tu ad orationeꝫora inſtāter: ora ꝑſeuerant̉. Ideꝫ ſubte ſit appetitꝰ tuꝰ: ⁊ tu dn̄eris illiꝰ: nāvt in celū aſcē̓das pͥus nc̄e eſt leuaret̓e ſuꝑ te calcādo carnalia deſideria q̄in te militāt aduerſuꝫ te. Ideꝫ. ꝑſeuerate in diſciplina quā ſuſcepiſtis vt ꝑhūilitatē ad ſublimitatē aſcēdatis: ꝙhec eſt via ⁊ nō eſt alia p̄ter ip̄am: quialiter vadit cadit potiꝰ qͣꝫ aſcendit: qꝛſola eſt humilitasᵇ que exaltat: ſola q̄ducit ad vitā Auctor de ſpū ⁊ aīa.qꝛ bona exteriora diu ſtare nō poſſūtiuſſus eſt hō ab exterioribꝰ ad interiora redire: ⁊ ab īterioribꝰ ad ſuperioraaſcendere: tāte enī dignitatis ē humana ꝯditio vt nullū bonū p̄ter ſummūei ſufficere poſſit. Idē qui interiꝰ intrās ⁊ intrinſecꝰ penetrans ſe ipſumtrāſcendit ille veracit̉ ad deū aſcēditAnſel. de ſimi. tria nc̄aria ſūt aſcēdenti. innocentia: bn̄ficiū: prelatio Innocētia talis debꝫ eē vt nulli noceatBeneficiū: vt oībꝰ ꝓſit. Prelatio vtſe oībus inferiorem iudicet. vn̄ apoſtolꝰ. in humilitate ſuperiores inuicēarbitrātes. Hec tria debꝫ vnuſquiſqꝫalijs impendere ⁊ nihil horum ſibi

fieri ex debito exigere. Idem alteriꝰvirtutē non vitium: ſunqꝫ vitiū nonvirtutē attendere debꝫ qͥſquis ad culmen humilitatis aſcendere ſtudet. De contemplatōe Ca xxviijRego. ſuper eze. Contemplatiua vita eſt charitatem quidemdei ⁊ proximi tota mente retinere: ſꝫab exteriori actiōe quieſcere ſoli deſiderio conditoris inherere: vt nihil iāagere libeat: ſed calcatis curis omnibus ad vidēdam faciem ſui creatorisanimus inardeſcat: ita vt iaꝫ noueritcarnis corruptibilis pondus cuꝫ merore portare: totiſqꝫ deſiderijs appetere illis hymnidicis angeloruꝫ chorisintereſſe: admiſceri celeſtibus ciuibꝰde eterna ſpe in conſpectu dei ⁊ īcorruptione gaudere. Idem Primꝰ contemplationis gradus eſt vt mens ſead ſe colligat. Scd̓s: vt videat qͣlis ēcollecta: Tertius vt ſuꝑ ſemet ip̄a inſurgat ac ſe ꝯtēplationi auctoris īuiſibilis intendendo ſubijciat: ſed ſe adſe nullo mō colligit: niſi prius didicerit terrenaruꝫ phātaſmata ab oculismentis ꝯpeſcere. quicqͥd de viſu: quieqͥd de auditu: qͥcquid de odoratū: quicqͥd de tactu ⁊ guſtu corporeo cogitationi eius occurrerit reſpuere atqꝫ calcare ⁊ ſe talem q̄rat intus: qualis ſineiſtis eſt Iſi. ſancti viri funditus. sͣ.de religioſis bo. li. i. Ber. de ꝯſide.Poteſt ꝯtēplatio diffiniri verꝰ intuitus animi de qͣcūqꝫ re ſeu apprehēſioveri non dubia. Idē ꝯtemplationisſpēs qͣttuor ſunt. prima ⁊ maxima cōtemplatio eſt admiratio maieſtatis:hec requirit cor purgatum vt a vitiis liberū atqꝫ exoneratuꝫ peccatis facile ad ſuperna leuet̉: interduꝫ quoqꝫꝑ aliquas morulas ſtupore ⁊ extaſiſuſpenſum teneat admirantem. Secūda autē neceſſaria eſt. huic ē enim intuens iudicia dei qͦ ſane pauido aſpe