¶ Liber quartus pharetre
puriori ꝯuerſatōis ordine Idē Autaſcendas nc̄e ē aut deſcendas: ſi attētas ſtare ruas nc̄e eſt. Idē ab exterioribꝰ. ſupͣ. li. ij. de intelligētia. Idē deamore dei. intētiones: cogitatōes: volūtates: affectōes: ⁊ oīa iteriora meavenite aſcendamꝰ in montē: vbi dn̄svidet vel videtur: cure ſolicitudinesanxietates: pene: ſeruitutes: expectate me: ſed cū aſino corpore eſto donecego cū puero: rō ſcꝫ cū intelligētia vſqꝫ illuc ꝓperātes reuertamur ad vos.reuertemur enī ⁊ heu reuertemur qͣcito. Idē in ſer. ſcienti legē ⁊ nō facienti pctm̄ eſt illi. ꝓpterea ſciens qꝛ inor̄one dat̉ bona volūtas cū videris q̄agenda ſunt vt ꝯualeſcas ad agendūque videris: aſcende tu ad orationeꝫora inſtāter: ora ꝑſeuerant̉. Ideꝫ ſubte ſit appetitꝰ tuꝰ: ⁊ tu dn̄eris illiꝰ: nāvt in celū aſcē̓das pͥus nc̄e eſt leuaret̓e ſuꝑ te calcādo carnalia deſideria q̄in te militāt aduerſuꝫ te. Ideꝫ. ꝑſeuerate in diſciplina quā ſuſcepiſtis vt ꝑhūilitatē ad ſublimitatē aſcēdatis: ꝙhec eſt via ⁊ nō eſt alia p̄ter ip̄am: quialiter vadit cadit potiꝰ qͣꝫ aſcendit: qꝛſola eſt humilitasᵇ que exaltat: ſola q̄ducit ad vitā ¶ Auctor de ſpū ⁊ aīa.qꝛ bona exteriora diu ſtare nō poſſūtiuſſus eſt hō ab exterioribꝰ ad interiora redire: ⁊ ab īterioribꝰ ad ſuperioraaſcendere: tāte enī dignitatis ē humana ꝯditio vt nullū bonū p̄ter ſummūei ſufficere poſſit. Idē qui interiꝰ intrās ⁊ intrinſecꝰ penetrans ſe ipſumtrāſcendit ille veracit̉ ad deū aſcēditAnſel. de ſimi. tria nc̄aria ſūt aſcēdenti. innocentia: bn̄ficiū: prelatio Innocētia talis debꝫ eē vt nulli noceatBeneficiū: vt oībꝰ ꝓſit. Prelatio vtſe oībus inferiorem iudicet. vn̄ apoſtolꝰ. in humilitate ſuperiores inuicēarbitrātes. Hec tria debꝫ vnuſquiſqꝫalijs impendere ⁊ nihil horum ſibi
fieri ex debito exigere. Idem alteriꝰvirtutē non vitium: ſunqꝫ vitiū nonvirtutē attendere debꝫ qͥſquis ad culmen humilitatis aſcendere ſtudet.¶ De contemplatōe Ca xxviijRego. ſuper eze. Contemplatiua vita eſt charitatem quidemdei ⁊ proximi tota mente retinere: ſꝫab exteriori actiōe quieſcere ſoli deſiderio conditoris inherere: vt nihil iāagere libeat: ſed calcatis curis omnibus ad vidēdam faciem ſui creatorisanimus inardeſcat: ita vt iaꝫ noueritcarnis corruptibilis pondus cuꝫ merore portare: totiſqꝫ deſiderijs appetere illis hymnidicis angeloruꝫ chorisintereſſe: admiſceri celeſtibus ciuibꝰde eterna ſpe in conſpectu dei ⁊ īcorruptione gaudere. Idem Primꝰ contemplationis gradus eſt vt mens ſead ſe colligat. Scd̓s: vt videat qͣlis ēcollecta: Tertius vt ſuꝑ ſemet ip̄a inſurgat ac ſe ꝯtēplationi auctoris īuiſibilis intendendo ſubijciat: ſed ſe adſe nullo mō colligit: niſi prius didicerit terrenaruꝫ phātaſmata ab oculismentis ꝯpeſcere. quicqͥd de viſu: quieqͥd de auditu: qͥcquid de odoratū: quicqͥd de tactu ⁊ guſtu corporeo cogitationi eius occurrerit reſpuere atqꝫ calcare ⁊ ſe talem q̄rat intus: qualis ſineiſtis eſt ¶ Iſi. ſancti viri funditus. sͣ.de religioſis bo. li. i. ¶ Ber. de ꝯſide.Poteſt ꝯtēplatio diffiniri verꝰ intuitus animi de qͣcūqꝫ re ſeu apprehēſioveri non dubia. Idē ꝯtemplationisſpēs qͣttuor ſunt. prima ⁊ maxima cōtemplatio eſt admiratio maieſtatis:hec requirit cor purgatum vt a vitiis liberū atqꝫ exoneratuꝫ peccatis facile ad ſuperna leuet̉: interduꝫ quoqꝫꝑ aliquas morulas ſtupore ⁊ extaſiſuſpenſum teneat admirantem. Secūda autē neceſſaria eſt. huic ē enim intuens iudicia dei qͦ ſane pauido aſpe