Liber quartus pharetre
debo gaudiū meū qd̓ deſidero: oſi ſatiabor cum apparuerit gr̄a eiꝰ quā eſurio; oſi inebriabor ab vbertate domtue ad quā ſuſpiro Idē de ver. do. ſeruat tibi deꝰ qd̓ nō vult cito dare vtet tu diſcas magna magne deſiderareIdē tota vita. sͣ. li. i. d̓ xp̄ianis bonis¶ Io. chry. ſuꝑ ioh̓. ſicut ex ocio deſidia gignit̉: ita ex actōe deſideriū generat̉ ¶ Ber. ſuꝑ can. accepi fateor meritis potiora: ſed ꝓrſus inferiora votis Idē ſubtractio rei quā amas augmentatio deſiderij ē. ⁊ qd̓ ardētiusdeſideras cares egrius Idē. oportetvt ſcī deſiderij ardor p̄ueniat faciemdei ad oēm aīam ad quā ē ipſe venturus qͥ oēm ꝯſumat rubiginē vitiorūet ſic apparat locū ⁊ tūc ſcit aīa qͣꝫ iuxta ē dn̄s cū ſeſe ſenſerit igne illo ſuecenſaꝫ Ideꝫ ſuꝑ illud. Nolite ꝯſi. ⁊c̄vrentis ſolis inſtar. sͣ. li. iij. de dilatōeIdē modicum ⁊ nō videbitis me: omodicū lōgū pie dn̄e modicū dicꝭ. ꝙn̄ videmꝰ te. ſaluū ſit verbū dn̄i mei lōgū eſt ⁊ multū valde. verū tn̄ vtrunqꝫverū ⁊ modicū meritis ⁊ longū votisIdē in ep̄i. ſicut fides ducit ad plenācognitōeꝫ: ſic deſideriū ad ꝑfectā dilectionē: ⁊ ſic dicit̉ niſi credideritis nōintelligetis. ſic dici eq̄ nō abſurde p̄tſi nō deſideraueritis non ꝑfecte amabitis. ¶ Auctor de ſpū ⁊ aīa. Aīa perodiū mūdi ⁊ ſui ꝓficit in amorē dei ⁊ꝓximi: ⁊ ꝑ ꝯtēptū tꝑaliū ⁊ inferiorūcreſcit in deſideriū et̓noꝝ ⁊ ſuꝑioruꝫ¶ Glo. p̄s. xxxvij. deſideriuꝫ ē orarenec vnqꝫ deſinit orare qͥ non deſinitamare: charitas enī clamor ē¶ De feruore ¶ Cap xxv¶Rego: in mo. Sepe electoꝝ cōuerſio plꝰ finiendo ꝑagit qͣꝫ īchoando ꝓponit etſi tepidiꝰ bonū ichoatferuētiꝰ extrema ꝯſummat: videlꝫ ſꝑinchoare ſe eſtimat: ⁊ idcirco infatigabiliter in nouitate ꝑdurat Idē. hi qͦs
fortaſſe deſpicimꝰ ⁊ tarde pn̄t inciꝑeet inde vitā nr̄am feruētioribꝰ ſtudiis anteire. Idē ſuꝑ eze mens in qͣ aīaꝑ amorē inuiſibili ſponſo iūgit̉ nullāpn̄tis ſeculi ꝯſolatōeꝫ recipit. ſed adillā quā diligit medullitꝰ ſuſpirat feruet: anhelat: anxiat̉. vilis ei fit ſalꝰ ſuicorporis: qꝛ trāſfixa ē vulnē amorisIdē. niſi mentis intentio ferueat ī diuina: mūdana nō vincit̉ ꝑͤ quā ſꝑ aīaad ima reuocat̉. Idē. eē nobis. sͣ. li. iijde morte. Idē tāto hoſtis. sͣ. lib. i. dedemonibꝰ ¶ Augꝰ. tāto illud. sͣ. de deſiderio. Ide abſit ab or̄one. sͣ. li. ij. deor̄one accepta ¶ Bern̄. ſuꝑ can. virtꝰdiſcretionis abſqꝫ charitatis feruoreiacet ⁊ feruor vehemēs abſqꝫ diſcretionis tꝑamento p̄cipitat Idē feruorēouinoꝝ. sͣ. li. i. de nouitijs. Idē in ſer.ſi qͥs deuotꝰ: ſi qͥs ſolicitꝰ ē: ſi qͥs ſpūferuēs: caueat ſibi ne ſuis fidat meritis: ne ſuis oꝑibꝰ inuitat̉. alioqͥn nechmōi aīm intrat gr̄a: nimirū plenꝰ eſt:nec in eo iā inuenit gr̄a locū ſibi. Id̓oꝑa nr̄a in feruore agenda ſunt ⁊ deſiderio cordis: vt ſicut lucerne ardentes in manibꝰ vr̄is. Idē de ꝯtemp. tuſi videris hoīeꝫ ī bonis oꝑbꝰ ſtrēnuum ⁊ feruore ꝯuerſatōis hilarē: viuēin eo fidē ne dubites indubia tenēsvite illiꝰ argumenta: ſed nōnulli cumſpū ceperint heu carne ꝯſūmant̉ Id̓vt vigoris eē dinoſcit̉ neqͣqͣꝫ cede̓ tribulatiōi: ſꝫ ꝓ iuſticia tribulationē ſuſtinere: ſic feruori videt̉ attribuēduꝫnullis capi voluptatibꝰ: nullis illecebris eneruari.¶ De meditatione ¶ Cap xxviRego. in moꝝ. Solert̉ animusan actiōis ſue pͥmordia cūcta dꝫaduerſa meditari: vt ſꝑ hec cogitansſꝑ ꝯtra hec thorace patīe munitus ⁊qͥcqͥd acceſſerit lucrū putet Idē. vitanr̄a dū lachrymis lauatur: dū boniooꝑibꝰ exercetur: ſanctis meditatōibꝰ